Rozwiązanie 1:
Libertadores - pod tą nazwą kryją się czołowi przywódcy walki o niepodległość kolonii w Ameryce Południowej, które dążyły do zniesienia zwierzchnictwa hiszpańskiego lub portugalskiego. W większości byli to przedstawiciele bogatszej ludności kreolskiej.
Wśród libertadores wyróżnia się:
- Jose San Martin - walczył o niepodległość Argentyny, Chile i Peru.
- Simon Bolivar - podejmował wiele prób wyzwolenia amerykańskich kolonii. Przyczynił się do organizacji Wielkiej Kolumbii.
- Miguel Hidalgo y Costilla - uczestniczył w wojnie o niepodległość Meksyku.
- Jose Maria Morellos - meksykański ksiądz katolicki, który walczył u boku Meksykanów w walce z Hiszpanami.
- Francisco de Miranda - walczył o wyzwolenie Wenezueli.
- Pedro I - cesarz Brazylii.
Rozwiązanie 2:
Libertadorzy to określenie pochodzenia hiszpańskojęzycznego, które pochodzi z XIX w. Tyczy się ono bojowników o wolność krajów Ameryki Południowej, które od XVI w. znajdowały się pod kolonialnym panowaniem Portugalii oraz Hiszpanii. Ich walka skończyła się sukcesem, państwa takie jak Boliwia, Brazylia czy Kolumbia zostały wyzwolone, a oni czczeni są jako bohaterowie po dziś dzień.
Przykłady:
Rozwiązanie 1:
Rozstrzygnięcie: W czasie kongresu wiedeńskiego w szczególnie krzywdzący sposób zostały potraktowane takie państwa jak Francja, Królestwo Zjednoczonych Niderlandów i Księstwo Warszawskie.
Uzasadnienie:
- Na mocy decyzji kongresu wiedeńskiego, oprócz powrotu obalonej w czasie rewolucji francuskiej dynastii Burbonów, granice państwa zostały zmniejszone do tych istniejących w 1792 r.
- W Królestwie Zjednoczonych Niderlandów przeważającą rolę w państwie uzyskali Holendrzy, co uderzało w wolność i suwerenność narodu belgijskiego, który również zamieszkiwał te obszary.
- Jedną z decyzji kongresu było zlikwidowanie namiastki polskiej państwowości w postaci Księstwa Warszawskiego i utworzenia w jego miejscu Królestwa Polskiego, które pozostawało w ścisłej zależności od dworu carskiego.
Rozwiązanie 2:
Kraje, które straciły na mocy kongresu wiedeńskiego:
Rozwiązanie 1:
Rozstrzygnięcie: Władcy ustalający system wiedeński konsekwentnie stosowali swoje idee, na które się powoływali.
Uzasadnienie:
Stworzony w 1815 r. ład wiedeński przetrwał aż do wybuchu I wojny światowej. Wszelkie próby jego obalenia w formie powstań narodowych, ruchów społecznych, czy manifestacji kończyły się porażką lub ugodą pozwalającą na drobne zmiany w ustroju państw.
Rozwiązanie 2:
Władcy ustalający system wiedeński nie byli konsekwentni.
Złamania zasad systemu wiedeńskiego: