Dowódcy najbardziej znaczących wypraw odkrywczych podjętych na przełomie XV i XVI w.:

• Krzysztof Kolumb,
• Vasco da Gama,
• Amerigo Vespucci,
• Bartolomeu Dias,
• Pedro Cabral,
• Ferdynand Magellan,
• Francis Drake. 

Rozwiązanie 1:

Postępowanie Europejczyków wobec rdzennych mieszkańców Ameryki było okrutne i bezlitosne.  Konkwistadorzy wykorzystali wszelkie słabości ludów autochtonicznych, aby podbić ich tereny pomimo niewielkiej liczebności wojsk Europejczyków. Rozprzestrzeniano choroby, wybijano ich, prowadzono tortury, wymuszano zmianę religii, a także stosowano publiczne egzekucje. Po zwycięstwie w podboju rdzenna ludność Ameryki została brutalnie wykorzystywana, jako niewolnictwo w pracach dla Europejczyków, co doprowadziło do ogromnego wyniszczenia Indian. Przybyszy z starego kontynentu przyczynili się pośrednio lub bezpośrednio do wymarcia większości populacji rdzennej ludności obu Ameryk. 

Rozwiązanie 2:

Postępowanie Europejczyków wobec rdzennych mieszkańców Ameryki:

• Obalenie ich miast i cywilizacji wykorzystując wewnętrzne podziały
• Tępienie tubylczych wierzeń i tradycji
• Niszczenie kultury, np. przetapianie złotych posążków na sztabki
• Mordowanie ludności
• Gwałty na kobietach
• Przymusowa chrystianizacja
• Sprowadzenie Indian do poziomu ludności niewolniczej, która pracowała w kopalniach i plantacjach, które przynosiły zyski Europejczykom
• Działalność Europejczyków doprowadziła do wyginięcia większości Indian

Rozwiązanie 1:

W XVI wieku w warsztatach rzemieślniczych zaczęto stosować nową formę produkcji - system nakładczy. Kupcy organizowali pracę w zakładach poza miastem. Dostarczali materiały do wyrobu określonych produktów oraz narzędzia. Decydowali, jak wielu pracowników zatrudnią oraz ile towarów wyprodukują. Pozwalało to na obejście średniowiecznego systemu cechowego, który ograniczał konkurencyjność.

Najczęściej nakładca zawierał umowy z kilkoma rzemieślnikami, z których każdy był odpowiedzialny za jeden z etapów produkcji. W ten sposób powstały pierwsze manufaktury - zakłady, w których powstawały gotowe produkty, będące wynikiem pracy wielu wyspecjalizowanych robotników wykonujących określone czynności.

Rozwiązanie 2:

System nakładczy polegał na tym, że osoba wytwarzająca towar przestawała być właścicielem surowców, a później także narzędzi. Kupiec-nakładca dostarczał surowce i narzędzia wytwórcy-chałupnikowi prowadzącemu rodzinny warsztat oraz umawiał się z nim odnośnie do wynagrodzenia i zajmował się zbytem gotowego towaru. Wytwórca przestawał być samodzielnym rzemieślnikiem, a stawał się robotnikiem sprzedającym swe umiejętności i pracę, uzależnionym od nakładcy. 

Manufaktury były miejscami zbiorczej pracy wytwórców. W tym wypadku nie pracowali oni chałupniczo w swoich warsztatach, lecz w miejscu wyznaczonym przez nakładcę, za pomocą przekazanych przez niego narzędzi oraz materiałów. W rezultacie kupiec-nakładca uzyskiwał całkowitą kontrolę nad procesem produkcji. Poszczególni wytwórcy zajmowali się tylko jedną, poszczególną częścią procesu wytworzenia ostatecznego produktu.

Rozwiązanie 1:

Cechy charakterystyczne sztuki epoki renesansu:

• nawiązania do sztuki antycznej;
• malarze renesansowi chętnie ukazywali piękno ludzkiego ciała;
• w architekturze duży nacisk położono na rozwój budownictwa świeckiego;
• w sztuce obowiązuje zasada mimesis (dążenie do prawdy, dobra i piękna);
• rzeźbiarze i malarze dbali o to, by oddać idealne proporcje swoich bohaterów, zachowując jednocześnie stosowność, umiar i harmonię (w stylu klasycznym dominuje prostota);
• okna o regularnym, kwadratowym kształcie;
• korzystanie z kopuł,
• postawienie nacisku na regularność kształtu, a także harmonie i symetrie.

