Rozwiązanie 1:

Okoliczności wprowadzenia we Francji republiki:

• Po uchwaleniu konstytucji w 1791 r. tylko burżuazja osiągnęła swoje cele. W kraju nadal panowała bieda i ubóstwo. Szerzyła się rewolucja. Doszło do kryzysu społeczeństwa.
• Uboższe warstwy społeczne domagały się kolejnych zmian. Ich przedstawiciele głosili radykalne hasła, m.in. obalenie monarchii, poprawy sytuacji biedoty oraz postulat jej uczestnictwa we władzy. Podobne hasła wysuwali również jakobini. 
• Rosła niechęć społeczna do monarchii i arystokracji. 
• Chaos w kraju pogłębiały dodatkowo niepowodzenia wojsk francuskich w wojnie z Austrią i Prusami. Ludwik XVI liczył na klęskę wojsk francuskich, zajęcie kraju przez Austriaków oraz powrót dawnego systemu. W Paryżu w kręgach sankiulotów i jakobinów rozchodziły się pogłoski o zdradzie króla i wiernych mu generałów. Coraz częściej powtarzano żądanie detronizacji Ludwika XVI.
• Żyrondyści uważali, że pozbawiony władzy Ludwik XVI nie jest już groźny. Z kolei jakobini dowodzili, że monarchia sama w sobie jest zbrodnią, a byłego króla należy zgładzić, by dać wrogom dowód odwagi i zdecydowania. Główny oskarżyciel ze strony jakobinów Antoine de Saint-Just oświadczył, że każda władza, która nie pochodzi od woli ludu jest zbrodnią, ponieważ królowie, przywłaszczając sobie władzę, stali się tyranami. 
• Po egzekucji króla Ludwika XVI oraz jego rodziny Francja została ogłoszona republiką.

Rozwiązanie 2:

We Francji wprowadzono republikę w trakcie krwawej rewolucji, która trwała pod koniec XVIII wieku. Wskutek niej ówczesny król Francji z rodu Burbonów Ludwik XVI został skazany na śmierć przez ścięcie, a rewolucjoniści proklamowali republikę.

Rozwiązanie 1:

Rządy jakobinów we Francji charakteryzował krwawy terror. Ich przywódca - Maksymilian Robespierre nawoływał do bezwzględnej walki z wrogami ludu (oraz własnymi wrogami politycznymi). W tym czasie, aby trafić pod gilotynę wystarczył zwykły donos lub podejrzenie. Powoływano Trybunały Rewolucyjne, które pod pozorem przestrzegania prawa rozprawiały się z tysiącami niewinnych ludzi. W krótkim czasie represje dotknęły również samych jakobinów, a nawet bliskich współpracowników Robespierre'a ("Rewolucja pożera własne dzieci"). Francuskie więzienia były przepełnione. Szacuje się, że w okresie wielkiego terroru, w latach 1793 - 1794 stracono ponad 200 tys. osób. Sam Maksymilian Robespierre kierował polityką Francji do 27 lipca 1794 r., bowiem właśnie tego dnia został aresztowany podczas posiedzenia Konwentu Narodowego i zgilotynowany. Nie był on jedynym rewolucjonistom, który trafił pod gilotynę. Taki sam los spotkał, również Georges'a Dantona oraz wielu innych. To właśnie Danton powiedział, że rewolucja zjada własne dzieci, przez co rozumiał, iż z rąk władz rewolucyjnych śmierć ponoszą Ci, którzy te rewolucję tworzyli, którzy ją popierali i którzy doprowadzili do jej wybuchu.

Rozwiązanie 2:

Stwierdzenie, że rewolucja pożera własne dzieci oznacza, że podczas rewolucji francuskiej nawet jakobini znajdujący się u władzy nie mogli czuć się bezpieczni. Zwykły donos lub podejrzenie sprawiał, że trafiali pod gilotynę. Powoływano w tym celu Trybunały Rewolucyjne, które pod pozorem przestrzegania prawa rozprawiały się z tysiącami niewinnych ludzi. W krótkim czasie represje dotknęły również bliskich współpracowników Robespierre'a. Ona sam także został aresztowany podczas posiedzenia Konwentu Narodowego i zgilotynowany. 

Rozwiązanie 1:

Do upadku rządów Robespierre'a przyczyniły się:

• Prowadzony przez Jakobinów terror, niewspółmierny do zagrożeń, które stanowiły dla rewolucji rozruchy wewnętrzne i wojny poza granicami kraju,
• Rządy Jakobinów doprowadziły do kryzysu gospodarczego, bezrobocia, a także biedy, przez co ich popularność, wśród mieszkańców Francji zaczęła spadać,
• Robespierre nazywany był "nieprzekupnym" i zamierzał przeprowadzić akcje rewizji korupcji (która była wśród rewolucjonistów zjawiskiem powszechnym), co wywoływało strach, wśród członków Zgromadzenia Narodowego,
• Obawiano się kolejnych fali egzekucji, mających na celu utrzymanie władzy Jakobinów.

Rozwiązanie 2:

Czynniki wpływające na upadek rządów Maksymiliana Robespierre'a:

• prowadzenie polityki opartej na wielkim terrorze
• Robespierre zaczął pozbywać się swoich przeciwników w gronie jakobinów, np. na jego wniosek został zgilotynowany Danton 
• pogarszająca się sytuacja gospodarcza i ekonomiczna
• hiszpańsko-angielska blokada portów francuskich 
• wystąpienia chłopów na prowincji
• decyzje podjęte odnośnie religii (dążenie do dechrystianizacji) przysporzyły Robespierre'owi wrogów - zarówno katolików, jak i ateistów, którzy uznawali jakikolwiek kult za nieracjonalny
• zwykli ludzie żyją w ciągłym strachu o swoje życie, łatwo można było stanąć przed Trybunałem Rewolucyjnym 
• wzrost konkurencyjności burżuazji