Rozwiązanie 1:

Zasługi Kazimierza Pułaskiego w walce o niepodległość Stanów Zjednoczonych:

• Wytworzenie i dowodzenie oddziałem kawalerii zwanym Legionem Pułaskiego,
• Uratowanie samego Jerzego Waszyngtona w bitwie nad Brandywine,
• Zwycięstwo z Anglikami w bitwie pod Charleston,
• Bohaterska śmieć od ran poniesionych podczas bitwy pod Savannah.

Rozwiązanie 2:

• Kazimierz Pułaski w 1777 r. objął stanowisko generała kawalerii amerykańskiej.
• Stworzył liczący kilkaset żołnierzy oddział ochotników nazywany Legionem Pułaskiego.
• Stworzył oddział kawalerii, otrzymał nominację na generała brygady i dowódcę całej kawalerii, używanej głównie do służb zwiadowczych. Dbał o jej wyszkolenie i organizację.
• Brał udział w walkach o Charleston i Savannah (1779 rok). W czasie nieudanego szturmu na Savannah został śmiertelnie ranny. W mieście tym wzniesiono pamiątkowy pomnik, a popiersie Pułaskiego umieszczono na Kapitolu w Waszyngtonie wśród bohaterów narodowych Stanów Zjednoczonych.

Rozwiązanie 1:

Czynniki, które doprowadziły do otwartej wojny brytyjskich kolonii z metropolią:

• Idee oświeceniowe - Myśliciele oświeceniowi mówili o wolności i równości wszystkich ludzi, o prawie do samostanowienia, a także o systemie, w którym władza zawiera umowę ze społeczeństwem i jeśli nie spełnia swoich obowiązków to obywatele mają prawo wypowiedzieć jej społeczeństwo. Te wszystkie myśli wpłynęły na buntujące się nastroje, wśród elit kolonii brytyjskich w Ameryce Północnej.
• Wojna siedmioletnia - Konflikt ten mocno naruszył gospodarkę brytyjską. W związku z tym Wielka Brytania pomimo nabycia nowych terytoriów musiała drenować gospodarczo swoje kolonie, aby utrzymywać flotę oraz armię.
• Polityka brytyjska - Brytyjczycy działali na niekorzyść kolonii, chcąc samemu powiększać zyski. W związku z tym narzucano na kolonistów krzywdzące dla nich prawa, takie jak ustawa stemplowa czy ustawa o herbacie.
• Buntownicze działania - Koloniści nie ograniczyli się do buntów, bojkotów, przemarszów i innych pokojowych działań. Przeprowadzili także otwarte działania dywersyjne (jak bostońskie picie herbatki), a także rozpoczęli organizacje milicji, zawiązywali kongresy kontynentalne w ten sposób zmierzając do wojny.

Rozwiązanie 2:

Czynniki, które doprowadziły do otwartej wojny brytyjskich kolonii z metropolią:

• Polityka wyzysku kolonii prowadzona przez władze brytyjskie.
• Brak poszanowania do kultury i religii ludności autochtonicznej (np. powstanie sipajów).
• Wprowadzenie ustaw ograniczających handel i gospodarkę kolonii.
• Ideały oświeceniowe wolności i równoprawności narodów.

Rozwiązanie 1:

Ogłoszenie Deklaracji niepodległości wynikało z radykalizacji postaw kolonistów, w obliczu złej sytuacji na froncie. Dopiero w niej Amerykanie jednoznacznie odcinali się od Wielkiej Brytanii i tworzyli własne państwo, będące luźną federacją stanów. Dało to żołnierzom informacje o co dokładnie walczą, a przy tym Deklaracja odniosła sukces międzynarodowy. Do Ameryki Północnej zmierzały tysiące ochotników do walki po stronie kolonistów, a do wojny przyłączyły się także Hiszpania, Francja oraz Holandia. Pomimo tego ogłoszenie niepodległości nie wpłynęło na sytuację na froncie, która dla Amerykanów, wciąż była wyjątkowo trudna. Poprawiać zaczęło się dopiero po zwycięskiej bitwie pod Saratogą w 1777 r.

Rozwiązanie 2:

Deklaracja niepodległości Stanów Zjednoczonych jest to akt, który został wydany 4 lipca 1776 r. przez II Kongres Kontynentalny. Akt ten zawierał proklamowanie nowego suwerennego państwa złożonego z 13 byłych kolonii brytyjskich. Tym samym określał zrzucenie podległości tych ziem wobec Wielkiej Brytanii.

Deklaracja zawierała fundamenty filozofii amerykańskiej, które wiązały się z ideami oświecenia. Na jej podstawie zagwarantowano m.in.

- podstawowe prawa człowiek tj. prawo do życia, wolność osobistą, czy prawo do szczęścia.

- równość wszystkich wobec prawa. 

Rozwiązanie 1:

Ustrój USA

- Ustrój republikański.

Konstytucja Stanów Zjednoczonych uchwalona w 1787 r., wprowadzała trójpodział władzy na:

• władzę wykonawczą - sprawował prezydent, którego wybierano co cztery lata w dwustopniowych wyborach. Prezydent był zwierzchnikiem sił zbrojnych, szefem rządu, powoływał i odwoływał ministrów, mianował oficerów i sędziów najwyższych.

• władzę ustawodawczą - sprawował Kongres tj. parlament. Składał się z dwóch izb: niższej - Izby Reprezentantów oraz wyższej - Senatu. Do Izby Reprezentantów każdy stan wybierał liczbę kongresmenów proporcjonalną do liczby zamieszkującej go ludności. Prawo wyborcze przysługiwało ludności o określonym cenzusie majątkowym. Kongres dysponował prawem kontrolowania prezydenta, obieranego pośrednio.

• władzę sądowniczą - pełniły niezależne od władz państwowych sądy z Sądem Najwyższym na czele, który rozstrzygał najważniejsze sprawy w państwie i mógł odrzucić postanowienia Kongresu lub prezydenta jeśli uznał je za sprzeczne z konstytucją.

- System prezydencki - prezydent sprawował władzę wykonawczą. Do jego kompetencji należało również prawo weta wobec uchwał Kongresu. W wyjątkowych sytuacjach Kongres miał prawo do przeprowadzenia tzw. procedury impeachmentu - usunięcia prezydenta ze stanowiska.

- Stany Zjednoczone jako państwo federacyjne, złożone z poszczególnych stanów zachowujących samorządność (odrębna administracja, prawo i polityka podatkowa).

- Ustrój Stanów Zjednoczonych stworzony w XVIII w. przetrwał z niewielkimi zmianami do dnia dzisiejszego. 

Rozwiązanie 2:

W 1787 roku powstała pierwsza konstytucja Stanów Zjednoczonych, która była pierwszym na świecie tego typu dokumentem. Ustanawiała nowy ład państwowy, który opierał się częściowo na ideach prezentowanych przez myślicieli oświecenia. Mianowicie władze państwa miały być wyłaniane w wyborach, a obywatelom zagwarantowano wolność słowa i wyznania oraz nietykalność osobistą. Wprowadzono także monteskiuszowski trójpodział władzy: władza ustawodawcza należała do Kongresu, wybieranego przez obywateli, władza wykonawcza należała do prezydenta wybieranego na czteroletnią kadencję oraz władza sądownicza oddana w ręce niezależnych sądów.