a) pentozę z grupą aldehydową przedstawia wzór  A 

b) ketoheksozę  przedstawia wzór  D 

c) aldoheksozę przedstawia wzór  C 

Podobieństwa:

- 6 atomów węgla w łańcuchu

Różnice:

- glukoza posiada grupę aldehydową zaś fruktoza ketonową

Klasyfikacja ta jest zasadna z uwagi na fakt, iż glukoza przy pierwszym atomie węgla w swojej cząsteczce posiada grupę aldehydową (jest więc aldehydem), a wszystkie pozostałe atomy węgla są podstawione po jednej grupie hydroksylowej każdy. Podobnie, w cząsteczce fruktozy występuje grupa ketonowa przy drugim atomie węgla (jest ona zatem ketonem), każdy z pozostałych atomów węgla ma podstawioną jedną grupę hydroksylową.

Odróżnienie glukozy i fruktozy przy pomocy prób Trommera i Tollensa jest   niemożliwe . Jest to spowodowane faktem, że obie te reakcje przebiegają w środowisku zasadowym. W środowisku tym możliwe jest wewnętrzne "migrowanie" atomów wodoru w cząsteczce fruktozy, dzięki czemu może ona tworzyć izomery i przekształcać grupę ketonową w aldehydową. W efekcie, podobnie jak glukoza, posiada właściwości redukujące i daje pozytywny wynik prób Tollensa i Trommera.

Zaczynamy od obliczenia masy glukozy w jej roztworze:

Z podanego równania reakcji  wynika, że stosunek molowy glukozy to wydzielającego się srebra wynosi 1:2. Masa molowa glukozy to 180 g/mol, zaś srebra 108 g/mol. Liczymy ile gramów srebra otrzymamy w wyniku reakcji:

Odpowiedź: W reakcji wydzieli się 28,8 g srebra.   

Opis doświadczenia:

Etap 1.

Doświadczenie rozpoczynamy od zmieszania wodnych roztworów CuSO₄ i NaOH.

Obserwacje do etapu 1.

W wyniku zachodzącej reakcji, strąca się galaretowaty niebieski osad wodorotlenku miedzi(II).

Etap 2.

Otrzymany wodorotlenek miedzi(II) wprowadzamy do probówek z roztworami glicerolu oraz glukozy.

Obserwacje do etapu 2.

W obu probówkach następuje roztworzenie wodorotlenku miedzi(II) i powstaje klarowny roztwór o szafirowym zabarwieniu.

Etap 3.

Obie probówki poddajemy ogrzewaniu.

Obserwacje do etapu 3.

W wyniku ogrzewania obu roztworów widzimy, że w probówkach zachodzą różne reakcje. W probówce zawierającej początkowo roztwór glukozy, wytrąca się pomarańczowy osad, zaś w probówce zawierającej początkowo roztwór glicerolu, wytrąca się czarny osad.

Wyjaśnienie: Glukoza w odróżnieniu od glicerolu posiada właściwości redukujące, dzięki czemu w reakcji powstaje tlenek miedzi(I). Ogrzewanie roztworu glicerolu nie powoduje zmiany stopnia utlenienia miedzi i powstaje tlenek miedzi(II).

Z podanego równania reakcji widzimy, że stosunek molowy glukozy do tlenu wynosi 1:6. Jeden mol tlenu w warunkach normalnych zajmuje objętość 22,4 dm³. Liczymy jaka objętość tlenu się wydzieliła:

Odpowiedź: W wyniku fotosyntezy powstało 1344 dm³ tlenu.

Równanie reakcji:

Z równania reakcji wynika, że stosunek molowy glukozy do etanolu wynosi 1:2. Masa molowa etanolu to 46 g/mol.

Odpowiedź: Przereagowało 5,43 mola glukozy.