Rozwiązanie 1:

Represje, które dotknęły Królestwo Polskie po upadku powstania styczniowego:

• W 1864 r. utworzono Komitet Urządzający, który miał zająć likwidacją odrębności ustrojowej i prawnej Królestwa Polskiego.
• Od 1866 r. likwidowano instytucje i organizacje wskazujące na autonomiczny charakter Królestwa Polskiego. 
• Zastępowanie polskich urzędów i instytucji rosyjskimi.
• Zlikwidowanie centralnych organów państwowych w Warszawie, które zastąpiono organami rosyjskimi obsadzonymi przez urzędników wysłanych przez cara.
• Zmieniono podział administracyjny państwa. Powstało 10 guberni.
• Wprowadzono rosyjską administrację lokalną m.in. pocztę, sądownictwo oraz prawo.
• W 1885 r. zlikwidowano Bank Polski.
• W 1874 r. w miejsce urzędu namiestnika wprowadzono urząd generała - gubernatora. Generał - gubernator dzierżył w swoich rękach szerokie kompetencje cywilne, policyjne i wojskowe. 
• W szkolnictwie nakazano używania języka rosyjskiego.
• Nauka języka polskiego stała się nieobowiązkowa.
• Zwalniano polskich nauczycieli i zamieniano ich na rosyjskich.
• Wprowadzano system szpiegowania i nadzorowania uczniów.
• Zamknięto Szkołę Główną w Warszawie.
• Kościół katolicki na ziemiach polskich został podporządkowany Kolegium Duchownemu w Petersburgu.
• Rozpoczęto konfiskatę dóbr kościelnych oraz likwidację klasztorów.

Rozwiązanie 2:

Represje carskie po upadku powstania styczniowego

- wielu Polaków aresztowano i skazano na śmierć, innych wcielono do wojska carskiego. Około 30 tysięcy ludzi z Królestwa Polskiego i Litwy zesłano w głąb Rosji, m.in. na Syberię

- Rosjanie represjonowali Kościół katolicki - była to kara za wsparcie, jakie duchowni udzielili powstańcom, np. poprzez ogłaszanie na mszy manifestu powstańczego. Urzędnicy konfiskowali dobra kościelne i klasztorne, kapłanów skazywano na śmierć lub zesłanie

- ograniczenie praw mieszkańców Królestwa Polskiego - Rosjanie utrudniali zakładanie stowarzyszeń, obowiązywała cenzura, zakazano prowadzenia polskich instytucji: czytelni, bibliotek, teatrów, stowarzyszeń i szkół 

- rusyfikacja - proces przymusowego przyswajania języka rosyjskiego i kultury rosyjskiej przez Polaków poprzez wprowadzenie urzędników i języka rosyjskiego do administracji i szkół 

- Polacy emigrowali z kraju 

- konfiskowanie majątków Polaków 

- zlikwidowano całkowicie autonomię Królestwa Polskiego, jego nazwę zmieniono na Kraj Nadwiślański 

Rozwiązanie 1:

Kary, jakie dotknęły Polaków zaangażowanych w powstanie styczniowe:

• Rozstrzelanie lub powieszenie bez wyroku sądowego.
• Publiczne egzekucje powstańców skazanych na śmierć.
• Wieloletnie kary więzienia.
• Zesłanie na katorgę lub do służby w armii rosyjskiej w głąb Rosji.
• Konfiskata majątków należących do powstańców.

Rozwiązanie 2:

Kary wobec powstańców styczniowych:

• Śmierć
• Więzienie
• Zsyłki
• Wcielenie do wojska carskiego
• Konfiskaty majątków 

Rozwiązanie 1:

Noc apuchtinowska - okres zagorzałej rusyfikacji szkolnictwa w Królestwie Polskim w czasach urzędowania Aleksandra L. Apuchtina, żyjącego w latach 1822-1904. Kurator Apuchtin dążył do wynarodowiania Polaków, rozwinął system szpiegowania i dozorowania uczniów.

Rozwiązanie 2:

Noc Apuchtinowska - to polityka rusyfikacji wprowadzona w szkolnictwie Królestwa Polskiego. Jej autorem był Aleksandr Apuchtin, który wówczas pełnił funkcję kuratora oświaty w Kongresówce. Miała ona na celu wynarodowienie Polaków i usunięcie języka polskiego. 

Rozwiązanie 1:

Postawy Polaków wobec rosyjskich represji po upadku powstania styczniowego:

- Postawa lojalistyczna - polegała na podporządkowaniu się carskim nakazom i rezygnacji z organizacji spisków i kolejnych powstań narodowych. Postawa ta cieszyła się popularnością w kręgach konserwatystów wywodzących się z ugrupowania "Białych". Liczyli, że ugoda z zaborcą pozwoli na odzyskanie autonomii.

- Postawa pozytywistyczna - propagowana przez pozytywistów warszawskich, polegała na rozwoju ziem polskich i Polaków w oparciu o postęp techniczny, krzewienie edukacji wśród warstw najniższych oraz pracy organicznej. Odrzucali walkę zbrojną na rzecz podnoszenia wykształcenia wszystkich grup społecznych oraz popularyzowania polskiego patriotyzmu. W tym celu organizowali tajne nauczania, pracę u podstaw oraz wspierali ruch emancypacyjny kobiet. 

Rozwiązanie 2:

Zmiany w postawie politycznej Polaków po 1864 r.:

• Przejście od romantyzmu do pozytywizmu.
• Zakończenie walki powstańczej, której idea została skompromitowana.
• Rozpoczęcie działań mających na celu wzmocnienie narodu polskiego - praca organiczna i praca u podstaw.
• Rozwój ruchu spółdzielczego.
• Wprowadzenie polityki lojalizmu, mającego na celu doprowadzenie do zelżenia represji po powstaniu styczniowym.