liczba protonów = 92
liczba neutronów = 146
Nukleony stanowią liczbę masową A - to składniki jądra atomowego, czyli protony + neutrony.
Liczba nukleonów = 92 + 146 = 238
Symbol chemiczny: U
Promień atomowy wraz ze zwiększeniem się liczby atomowej w grupie zwiększa się. Natomiast wraz ze wzrostem liczby atomowej w okresie maleje promień atomu.
Energia jonizacji wraz ze wzrostem liczby atomowej w grupie maleje, natomiast wraz ze wzrostem liczby atomowej w okresie energia jonizacji rośnie.
Pierwiastkiem chemicznym znajdującym się w 3. okresie i 16. grupie układu okresowego jest siarka - S.
Zapis konfiguracji elektronowej:
Rdzeń atomowy to jądro atomu pozbawione elektronów walencyjnych, czyli jądro atomowe wraz z elektronami niewalencyjnymi.
Elektrony znajdujące się w rdzeniu atomowym występują na podpowłokach 1s, 2s i 2p, liczba elektronów tworzących rdzeń atomowy wynosi 10.
Parzystą liczbę elektronów walencyjnych w 3. okresie układu okresowego posiadają atomy pierwiastków chemicznych takich jak: magnez, krzem, siarka i argon.
- magnez
- krzem
- siarka
- argon
Atom potasu w wyniku oddania jednego elektronu walencyjnego utworzył kation potasu o konfiguracji elektronowej poprzedzającego go helowca. Atom chloru w wyniku przyjęcia jednego elektrony utworzył anion chlorkowy, który osiągnął konfigurację elektronową następującego po nim helowca.
Zarówno kation potasu jak i anion chlorkowy osiągnęły konfigurację argonu.
Konfiguracja elektronowa argonu:
Anion tlenkowy O2-
Wiemy, że aniony niemetali powstają w wyniku przyjmowania elektronów. Liczba przyjętych elektronów równa się ładunkowi anionu.
W wyniku przyjęcia elektronów przez atom, liczba protonów oraz neutronów w jądrze atomowym nie ulega zmianie, zmienia się natomiast liczba elektronów.
Z układu okresowego pierwiastków chemicznych odczytujemy liczbę atomową Z dla atomu tlenu, zatem Z = 8. Liczba atomowa Z odpowiada liczbie protonów w jądrze atomowym.
W treści zadania podano, że liczba masowa A jest dwa razy większa od liczby atomowej Z, zatem liczba masowa A = 16
Liczbę neutronów można obliczyć w następujący sposób:
liczba neutronów = liczba masowa A - liczba atomowa Z
Liczba protonów = 8
Liczba neutronów = 16 - 8 = 8
Liczba elektronów = 8 + 2 = 10
| Zdanie | P / F | |
| a) | Promień atomu magnezu jest większy od promienia atomu glinu | P |
| b) | Promień atomu glinu jest mniejszy od promienia atomu indu. | P |
| c) | Energia jonizacji atomu wapnia jest większa od energii jonizacji atomu siarki. | F |
| d) | Energia jonizacji atomu bromu jest większa od energii jonizacji atomu fluoru. | F |
Wraz ze wzrostem liczby atomowej w grupie:
- rośnie promień atomu
- maleje energia jonizacji
Wraz ze wzrostem liczby atomowej w okresie:
- maleje promień atomu
- rośnie energia jonizacji
| Zdania | P / F | |
| a) | W cząsteczce azotu N2 liczba elektronów wiążących wynosi 6. | P |
| b) | W cząsteczce azotu N2 liczba wolnych par elektronowych wynosi 6 i jest mniejsza od liczby wolnych par elektronowych w cząsteczce Cl2. | F |
Wyjaśnienie:
b) Liczba wolnych par w cząsteczce azotu N2 wynosi 2 i jest mniejsza od liczby wolnych par elektronowych w cząsteczce Cl2.
Wzory elektronowe kreskowe cząsteczki azotu i chloru:
Wiązania wodorowe powstają między atomem wodoru połączonym z atomem silnie elektroujemnego pierwiastka chemicznego a parą elektronową atomu pierwiastka chemicznego o dużej elektroujemności.
Wiązania wodorowe mogą tworzyć cząsteczki:
H2O, HF, CH3OH, NH3
W cząsteczce chlorowodoru występuje wiązanie kowalencyjne spolaryzowane, które powstaje na skutek uwspólnienia elektronów walencyjnych łączących się atomów różnych pierwiastków chemicznych i przesunięciu pary elektronowej w stronę atomu pierwiastka chemicznego o większej elektroujemności, tym samym powstają cząstkowe ładunki: dodani na atomie o mniejszej elektroujemności i ujemny na atomie o większej elektroujemności, dlatego cząsteczka HCl jest dipolem.
W cząsteczkach H2 i Cl2 występuje wiązanie kowalencyjne, które powstaje na skutek uwspólnienia elektronów walencyjnych łączących się atomów.
a) LiH
Typ wiązania chemicznego: jonowe
b) CO2
Typ wiązania chemicznego: wiązania kowalencyjne spolaryzowane
c) Mg
Typ wiązania chemicznego: metaliczne
d) NH3
Typ wiązania chemicznego: kowalencyjne spolaryzowane
e) NaOH
Typ wiązania chemicznego: jonowe
f) KBr
Typ wiązania chemicznego: jonowe
g) CaCl2
Typ wiązania chemicznego: jonowe
h) CH4
Typ wiązania chemicznego: wiązanie kowalencyjne
Helowce nie są aktywne, ponieważ ich atomy mają całkowicie zapełnione powłoki walencyjne (posiadają oktet elektronowy), trudno oderwać elektrony od ich atomów, ale również trudno je do nich dodać do nich.
a) HCl
Typ wiązania chemicznego: kowalencyjne spolaryzowane
Liczba wiązań kowalencyjnych spolaryzowane (wiązania wiążące): 1
Liczbą par elektronowych (wiązania niewiążące): 3
b) Br2
Typ wiązanie chemicznego: kowalencyjne
Liczba wiązań kowalencyjnych (wiążących): 1
Liczbą par elektronowych (wiązania niewiążące): 6
c) NaCl
Typ wiązania chemicznego: jonowe
Liczba wiązań jonowych: 1
d) NH4Cl
Typ wiązania chemicznego: jonowe
Liczba wiązań jonowych: 1
Większość soli posiada wiązania jonowe jest między metalem, a resztą kwasową.