Biocenozą bardziej odporną na zmiany gatunkowe będzie ta bardziej różnorodna. Im więcej gatunków w biocenozie, tym większa sieć różnorakich powiązań i więcej możliwych alternatyw zależności między gatunkami. Pojedyncze zmiany gatunkowe nie wpłyną na nią zatem tak mocno, jak na ubogą biocenozę z nielicznymi i ściśle określonymi zależnościami.
Rozwiązanie:
Przykładowe łańcuchy pokarmowe:
Łańcuch pokarmowy w jeziorze:
Łańcuch pokarmowy w morzu:
Aby ekosystem mógł istnieć i poprawnie funkcjonować potrzebny jest stały dopływ energii. Już na poziomie producentów konieczny jest dopływ energii ponieważ, rośliny (producenci) wykorzystują energię świetlną do wytworzenia związków organicznych w procesie fotosyntezy. Przepływając przez kolejne poziomy troficzne, energia zostaje wykorzystywana w procesach życiowych, a część z niej uwalniana jest w postaci ciepła. Na każdym kolejnym poziomie troficznym jest jej coraz mniej, dlatego konieczne jest jej ponowne dostarczanie do ekosystemu, w związku z tym mówimy, że energia przepływa przez ekosystem.
Energia jest niezbędna do wytworzenia materii. Wytworzone przez producentów związki organiczne włączane są w cykl obiegu materii. Krążenie materii w ekosystemie dotyczy pierwiastków, które wchodzą w skład organizmów żywych, oraz tych znajdujących się w glebie czy skałach. Głównym poziomem troficznym w obiegu materii są producenci, do którym zalicza się fotoautotrofy i chemoautotrofy. Producenci wytwarzają związki organiczne ze znajdujących się w glebie związków nieorganicznych w procesie fotosyntezy lub chemosyntezy. Kolejnym poziomem są konsumenci. Roślinożercy zjadają rośliny i wbudowują wytworzone przez nie związki organiczne w swoje tkanki. Również drapieżnicy korzystają ze związków organicznych konsumentów niższego rzędu. Ciała obumarłych organizmów zostają rozłożone przez destruentów (bakterie i grzyby) i w postaci związków mineralnych trafiają z powrotem do gleby, skąd są pobierane przez producentów. I tak cykl się zamyka.
Przykładowe działania: