Rozwiązanie 1:

Wydanie Biblii w językach narodowych (w tym w języku polskim) miało fundamentalne znaczenie dla wiernych. Od tego momentu jej tekst był dostępny dla znacznie szerszej gamy odbiorców, którzy wystarczyło, że umieli czytać, a już niekoniecznie znać łacinę. W związku z tym Kościół nie miał już monopolu na przekazywanie treści świętej księgi. Wierni mogli sami ją przeczytać i rozważyć. Dlatego wiara każdego była bardziej osobista, rozumiana w bardziej zindywidualizowany sposób. Przede wszystkim, jednak zwiększyła się dostępność do prawd wiary. 

Rozwiązanie 2:

Tłumaczenie Biblii na języki narodowe, podobnie jak zastąpienie nimi łaciny na nabożeństwach miał znaczny wpływ na rozwój reformacji i przemiany religijności. Od tego momentu poznanie i interpretacja zasad wiary przestała być domeną tylko wykształconych i przeważnie bogatych ludzi znających łacinę. Szczególnie, że dzięki wynalazkowi ruchomej czcionki Jana Gutenberga ceny książek również znacząco spadły. Znacznie biedniejsi ludzie mogli zrozumieć chrześcijaństwo i je na własny sposób interpretować. 

Rozwiązanie 1:

Kolebką renesansu były Włochy. To tam znajdowała się źródło renesansu i stamtąd czerpali wzorce artyści ze wszystkich innych części Europy. Polska nie była tu wyjątkiem, jednak miała do tych wzorców ułatwiony dostęp. To ze względu na królowej Bony Sforzy, pochodzącej z Włoch, która objęła sztukę osobistym mecenatem. Do Rzeczpospolitej sprowadzano artystów z Włoch, ale także obiecujących, młodych Polaków wysyłano na półwysep apeniński na studia, aby kształtować nowych artystów pochodzenia polskiego. Dostęp do wzorców ułatwiało też wynalezienie ruchomej czcionki przez Guttenberga, który pozwolił pracom twórców renesansowych rozpowszechniać się po różnych częściach kontynentu, w tym docierać do Polski. 

Rozwiązanie 2:

Polscy ludzie renesansu czerpali wzorce przede wszystkim z Włoch.

Idee renesansowe na tereny polskie przenikały poprzez:

• studentów polskich, którzy przybywali do kraju po studiach na uczelniach zagranicznych,
• dwór królewski, na którym przebywało wielu zagranicznych artystów i myślicieli,
• drukowane traktaty filozoficzne i dzieła literackie.

Rozwiązanie 1:

Edukacja w renesansie była ważnym zagadnieniem ideowym. Uważano, że wykształcenie nowego, światłego pokolenia jest obowiązkiem, który należy wypełnić dla dobra państwa. W związku z tym utworzono szereg szkół parafialnych, uzupełniając w ten sposób sieć takowych placówek, która istniała już w średniowieczu. Uczono w nich czytania, pisania, rachunków oraz podstaw łaciny. Szkoły parafialne po soborze trydenckim stały się narzędziem kontrreformacji. Wyższym stopniem edukacji były powstałe w renesanse gimnazja humanistyczne. W nich uczono biegłego czytania, pisania i przemawiania po łacinie. Na tym poziomie edukacji powstawały, również szkoły protestanckie, też zwane gimnazjami, natomiast w drugiej połowie XVI w. kolegia jezuickie, których zadaniem było nie tylko nauczanie, ale również pogłębianie wiary katolickiej u podopiecznych. Rzeczpospolita miała, również kilka uczelni wyższych były nimi Akademia Krakowska, Wileńska, Zamojska i Rakowska, która była ariańska. Poza tym już wówczas rozpowszechnił się zwyczaj, wśród najbogatszych, aby dzieci wysyłać do zagranicznych uniwersytetów. Na wszystkich etapach kształcenia nauczano tylko chłopców pochodzenia szlacheckiego lub mieszczańskiego.

Rozwiązanie 2:

Polskie szkolnictwo doby renesansu:

- wzrosła liczba wysyłanej młodzieży polskiej na studia za granicę 

- powstawanie prywatnych akademii, np. Zamoyskiego w Zamościu, Lubrańskiego w Poznaniu 

- zakładanie szkół reprezentujących wysoki poziom nauczania przez protestantów, np. gimnazja luterańskie w Gdańsku, Toruniu, gimnazjum kalwińskie w Pińczowie czy Akademia Rakowska braci polskich 

- w szkołach kładziono nacisk na naukę języków narodowych

- ogromne zasługi w zakresie rozwoju edukacji mieli jezuici, którzy zakładali kolegia odznaczające się wysokim poziomem nauczania, były one konkurencją dla szkół protestanckich 

Rozwiązanie 1:

Dokonania głównych polskich artystów i literatów czasów odrodzenia:

• Maciej z Miechowa - Wydał Traktat o dwóch Sarmacjach, który zmienił pojęcie Europejczyków o geografii Europy Wschodniej.
• Biernat z Lublina - Wydał Raj duszny, czyli jedną z pierwszych książek drukowanych w pełni w języku polskim.
• Mikołaj Rej - Uważany za ojca polskiej literatury, sławił ideał życia ziemiańskiego na wsi, jest autorem sławnych słów: A niechaj narodowie wżdy postronni znają, iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają.
• Jan Kochanowski - Najwybitniejszy polski poeta doby renesansu. Najbardziej zasłynął z napisania serii trenów zadedykowanych zmarłej córce Urszuli. 
• Andrzej Frycz Modrzewski - Dostrzegał potrzebę reform społecznych już w XVI wieku, czemu dał wyraz w swych pracach, a szczególnie w O poprawie Rzeczypospolitej ksiąg pięć.

Rozwiązanie 2:

• W XVI w. nastąpił rozwój nauk ścisłych, przyrodniczych oraz historiografii. 
• Oprócz piśmiennictwa łacińskiego rozwijała się literatura polska w języku rodzimym. Olbrzymi wkład w rozwój literackiej polszczyzny wnieśli: Mikołaj Rej oraz Jan Kochanowski. Mikołaj Rej był wszechstronnym pisarzem, realizował renesansowy postulat rozwoju języka narodowego. Z kolei Jan Kochanowski podejmował na kartach swych dzieł różnorodną problematykę - filozoficzną, religijną, polityczno - społeczną oraz ziemiańską. Był autorem pieśni, trenów, psalmów a także pierwszego polskiego dramatu klasycznego pt. "Odprawa posłów greckich".
• W XVI w. nastąpiło ożywienie drukarstwa, pojawiły się pierwsze publikacje wydane w języku polskim.
• Nastąpił rozwój szkolnictwa. Działacze reformacyjni prowadzili m.in. Akademię Rakowską oraz humanistyczne gimnazjum pińczowskie, które słynęły z wysokiego poziomu nauczania. W Rzeczypospolitej powstały dwie uczelnie wyższe - Uniwersytet Wileński oraz Akademia Zamojska. 
• W epoce renesansu nastąpił wzrost zainteresowania książką. Największa polska kolekcja książek liczyła 4 tys. tomów i należała do Zygmunta Augusta.

Przykłady renesansowych budowli w naszym kraju:

• Willa Decjusza;
• Zamek Królewski na Wawelu;
• Kaplica Zygmuntowska;
• Dziedziniec arkadowy na Wawelu;
• Sukiennice w Krakowie;
• Ratusz w Poznaniu;
• Kamienica Celejowska w Kazimierzu Dolnym;
• Zamek w Baranowie Sandomierskim;