Rozwiązanie 1:

Droga Napoleona do pełni władzy:

• W 1799 roku Napoleon Bonaparte dokonał zamachu stanu, podczas którego obalił dyrektoriat i przejął władzę we Francji.
• W miejsce dyrektoriatu powołano konsulat, którego Bonaparte stał się dożywotnim pierwszym konsulem (dzierżąc w swoich rękach pełnie władzy). Jako konsul rozwijał Francję pod względem terytorialnym, społecznym oraz gospodarczym.
• W 1804 roku odbyła się koronacja Napoleona na cesarza Francuzów. Formalnie Francja pozostawała republiką, ale w rzeczywistości władzę sprawował cesarz.

Rozwiązanie 2:

Napoleon Bonaparte koronował się na cesarza Francuzów, ponieważ rola pierwszego konsula nie zaspokajała jego wygórowanych ambicji.

Przed koronacją - francuski wojskowy kazał przeprowadzić plebiscyt w tej sprawie.

Za przyjęciem przez Napoleona tytułu cesarskiego zagłosowało ponad 3,5 miliona obywateli, przeciwko - zaledwie 2,5 tysiąca ludzi.

W obecności papieża - Bonaparte sam włożył sobie koronę na głowę, po czym ukoronował Józefinę. Ten gest miał podkreślić jego niezależność od Kościoła. 

Po koronacji Napoleona - wzrosło znaczenie cesarza i Francji na arenie międzynarodowej. 

Francja stała się cesarstwem.

Rozwiązanie 1:

Napoleon, aby uzyskać koronę cesarską wykorzystał swoją popularność, odwołując się do woli narodu. Zorganizował plebiscyt, w którym zapytał ludność czy wyraża zgodę na koronacje Bonapartego, na co uzyskał odpowiedź twierdzącą. Ceremonia odbyła się 2 grudnia 1804 r. w paryskiej katedrze Notre Dame z udziałem papieża Piusa VII. W ostatecznym momencie Napoleon, jednak nie pozwolił głowie Kościoła katolickiego włożyć sobie korony na skronie, lecz zrobił to osobiście, by potem ukoronować swoją żonę, Józefinę. Było to symboliczne działanie, w którym Bonaparte pokazywał, że nie jest sługą papieskim, a koronę zawdzięcza ludowi francuskiemu, a nie papieżowi. To wyraził też zmieniając tytulaturę, ogłosił się, bowiem nie cesarzem Francji, lecz cesarzem Francuzów, czym chciał pokazać, że nie jest władcą kraju, który ma go na własność jak dawni królowie, lecz włada narodem z jego własnej woli.

Rozwiązanie 2:

Koronacja Napoleona miała miejsce w 1804 roku. W katedrze Notre-Dame Bonaparte samodzielnie koronował się na cesarza Francuzów. Był to akt samokoronacji, Napoleon ominął papieża podczas uroczystości. Koronacja Napoleona była ważna, ponieważ otwierała nowy etap ustrojowy w dziejach państwa francuskiego. 

Rozwiązanie 1:

Szczyt potęgi Napoleona przypadł na 1809 rok. Wówczas pokonał już Prusy, Austrię (nieraz) oraz Rosję zmuszając do ustanowienia blokady kontynentalnej niemal całą Europę. Po pokoju w Tylży ustanowił Księstwo Warszawskie, a po bitwie pod Wagram złamał opór cesarza Austrii. Walki prowadził jedynie z nieugiętymi powstańcami hiszpańskimi, którzy nie chcieli podporządkować się francuskiemu cesarzowi.

Rozwiązanie 2:

Szczyt potęgi Napoleona przypada na lata 1809-1812. 

Uzasadnienie (przykłady):

- Napoleon kontrolował obszar od Półwyspu Pirenejskiego na zachodzie po rzekę Niemen na wschodzie, od Morza Północnego i Morza Bałtyckiego po Półwysep Apeniński na południu 

- Napoleon według uznania likwidował / zakładał nowe organizmy państwowe, stworzył sieć państw zależnych od Francji 

- pokonał Danię, Prusy, Austrię i Rosję

- już w 1806 r. wprowadził na kontrolowanych przez siebie ziemiach blokadę kontynentalną, która miała godzić w interesy Wielkiej Brytanii

Rozwiązanie 1:

Napoleon powrócił z zesłania na Elbie, ponieważ doszły do niego wieści o sytuacji w Francji, która stwarzała okazję do ponownego przejęcia władzy oraz kontynuowania walk. Reformy nowego króla - Ludwika XVIII nie przysporzyły mu zwolenników. Chłopi obawiali się utraty ziemi na rzecz powracających do kraju arystokratów, mieszczanie notowali straty po zniesieniu blokady handlowej na Wielką Brytanią, a oficerowie wojskowi z armii Napoleona byli usuwani z wojska, co więcej pensje dla inwalidów były głodowe (a po wielu latach wojen napoleońskich takich inwalidów było bardzo dużo) co pozbawiło władcy poparcia armii. Bonaparte szacując nastroje Francuzów nie pomylił się, gdy wrócił do Paryża nie musiał podejmować żadnej walki, aby uzyskać władzę z powrotem i ogłosić się na nowo cesarzem Francuzów.