Rozwiązanie 2:

Cechy sztuki renesansu:

• nawiązywanie do antycznej harmonii, równowagi, spokoju i prostoty,
• odkrycie perspektywy linearnej,
• najważniejszym tematem malarstwa i rzeźby był człowiek,
• idealizowanie rzeczywistości,
• przedstawianie architektonicznego i przyrodniczego otoczenia człowieka,
• w architekturze zastosowanie linii poziomych, figur geometrycznych, antycznych elementów architektonicznych, tj. kolumn, attyk.

Rozwiązanie 1:

Różnice protestantyzmu od katolicyzmu:

• Odrzucenie kultu Matki Bożej oraz świętych;
• Odrzucenie zwierzchnictwa papieża nad Kościołem;
• Zniesienie celibatu (pastorowie mogą się żenić);
• Tylko dwa sakramenty (Chrzest i Komunia Św.);
• Msze prowadzone nie po łacinie tylko w językach narodowych.

Rozwiązanie 2:

Rozwiązanie 1:

Zakon jezuitów odgrywał szczególną rolę w walce z reformacją. Zgromadzenie to, zwane także Towarzystwem Jezusowym zostało założone przez Ignacego Loyolę w 1539 roku. Podstawową zasadą zakonu jezuitów było zachowanie bezwzględnego posłuszeństwa Kościołowi i papieżowi. Jezuici byli wybierani do nowego zgromadzenia według ścisłych kryteriów. Pretendenci musieli wykazywać się zdolnościami intelektualnymi oraz silną osobowością. Jezuici przez nieustanne dokształcanie zaczęli stanowić elitę ówczesnego społeczeństwa. Na terenach objętych reformacją zakładali szkoły katolickie oraz głosili kazania, nawracając heretyków. Jezuici słynęli także z działalności misyjnej w krajach, do których nie dotarło wcześniej chrześcijaństwo. Prowadzili chrystianizację na terenach Indii, Japonii, w Afryce oraz nowo odkrytej Ameryce. Jako najlepiej wykształceni i najbardziej zdyscyplinowani wśród zakonników pełnili funkcję spowiedników i kaznodziejów królewskich. Towarzystwo Jezusowe odegrało zasadniczą rolę w dziele reformy Kościoła po soborze trydenckim, stając się najpotężniejszym zakonem katolickim. W XVIII wieku wielu jezuitów należało do czołowych postaci oświecenia chrześcijańskiego. Kładli nacisk na udział wiernych w dziele własnego zbawienia oraz metodyczną modlitwę według "Ćwiczeń duchowych świętego Ignacego Loyoli" - poprzez rekolekcje, rozmyślania oraz spowiedź. 

Rozwiązanie 2:

Zakon jezuitów został założony przez Ignacego Loyolę w 1534 roku, jednak zatwierdzony został 6 lat później - w 1540 roku. 

Jezuici za swe główne cele uznawali: 

- nawracanie na katolicyzm

- przeciwdziałanie reformacji

- prowadzenie szkół, słynących z wysokiego poziomu nauczania i nowoczesnych metod kształcenia 

- prowadzenie na dużą skale działalności misyjnej - jezuici rozpowszechniali katolicyzm w obu Amerykach i Azji 

Rozwiązanie 1:

Przyczyny rywalizacji Anglii i Hiszpanii w XVI w.:

• Rywalizacja w Europie,
• Rywalizacja o panowanie w koloniach,
• Działalność angielskich korsarzy, którzy atakowali porty w koloniach hiszpańskich, a także napadali statki hiszpańskie wiozące towary z kolonii do Europy,
• Polityka wyznaniowa. Hiszpanie byli gorliwymi katolikami, natomiast Anglia przeszła na protestantyzm. 

Rozwiązanie 2:

Przyczyny rywalizacji Hiszpanii i Anglii w XVI wieku:

• Rozpoczynający się wyścig kolonialny.
• Rywalizacja o dominacje na morzach i oceanach.
• Opłacanie przez Anglików piratów i korsarzy, którzy grabili hiszpańskie statki płynące z kolonii do metropolii.