Rozwiązanie 1:

Produkcja w tradycyjnych warsztatach:

Zalety:

• Wysoka jakość produkowanego towaru.
• Produkcja w pełni odbywa się w rękach jednego, wyszkolonego rzemieślnika.
• Zamówienia są od początku do końca wykonywane na zamówienie, więc są dostosowywane do potrzeb odbiorcy.

Wady:

• Wysoka cena produkowanego towaru.
• Długi czas produkcji.
• Nieduża ilość wyprodukowanego towaru, a zatem wąski dostęp do niego dla kupujących.

Rozwiązanie 2:

Zalety:

• Produkt bardzo wysokiej jakości, od początku do końca produkowany przez jednego rzemieślnika.
• Produkt tworzony z materiałów zakupionych przez rzemieślnika z dbałością o ich jakość.
• Jasno określona droga zawodowa dla rzemieślników skupionych w cechach z dbałością o interesy producentów z danego miasta.
• Dostosowanie się rzemieślnika do potrzeb kupującego, ze względu na realizacje indywidualnych zamówień.

Wady:

• Powstały produkt jest drogi.
• Rzemieślnik cechowy wytwarza stosunkowo niewielką ilość produktu.
• Odgórnie narzucone ceny i ilość produkcji przez cechy.
• Ograniczenie dostępu do zawodu przez cechy.
• Brak konkurencji negatywnie wpływający na rozwój rzemiosła.

Produkty najlepszej jakości uzyskiwano  w tradycyjnych warsztatach rzemieślniczych. Dokonywano tego dzięki pracy rzemieślnika, który w pełni zajmował się danym produktem na osobiste zamówienie, a także sam zdobywał materiały i surowce do produkcji.

Produkty najtańsze uzyskiwano  w manufakturach, dzięki pracy dużej ilości niewykwalifikowanych pracowników oraz masowej produkcji towarów.

Zmiana sposobu produkcji w czasach nowożytnych:

Zyskiwali:

• Bogaci właściciele manufaktur.
• Robotnicy, którzy znajdowali zatrudnienie.
• Społeczeństwo, które mogło nabyć dobra, które wcześniej były tak drogie, że właściwie niedostępne.
• Kupcy mogący sprzedawać nowo wytworzone towary w ilości masowej.

Tracili:

• Rzemieślnicy z tradycyjnych warsztatów.
• Cechy rzemieślnicze.