Rozwiązanie 1:

Izolacjonizm - kierunek polityki zagranicznej sprowadzający się d o obrony interesów i bezpieczeństwa własnego państwa. Zasady te sformułował prezydent USA - James Monroe w 1823 r. w tzw. doktrynie Monroe'a. Zakładała ona brak zainteresowania USA sprawami europejskimi i ograniczeniem strefy wpływów do obu Ameryk. Głównym celem polityki izolacjonizmu było wyeliminowanie europejskiej, w szczególności brytyjskiej konkurencji w regionie. 

Rozwiązanie 2:

Izolacjonizm - zgodnie z doktryną Monroe zakładały brak zainteresowania USA sprawami Europy, jednocześnie ograniczając się do obu Ameryk. Chciano, aby USA nie ingerowały w sprawy europejski i vice versa. To miało przynieść rozwój Ameryce, a także odcięcie od konfliktów, które dzieliły Stary Kontynent. 

Rozwiązanie 1:

Sytuacja rdzennej ludności Stanów Zjednoczonych w XIX wieku:

Rozwój osadnictwa amerykańskiego spowodował, że nowi mieszkańcy weszli w konflikt z rdzenną ludnością Ameryki. Liczne plemiona indiańskie nie były w stanie przeciwdziałać liczniejszym i lepiej uzbrojonym przybyszom, którzy bezwzględnie wypierali ich z własnej ziemi. Często byli eksterminowani. Wiele plemion zostało wymordowanych lub zniewolonych. Część rdzennej ludności, która pozostała przy życiu była osadzana w sztucznie tworzonych rezerwatach. 

Krzywdy doznane przez ekspansję białego człowieka przyczyniły się do szerzenia chorób zakaźnych i alkoholizmu. 

Rozwiązanie 2:

Rdzenną ludność Stanów Zjednoczonych w XIX w. stanowili Indianie. Jest to rdzenna ludność Ameryki Północnej oraz Południowej. Ogółem nazywana ludnością prekolumbijską. Zostali oni wykorzystywani do pracy niewolniczej w kopalniach i na plantacjach, co wraz z wojnami oraz chorobami doprowadziło do prawdziwej klęski demograficznej wśród ludności autochtonicznej. Indianie byli ofiarami ekspansji ludzi białych. Uważali ich działania za brutalną i niechcianą ingerencję w ich świat, a osadników uznawali za najeźdźców. Amerykanie nie szanowali ich zwyczajów ani przyrody niszcząc ją, aby się osiedlić, wybudować tory kolejowe czy usadowić swoje zdobycze cywilizacyjne. Dla głęboko związanych z naturą kultur Dzikiego Zachodu było to bardzo istotne.

Rozwiązanie 1:

Znaczenie wojny secesyjnej dla Stanów Zjednoczonych:

Wojna secesyjna odmieniła wiele aspektów funkcjonowania Stanów Zjednoczonych. Pod względem społecznym przyczyniła się do uchwalenia XIV poprawki do konstytucji USA z 1868 r., która znosiła niewolnictwo oraz nadawała prawa polityczne i wolności obywatelskie byłym niewolnikom. 

W dziedzinie gospodarki wojna secesyjna przysporzyła wiele zniszczeń w miastach i wsiach, co wymogło na nowych rządach wdrożenie nowej polityki przezwyciężającej negatywne skutki wojny. W dalszej perspektywie oznaczało to wzmożoną industrializację i rozwój rolnictwa, które uczyniły ze Stanów Zjednoczonych potęgę ekonomiczną. 

Skutki polityczne wojny secesyjnej wpłynęły na wzmocnienie władzy rządu federalnego oraz osłabienie wpływów plantatorów z Południa. 

Rozwiązanie 2:

Znaczenie wojny secesyjnej dla Stanów Zjednoczonych:

• Zniesienie niewolnictwa. Ponad 3 mln czarnych niewolników uzyskało wolność;
• Wojna secesyjna spowodowała zniszczenie Południa, nastąpił spadek produkcji rolnej oraz wzrost długu państwowego. Zmniejszyło się znaczenie plantatorów;
• Nie ustały antagonizmy społeczne. Zamordowano prezydenta Abrahama Lincolna;
• Czarnoskórzy obywatele USA nieprzygotowani na wolność znaleźli się w trudnej sytuacji: analfabetyzm, brak pracy, brak ziemi oraz segregacja rasowa;
• Nastąpił wzrost integracji państwa oraz znaczenia burżuazji przemysłowej - Stany Zjednoczone weszły na drogę gospodarki kapitalistycznej - były drugą obok Wielkiej Brytanii potęgą przemysłową świata;