Uwaga!
Zdań warunkowych (conditionals) używamy kiedy coś się dzieje, pod warunkiem, że dzieje się coś innego. Jedna część zdania warunkowego opisuje warunek a druga skutek, który z niego wynika (Jeśli … to …). Jeśli zdanie warunkowe pojawia się przed zdaniem głównym, oddzielamy je przecinkiem.
Zdanie warunkowe typu zero (Zero Conditional) tworzymy, używając if/when oraz czasu present simple w obu częściach zdania (w części przedstawiającej warunek i w części przedstawiającej skutek). Zerowego okresu warunkowego używamy, mówiąc o sytuacjach i faktach, które zawsze są prawdziwe.
Zdanie warunkowe pierwszego stopnia (the First Conditional) tworzymy, używając czasu present simple w tej części zdania, gdzie przedstawiamy warunek (po słowie if), a w części zdania przedstawiającej skutek używamy zazwyczaj czasu future simple. Pierwszego okresu warunkowego używamy mówiąc o sytuacjach, które mogą mieć miejsce pod warunkiem, że pierwszy warunek zostanie spełniony.
Zdanie warunkowe drugiego stopnia (the Second Conditional) tworzymy w następujący sposób: if + Past Simple, would/wouldn't + czasownik w podstawowej formie. Zdań warunkowych typu drugiego używamy, gdy mówimy o wydarzeniach mało prawdopodobnych, nierealnych lub niemożliwych obecnie i w przyszłości.
Uwaga! Odpowiedzi zostały podkreślone w tłumaczeniu.
1. (przykład)
2. c
3. b
4. c
5. b
Tłumaczenie:
1. (przykład)
2.
a. Pomagam ci, jeśli jestem wolny/a w sobotę.
b. Pomogę ci, jeśli będę wolny/a w sobotę.
c. Pomogł(a)bym ci, gdybym był/a wolna w sobotę.
3.
a. Jeśli jestem wybrany/a, staram się, aby transport publiczny w naszym mieście był lepszy.
b. Jeśli zostanę wybrany/a, postaram się ulepszyć transport publiczny w naszym mieście.
c. Gdybym został/a wybrany/a, postarał(a)bym się ulepszyć transport publiczny w naszym mieście.
4.
a. Jeśli wygrywamy wszystkie mecze, urządzamy wielką imprezę.
b. Jeśli wygramy wszystkie mecze, urządzimy wielką imprezę.
c. Gdybyśmy wygrali wszystkie mecze, urządzilibyśmy wielką imprezę.
5.
a. Jeśli się dzisiaj obudzę, zaczynam czytać w łóżku.
b. Jeśli się dzisiaj obudzę, zacznę czytać w łóżku.
c. Gdybym się dzisiaj obudził/a, zacząłbym/zaczęłabym czytać w łóżku.
Uwaga!
Zdań warunkowych (conditionals) używamy kiedy coś się dzieje, pod warunkiem, że dzieje się coś innego. Jedna część zdania warunkowego opisuje warunek a druga skutek, który z niego wynika (Jeśli … to …). Jeśli zdanie warunkowe pojawia się przed zdaniem głównym, oddzielamy je przecinkiem.
1. (przykład)
2. b
Wyjaśnienie: używamy zdania warunkowego typu pierwszego (if + present simple + future simple), ponieważ mówimy o sytuacji, która może mieć miejsce pod warunkiem, że pierwszy warunek zostanie spełniony.
3. c
Wyjaśnienie: używamy zdania warunkowego typu drugiego (if + past simple, would/wouldn't + czasownik w podstawowej formie), ponieważ mówimy o wydarzeniach mało prawdopodobnych, nierealnych lub niemożliwych obecnie i w przyszłości.
4. c
Wyjaśnienie: używamy zdania warunkowego typu drugiego (if + past simple, would/wouldn't + czasownik w podstawowej formie), ponieważ mówimy o wydarzeniach mało prawdopodobnych, nierealnych lub niemożliwych obecnie i w przyszłości.
5. b
Wyjaśnienie: używamy zdania warunkowego typu pierwszego (if + present simple + future simple), ponieważ mówimy o sytuacji, która może mieć miejsce pod warunkiem, że pierwszy warunek zostanie spełniony.
6. a
Wyjaśnienie: używamy zdania warunkowego typu zero, ponieważ mówimy o sytuacjach i faktach, które zawsze są prawdziwe.
7. c
Wyjaśnienie: używamy zdania warunkowego typu drugiego (if + past simple, would/wouldn't + czasownik w podstawowej formie), ponieważ mówimy o wydarzeniach mało prawdopodobnych, nierealnych lub niemożliwych obecnie i w przyszłości.