Zadanie ma charakter indywidualny. Rozwiązanie zawiera wyłącznie wskazówki do sformułowania własnej odpowiedzi.
Rozwiązanie 1:
Teza: Zbrodnia na ludziach Namibii słusznie nazwano pierwszym ludobójstwem XX w.:
Argumenty potwierdzające, że tłumienie powstania Herero było ludobójstwem:
- działania eksterminacyjne podjęte przez Niemców doprowadziły do prawie całkowitego wyniszczenia Hererów, których liczba zmniejszyła się w okresie trwania konfliktu z 80 tysięcy do około 15 tysięcy
- generał Lothar von Trotha odpowiedzialny za zagładę Afrykańczyków, wydał pierwszy udokumentowany rozkaz ludobójstwa
- generał Trotha oficjalnie głosił, że: moja polityka polegała i polega na stosowaniu siły, skrajnego terroru, a nawet okrucieństwa oraz zagroził, że każdy Herero, który pozostanie na terytorium kolonii zostanie zabity – bez względu na wiek czy płeć
- Niemcy wobec Herero stosowali nieludzkie metody, np. pozwolili im się wymknąć z pola walka, a następnie zagonili na pustynię, gdzie zatruli źródła wody i pozbawili jedzenia
- Niemcy zakładali obozy pracy / śmierci, które okazały się miejscem śmierci wielu Herero
Rozwiązanie 2:
Niemcy poprzez zajęcie terenów Afryki Południowo-Zachodniej włączyli się do wyścigu o kolonie. Uważali, że ich obecność na kontynencie afrykańskim unowocześni tamtejsze stosunki, dzięki wprowadzeniu europejskich rozwiązań, np. rozbudowę zaplecza gospodarczego czy budowę dróg. W rzeczywistości jednak między ludnością rdzenną a Europejczykami dochodziło do licznych sporów - o wodę, o ziemie, o dyskryminację.
"Cywilizowanie" Herero i Nama miało jednak inny - katastroficzny - wymiar, a tym samym tragiczne skutki. Zakończyło się eksterminacją rdzennej ludności afrykańskiej. Afrykanie stawiali heroiczny i skuteczny opór, co wzbudziło gniew Niemców. Z Berlina przysłano korpus ekspedycyjny pod dowództwem Lothara von Trothy. Postanowił on nie tylko zdławić powstanie, ale także definitywnie "rozwiązać problem" z rdzennymi mieszkańcami. Niemcy do 1907 roku zamordowali i doprowadzili do śmierci z powodu pragnienia i głodu około 80% populacji Hererów i 50% populacji Nama. Pacyfikacja szybko zamieniła się w eksterminację. Większość tubylców zmarła na skutek odizolowania na pustyni Omaheke. Niemcy celowo zmusili Hererów do ucieczki na pustynię, otoczyli ją kordonem, a następnie zatruli źródła wody. Do tych, którzy podejmowali próbę ucieczki, strzelano.