Rozwiązanie 1:

Cele obiadów czwartkowych:

• Rozrywka dla króla w rozmowie z wykształconymi osobami,
• Jednoczenie obozu oświeceniowego, którego celem była reforma kraju,
• Rozmowa na temat przeprowadzania reform w państwie,
• Inspiracja dla rozwoju sztuki oświeceniowej,
• Propagowanie oświecenia oraz reform oświeceniowych w społeczeństwie.

Rozwiązanie 2:

Obiady czwartkowe - w latach 70. XVIII wieku salon literacki związany z dworem króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, odbywający cotygodniowe czwartkowe spotkania początkowo na Zamku Królewskim, później w pałacu Łazienkowskim w Warszawie. Te literacko - naukowe spotkania miały duży wpływ na rozwój myśli oświeceniowej w Polsce. Gromadziły najznakomitsze umysły epoki, ich uczestnikami byli między innymi: Ignacy Krasicki, Adam Naruszewicz, Hugo Kołłątaj, Franciszek Bohomolec, Stanisław Konarski, Marcello Bacciarelli. Obiady czwartkowe łączyły w sobie rozrywkę (turnieje i zabawy literackie) z dyskusjami o aktualnych problemach, m.in. edukacji oraz polityki.

Rozwiązanie 1:

Sposoby jakimi król chciał wpłynąć na obyczaje i poglądy szlachty:

• Poprzez dobry przykład (nie picie alkoholu na obiadach czwartkowych),
• Propagowanie umiaru,
• Upublicznianie dzieł, które pojawiły się na obiadach czwartkowych w czasopiśmie "Zabawy Przyjemne i Pożyteczne",
• Sama organizacja obiadów czwartkowych i rozmowa z wybitnymi osobami ówczesnej Polski.

Rozwiązanie 2:

Wpływ króla Stanisława Augusta Poniatowskiego na obyczaje i poglądy szlachty.

Jednym z głównych celów Stanisława Augusta Poniatowskiego po wstąpieniu na tron było zmodernizowanie oświaty. W 1765 r. król założył w Warszawie Szlachecki Korpus Kadetów znany również pod nazwą Szkoła Rycerska. Przełomowy charakter zmian w szkolnictwie miał polegać na tym, że pod wpływem edukacji w duchu patriotyzmu i myśli oświecenia ostanie ukształtowane nowe pokolenie, które będzie widziało konieczność przeprowadzenia reform ustrojowych. 

14 października 1773 r. na mocy decyzji sejmu rozbiorowego powstała Komisja Edukacji Narodowej. Była to pierwsza w Europie instytucja o charakterze ministerialnym, która zajmowała się kwestiami edukacji w Rzeczpospolitej. W zakresie jej działań należało stworzenie trójstopniowego systemu szkolnictwa w państwie, określenie programów nauczania oraz zasad kształcenia kadry nauczycielskiej. Ponadto w ramach Komisji zostało utworzone Towarzystwo do Ksiąg Elementarnych, które zajmowało się opracowaniem podręczników dla potrzeb zreformowanych szkół. 

Ponadto sam król wspierał środowiska artystów i myślicieli oświecenia, których często gościł na swoim dworze w czasie tzw. obiadów czwartkowych. Monarcha rozwijał również działalność wielu czasopism m.in. "Monitora", "Pamiętników Historyczno-Polityczne", czy "Zabaw przyjemnych i pożytecznych", w których podkreślano wartości związane z patriotyzmem oraz reformami państwowymi.