Rozwiązanie 1:
Sztuka w XVII w. rozwijała się odmiennie w krajach katolickich i protestanckich, ponieważ podejście do wystroju kościołów, wystawności ich oraz do sztuki, nawet do tradycji Kościoła były odmienne co wpływało na tematykę tworzenia sztuki. Protestanci, bowiem nie uznawali kultu ikon ani nie czcili świętych, w związku z czym nie byli zainteresowani dużą częścią tematyki religijnej. Co więcej znaczna część odłamów protestantyzmu była zwolennikami skromności oraz oszczędności, która wiązała się z brakiem zbyt wielu zdobień w ich świątyniach. W związku z tym sztuka sakralna nie rozwijała się za bardzo, a w zamian za to pole do popisu miała sztuka świecka. Z chęcią tworzono dzieła o tematyce batalistycznej, rodzajowej czy martwa naturę.
Tymczasem w krajach katolickich prym wiodła sztuka sakralna, której nie wiązały zasady protestantyzmu. W związku z tym powstawały monumentalne świątynie, które były bogaty zdobione w rzeźby religijne, a także wielkie obrazy o tematyce biblijnej czy zapierające dech złocone elementy w kościołach. W zamian za to w krajach katolickich znacznie mniej rozwinęła się sztuka świecka, ponieważ większość uwagi twórców pochłaniało tworzenie dzieł o tematyce religijnej.
Rozwiązanie 2:
| SZTUKA KRAJÓW PROTESTANCKICH | SZTUKA KRAJÓW KATOLICKICH |
|
W krajach, w których dominowały wyznania protestanckie sztuka opierała się na zachowaniu prostoty i skromności. Ten efekt artyści uzyskiwali poprzez stosowanie elementów charakterystycznych dla sztuki antyku. W architekturze stosowali harmonię, symetrię oraz niemal znikomość zdobień, które służyły podkreśleniu skromności. W malarstwie protestanci unikali tematyki świeckiej na rzecz malarstwa pejzażowego, rodzajowego i portretowego. Do najważniejszych artystów należał: Johannes Vermeer van Delft i Rembrandt. Zachowując narzuconą przez wyznanie skromność strojów protestanci dbali o wygodę i piękno swych domostw. Zasłynęli poprzez kunsztowne wykonywanie mebli, biżuterii i przyrządów naukowych. |
W krajach katolickich dominowała sztuka barokowa przepełniona monumentalizmem i przepychem. W architekturze dominowały bogato zdobione i nieoczywiste bryły, które w szczególności w budownictwie sakralnym służyła przyciągania wiernych do kościołów. W architekturze świeckiej bogactwo form służyła rozbudowie autorytetu władcy jako monarchy absolutnego. W rzeźbie i malarstwie chętnie odwoływano się do motywów religijnych. W realizacji stosowali naturalizm, światłocień, przesadną emocjonalność, dynamizm, teatralność oraz żywość kolorów. Do najważniejszych artystów tego okresu należą: Diego Velazquez, Rubens, czy Bernini. |
Rozwiązanie 1:
Cechy baroku
Architektura:
Malarstwo:
Rozwiązanie 2:
Cechy baroku:
Twórcy epoki baroku oraz ich najwybitniejsze dzieła to m.in.: