Rozwiązanie 1:

Teoria o otruciu cesarza zyskała dużą popularność w połowie lat XX ze względu na niegasnącą legendę Napoleona. Za czasów Cesarza Francja była najpotężniejszym krajem Europy i świeciła wielkie sukcesy militarne. Odwoływanie się do tego okresu było popularne w tym czasie, gdy kraj znajdował się w kryzysie po zakończeniu II wojny światowej, gdzie stracił status mocarstwa, a jego imperium kolonialne szybko się rozpadało. Nie bez powodu była też żywa niechęć do Niemców i Austriaków związana z zakończonym konfliktem, a przecież te narody stanowiły znaczną część koalicji antyfrancuskiej. W związku z tym teorie spiskowe, iż Ci (wraz z tradycyjnie budzącymi wówczas niechęć u Francuzów Brytyjczykami) otruli Napoleona trafiały na podatny grunt.

Rozwiązanie 2:

Teorie na temat śmierci Napoleona:

• Otrucie arszenikiem - Popularną teorią było to, że Napoleon został otruty arszenikiem na wyspie św. Heleny. Rzeczywiście w jego ciele wykryto te substancje, jednak wedle badań wykluczono te teorię, bo stężenie arszeniku było zbyt niewielkie, aby wywołać śmierć.

Rozwiązanie 1:

Do wojny francusko-rosyskiej w 1812 r. doszło przez:

• Łamanie blokady kontynentalnej przez Rosję,
• Nie wywiązanie się przez Rosję z obowiązków sojuszniczych w obliczu wojny Austrii z Francją, Rosjanie nie tylko nie pomogli Francji, ale także wspierali Austriaków,
• Obawa Rosjan przed utratą ziem dawnej Rzeczypospolitej,
• Przeświadczenie Napoleona o tym, że jest w stanie szybko i skutecznie złamać opór Rosji zdecydowanym zbrojnym uderzeniem.

Rozwiązanie 2:

Przyczyny wojny francusko-rosyjskiej:

• Główną przyczyną było łamanie przez Rosję blokady kontynentalnej,
• Jeśli blokada miała działać, to musiały uczestniczyć w niej wszystkie kraje, więc Napoleon musiał na Rosji militarnie wymusić posłuszeństwo,
• Wśród stronników Napoleona znajdowały się czynniki (np. Polacy) bardzo pozytywnie nastawione do wojny z Rosją.

Rozwiązanie 1:

Czynniki, które zadecydowały o klęsce wyprawy Napoleona na Moskwę:

• Warunki atmosferyczne/rosyjska zima - francuskie oddziały nie były przystosowane do bardzo niskich temperatur panujących w Rosji. Żołnierzom brakowało odpowiedniego wyposażenia oraz ciepłej odzieży zwłaszcza obuwia (walonek). W czasie odwrotu spod Moskwy - tysiące żołnierzy zmarło, zginęło z głodu lub zdezerterowało.
• Wielonarodowość Wielkiej Armii - podczas marszu przez Rosję w Wielkiej Armii szerzyły się dezercje. Prusacy i Austriacy nie mogli znieść myśli, że ramię w ramię z Francuzami mają walczyć przeciwko niedawnym sojusznikom. W ciągu zaledwie czterech tygodni Wielka Armia zmalała o trzy czwarte.
• Rozległość państwa rosyjskiego - Rosjanie ogołacali swój kraj z żywności. Podczas odwrotu spod Moskwy - z powodu głodu - Wielka Armia topniała z dnia na dzień. Napoleon nie dostrzegł zagrożenia w tak rozległym kraju. Długa droga dziesiątkowała żołnierzy.
• Taktyka armii rosyjskiej - Rosyjski generał Michaił Kutuzow zastosował taktykę spalonej ziemi. Rosjanie cofali się przed Napoleonem w głąb Rosji, co spowodowało wyniszczenie Wielkiej Armii (spalenie Moskwy przed nadciągającym wrogiem). Ponadto Rosjanie nękali wroga wojną podjazdową, przecinali linie zaopatrzeniowe. 
• Błędy Napoleona - Napoleon w obliczu wielu zwycięstw militarnych zaczął myśleć o sobie, jako kimś niezwyciężonym. Ta buta go zgubiła, szczególnie że podejmował niesłuszne założenia w kwestii wyprawy na Rosję. Uznał, że szybkie zniszczenia armii rosyjskiej zakończy konflikt. Do tego nie doszło ze względu na taktykę wojsk Cara. Po tym stwierdził, że zdobycie Moskwy złamie władze w Rosji i zmusi do pertraktacji pokojowej, jednak zastał miasto spalone i ograbione. 

Rozwiązanie 2:

Przyczyny klęski Napoleona:

- Złe przygotowanie żołnierzy napoleońskich do wyprawy do Rosji - brak odpowiedniego uposażenia w postaci ciepłych ubrań i butów odpowiednich na surowy klimat Rosji. 

- Rozbicie oddziałów napoleońskich przez siły rosyjskie - m.in. w bitwie pod Berezyną.

- Osłabienie militarne wojska Napoleona -  w szeregach armii szerzyła się dezercja, wiele krajów sojuszniczych wycofywało swoich żołnierzy z dalszej walki u boku Napoleona.

- Stosowanie przez Rosjan taktyki "spalonej ziemi"

Rozwiązanie 1:

Najsilniej na losy Europy wpłynęła bitwa pod Lipskiem stoczona w 1813 roku, zwana również bitwą narodów. To ona definitywnie zakończyła okres szczytu potęgi Francji czasów napoleońskich, po których mocarstwa musiały się spotkać we Wiedniu na sławnym kongresie i uporządkować świat na nowo. Co prawda Napoleon wrócił jeszcze do Europy na tzw. sto dni Napoleona, jednak wówczas nie doszedł do takiego znaczenia i siły jakimi dysponował przed bitwą pod Lipskiem. 

Rozwiązanie 2:

Bitwa pod Waterloo była dla Napoleona walką być albo nie być. Po klęsce wpływ Bonapartego na politykę skończył się definitywnie jego upadkiem. Tym razem po abdykacji Napoleona przedstawiciele koalicji antyfrancuskiej zesłali go na Wyspę św. Heleny, znajdującą się na Oceanie Atlantyckim, z której Cesarz Francuzów już do Europy nie wrócił.