Rozwiązanie 1:

Zmiany jakie zaszły na ziemiach niemieckich w okresie wojen napoleońskich:

Północne tereny tzw. Oldenburg został przyłączony bezpośrednio do Francji,
Większość terytoriów niemieckich poza tymi stanowiącymi Królestwo Pruskie zostały uzależnione od Francji,
Na terenach niemieckich uzależnionych od Francji Napoleon wytworzył Związek Reński.

Rozwiązanie 2:

Sytuacja Niemiec w okresie napoleońskim:

Podboje Napoleona w Europie spowodowały, że wiele krajów niemieckich postanowiło wykorzystać pomyślność cesarza Francuzów i uniezależnić się od władzy cesarza austriackiego. W 1805 r. po pokonaniu przez Napoleona III koalicji antyfrancuskiej zdecydowały się wystąpić z Rzeszy Niemieckiej. Sam cesarz austriacki został zmuszony do rezygnacji z tytułu cesarza rzymskiego i króla niemieckiego.12 lipca 1806 r. powołano do życia Związek Reński, który był całkowicie zależny od Bonapartego. W jego skład weszło 16 państw zachodnich i południowych Niemiec.

Jedynym krajami niemieckimi pozostającymi poza Związkiem były Prusy, które zaangażowały się w walkę z Francją w ramach kolejnych koalicji antyfrancuskich.

Kres istnienia Związku Reńskiego nastał w 1813 r., gdy pod wpływem klęsk Bonapartego coraz więcej państw związkowych przyłączało się do koalicji przeciwko cesarzowi Francuzów. Ostatecznie Związek został rozwiązany po klęsce Francuzów w bitwie pod Lipskiem stoczonej w październiku 1813 r.

Zadanie 2

Rozwiązanie 1:

Różnice:

Podczas wojen z koalicjami antyfrancuskimi Napoleon zmagał się z regularnym wojskiem, natomiast w Hiszpanii walczył z powstańcami i partyzantami,
Różnice w prowadzeniu walk pokazuje mapa. W Hiszpanii siły francuskie przesuwały się po całym półwyspie iberyjskim wzdłuż i wszerz, tymczasem w Europie Środkowo-Wschodniej przemieszczały się w prostych liniach,
Wojny z koalicjami były stosunkowo krótkie i dynamiczne, rozwiązywane kilkoma walnymi bitwami, tymczasem w Hiszpanii starcia z partyzantami, unikającymi walnych bitew przeciągały się latami.

Rozwiązanie 2:

Wojny z koalicjami:

W 1792 - 1797 trwała wojna pomiędzy siłami francuskimi, a koalicją antyfrancuską. W czasie kampanii Napoleon Bonaparte zorganizował wyprawę do Włoch, podczas której dokonał wielu zwycięstw nad wojskiem austriackim. W 1796 r. przyczynił się do utworzenia Republiki Lombardzkiej, a w 1797 r. pokonał armię papieską i zmusił papieża Piusa VI do emigracji do Francji. Wojna zakończyła się podpisaniem pokoju w Campo Formio, na mocy którego Austria zrzekła się Belgii i posiadłości na lewym brzegu Renu, a w północnych Włoszech utworzono zależną od Francji Republikę Cisalpińską.
W 1798 - 1799 r. miała miejsce wyprawa Napoleona Bonaparte do Egiptu i Syrii. Głównym celem kampanii było odseparowanie Anglii od jej kolonii w Azji i Afryce. W czasie kampanii wojska francuskie zwyciężyły z oddziałami angielskimi w bitwie pod piramidami. Sukces ten został zniweczony w kolejnym starciu w czasie bitwy morskiej koło Abukiru, gdzie flota angielska rozbiła flotę francuską. Plany osłabienia Anglii spełzły na niczym.
W 1799 r. Napoleon przeprowadził zamach stanu we Francji, w wyniku którego obalił dyrektoriat i powołał konsulat.
W 1799 - 1800 trwały zmagania Napoleona przeciwko zawiązanej II koalicji antyfrancuskiej. Wówczas młody konsul pokonał siły koalicyjne w bitwie pod Marengo oraz Hohenlinden. Zwycięstwo Napoleona przyczyniło się do zawarcia traktatu w Luneville z Austrią oraz w Amiens z Anglią. Na ich mocy Francja odzyskała prawie wszystkie posiadłości zamorskie oraz wycofała swoje wojska z Egiptu.
W 1800 r. Napoleon uzyskał od Hiszpanii Luizjanę, którą jednak sprzedał w 1803 r. za 15 mln dolarów.
W 1805 r. została zawiązana III koalicja antyfrancuska, która była odpowiedzią na utworzenie Cesarstwa Francuskiego. 21 X 1805 rozegrała się bitwa morska pod Trafalgarem, w czasie której flota napoleońska została pokonana przez flotę angielską dowodzoną przez admirała Horatio Nelsona, który sam poniósł śmierć w walce. W tym samym roku odbyła się także bitwa pod Ulm, która umożliwiła Napoleonowi wkroczenie do Wiednia oraz bitwa trzech cesarzy pod Austerlitz. W wyniku klęsk zadanych przez oddziały Napoleona Austria utraciła Wenecję, Istrię oraz Dalmację, co zostało potwierdzone pokojem zawartym w Preszburgu.

Wojna z Hiszpanią:

Po przejęciu władzy przez Napoleona we Francji Hiszpania była jednym z sojuszników wspierających go w walce z koalicją antynapoleońską. Pod wpływem klęski Napoleona w bitwie pod Trafalgarem cesarz Francuzów ogłosił tzw. blokadę kontynentalną, do której przyłączyło się większość państw sojuszniczych. Wśród wyjątków znalazła się m.in. Portugalia, która w niedługim czasie stała się jednym z celów Francji.

W 1807 r. Napoleon zawarł z Hiszpanami traktat w Fontainebleau, na mocy którego w zamian za zdobycze terytorialne Hiszpanie zgodzili się na pomoc Francuzom w wojnie z Portugalią. Udając się do Portugali siły francuskie pozostawiały swoje garnizony na terenie Hiszpanii, co doprowadziło do rozruchów w kraju oraz abdykacji króla Karola IV. Wówczas władzę w kraju przejął jego syn Ferdynand VII.

Celem Napoleona było poszerzenie swoich stref wpływów poprzez osadzenie na tronie hiszpańskim swojego krewniaka Józefa Bonaparte. Z tego powodu nie uznał przejęcia władzy przez Ferdynanda i rozpoczął kampanię wymierzoną bezpośrednio w Hiszpanię. Cesarz Francuzów zmusił Ferdynanda do rezygnacji i oktrojował konstytucję wzorowaną na francuskiej.

Przeciwko agresji Francuzów wybuchały liczne powstania, które podkreślały chęć wypędzenia ich z kraju i przywrócenia dawnego statusu religii. Udało im się doprowadzić do ucieczki Józefa Bonapartego z Madrytu. Jednak pod wpływem wojsk jego brata Napoleona władza Józefa w państwie została przywrócona.

W czasie wojen w Hiszpanii Napoleon przeprowadził szereg reform m.in.: zniósł inkwizycję, zmniejszył liczbę klasztorów, zlikwidował prawa stanowe. Poprzez te zmiany liczył na uzyskanie przychylności lokalnej ludności, lecz tego nie doczekał.

Brak sukcesów na Półwyspie Iberyjskim spowodowało, że Napoleon wycofał się z Hiszpanii i zaczął realizować inne swoje cele. W tym czasie część jego wojsk nadal prowadziła działania wojenne z lokalną ludnością. Dopiero w 1813 r. siły francuskie zostały ostatecznie wycofane z Hiszpanii, a brak Napoleona Józef abdykował.