Rozwiązanie 2:

Przyczyny 100 dni Napoleona:

• Decyzje króla Ludwika XVIII, z przywróconej do władzy dynastii Burbonów, odwracały od niego społeczeństwo i przywracały kult Napoleona. Tyczyło się to np. odbieraniu stanowisk napoleońskim generałom oraz obcinaniu rent inwalidom wojennym.
• Społeczeństwo francuskie obawiało się przywrócenia monarchii absolutnej jako ustroju.
• Ucieczka Napoleona z wyspy Elby i prawie trzytygodniowy marsz na Paryż zwany lotem orła. 

Rozwiązanie 1:

Przyczyny wysłania Legionów Polskich na Santo Domingo:

• Zakończenie wojny francusko-austriackiej, w której Legiony Polskie brały czynny udział,
• Pokój w Luneville, w którym Napoleon zobowiązał się do zaprzestania wspierana ruchów narodowowyzwoleńczych związanych z terytorium Austrii, w związku z czym Legiony stały się dla niego ciężarem,
• Wybuch antyfrancuskiego powstania ludności Santo Domingo.

Rozwiązanie 2:

Przyczyny wybuchu powstania na Santo Domingo:

• Wyzysk mieszkańców Santo Domingo przez władze francuskie.
• Pominięcie w konstytucji przyznania praw człowieka niewolnikom.
• Utrzymanie niewolnictwa we francuskich koloniach.
• Zróżnicowanie społeczne i majątkowe mieszkańców miasta.

Rozwiązanie 1:

Nie minęło wiele czasu od powstania Księstwa Warszawskiego w 1807 roku gdy, któryś z potężnych sąsiadów postanowił dokonać rewizji granic. Austriacy zaatakowali Księstwo oraz ziemie zależne od Napoleona w 1809 roku. Wojska Cesarza przegrały, jednak zarówno z Bonapartem, ale także z siłami Polaków dowodzonych przez Józefa Poniatowskiego. Wojna skończyła się pokojem w Schonbrunn, na mocy którego do Księstwa Warszawskiego dołączono departamenty krakowski, lubelski radomski i siedlecki, w wyniku czego obszar kraju zwiększył się o połowę, a liczba ludności wzrosła o 70%. Od tego czasu do upadku Księstwa Warszawskiego jego granice już się nie zmieniały.

Rozwiązanie 2:

W 1809 r. nastąpił atak Austrii na ziemie Księstwa Warszawskiego. Najazd został odparty dzięki sprawnie dowodzonym przez Józefa Poniatowskiego wojskom polskim, które zwyciężyły armię austriacką w bitwie pod Raszynem. Dzięki interwencji Napoleona, który zdobył Wiedeń został zawiązany pokój w Schonbrunn, na mocy którego Księstwo Warszawskie zostało poszerzone o część zaboru austriackiego.

Ziemie przyłączone do Księstwa Warszawskiego w 1809 r.:

• ziemia krakowska,
• ziemia radomska,
• ziemia siedlecka,
• ziemia lubelska,

Rozwiązanie 1:

Współdziałanie władz Księstwa Warszawskiego z Napoleonem: 

Skutki pozytywne:

• Posiadanie sojusznika w postaci najpotężniejszego przywódcy w kontynentalnej Europie, który wspierał Księstwo militarnie, np. w wojnie z Austrią, po której na pokoju z Schonbrunn Księstwo Warszawskie uzyskało znaczne nabytki terytorialne,
• Gdyby nie ścisła współpraca Polaków z Napoleonem Księstwo Warszawskie w ogóle by nie powstało,
• Sojusz z Napoleonem pozwalał Polakom myśleć o dalszej, skutecznej walce z zaborcami i nowych nabytkach terytorialnych.

Skutki negatywne:

• Ostateczny upadek Księstwa Warszawskiego po klęsce Napoleona,
• Narzucenie na Księstwo Warszawskie olbrzymich zobowiązań finansowych wobec Francji zwanych bajońskimi sumami,
• Właściwy brak suwerenności, ponieważ konstytucja narzucona została przez Napoleona, a władza w dużej mierze znajdowała się w rękach Francuzów.

Rozwiązanie 2:

Pozytywne skutki:

• Samo powstanie Księstwa Warszawskiego było owocem ścisłej współpracy Polaków z Napoleonem.
• Bez silnego protektora Księstwo Warszawskie nie mogłoby przetrwać otoczone przez wrogów w postaci zaborców.
• Napoleon pozwalał dalej walczyć z zaborcami i dawał nadzieje na odbudowanie królestwa w granicach przedrozbiorowych. 
• Pomoc Bonapartego była kluczowa w wygraniu wojny z Austrią i znacznym poszerzeniu granic Księstwa Warszawskiego.
• Księstwu Warszawskiemu nadany został Kodeks Napoleona, który był bardzo nowoczesnym prawem.

Negatywne skutki:

• Księstwo Warszawskie było państwem zależnym. Największą władzę dzierżył namiestnik francuski rezydujący w Warszawie.
• Państwo nie mogło mieć własnej konstytucji, Polacy zaproponowali tę trzeciego maja, ale Bonaparte odmówił i nadał konstytucję Księstwu Warszawskiemu wzorowaną na tej francuskiej.
• Napoleon narzucił Księstwu Warszawskiemu znaczne opłaty do uiszczania Francji, były to tzw. sumy bajońskie, które mocno nadwyrężały gospodarkę nowopowstałego państwa.
• Ze względu na sojusz z Bonapartym Księstwo zostało zaatakowane przez Austriaków w 1809 roku.