Rozwiązanie 1:
Przed epoką wielkich odkryć geograficznych ludzie prowadzili żeglugę przede wszystkim wzdłuż poznanych sobie brzegów. Dzięki temu nawigowali na podstawie widoku linii brzegowej oraz sporządzanych map. W przypadku wielkich wypraw taka metoda nie mogła działać, bo podróżnicy wypływali na tereny bezkresnego oceanu, przez co nigdzie nie widzieli brzegu, a że były to miejsca nieodkryte wcześniej przez Europejczyków to brak było map, które by pomagały żeglarzom. W związku z tym Ci musieli oprzeć się na tym co wciąż widzieli i było im znane, czyli na gwiazdach. Wymienione przyrządy nawigacyjne pozwalały odkrywcom weryfikować położenie ich statku względem gwiazd oraz ustalać dalszy kierunek rejsu. Było to bardzo istotne, ponieważ pomagało podróżnikom orientować się w sytuacji, pomimo że pływali po wodach, których Europejczycy wcześniej nie znali.
Rozwiązanie 2:
Wynalazki, które ułatwiły dalekie podróże morskie to:
KOMPAS - służył do określania stron świata (północ, południe, wschód, zachód), pozwalał wyznaczyć kurs okrętu.
ASTROLABIUM - służyło do określania położenia geograficznego statku na morzu według położenia gwiazd oraz Słońca.
BUSOLA - służyła do wyznaczania przez żeglarzy kierunku podróży.
NOWOŻYTNA MAPA - służyła do określenia położenia kontynentów, mórz oraz oceanów.
KWADRANT - służył do wyznaczania położenia gwiazd.
Rozwiązanie 1:
Elementy konstrukcyjne karaki, które były najważniejsze podczas wyprawy oceanicznej:
Rozwiązanie 2:
Ulepszenia, które wprowadzono na karace: