Rozwiązanie 1:
Akt 5 listopada 1916 roku- zapowiadał utworzenie Królestwa Polskiego z dziedziczną monarchią, lecz nie określono jego granic. Dokument nie wspominał o niepodległości Polski, a jedynie o jej "samodzielności". Armią mieli dowodzić niemieccy generałowie.
Akt 5 listopada miał niezwykle ważne znaczenie dla Polaków, ponieważ był pierwszym wydanym przez zaborców dokumentem, w którym zaborcy wyrażali zgodę na powstanie samodzielnego polskiego państwa. Ogólne sformułowania dokonane przez cesarza niemieckiego i austriackiego wywołały dodatkowo żywe zainteresowanie sprawą polską na arenie międzynarodowej.
Rozwiązanie 2:
Przeciągająca się wojna pogarszała położenie państw centralnych. W 1916 r. Niemcom brakowało już żołnierzy. Ciężka sytuacja gospodarcza i straty w szeregach armii państw trójprzymierza - zmusiły dowództwo wojskowe do szukania rekruta w Królestwie Polskim. Niemcy i Austro-Węgry postanowili zorganizować milionową armię polską, która walczyłaby u ich boku.
- Odezwa została podpisana przez cesarzy Niemiec i Austrii. Nazwana była "manifestem dwóch cesarzy".
- Dokument niejasno zapowiadał utworzenie Polski na zdobytych ziemiach zaboru rosyjskiego. Miało być to "państwo samodzielne z dziedziczną monarchią i konstytucyjnym ustrojem", z własną amią, lecz o nieokreślonych granicach.
- Akt 5 listopada nie wspominał o niepodległości Polski, jedynie o jej "samodzielności". Wydano dokument, aby przekonać Polaków, że będą bić się o własną ojczyznę. Jednak mało kto chciał umierać za mgliste obietnice zaborców.
Rozwiązanie 1:
Działalność Ignacego Jana Paderewskiego w latach 1914 - 1919 nie ograniczała się wyłącznie do grania koncertów w wielu państwach europejskich. Ów sławny pianista wykorzystał swoją sławę, aby propagować idee niepodległości Polski za granicą. Paderewski zbierał m.in. fundusze na pomoc ofiarom wojny oraz współtworzył komitety pomocy dla Polaków w Londynie i Paryżu.
Dużą rolę odegrał również w stosunkach z USA. W czasie swojego pobytu w Stanach Zjednoczonych udało mu się spotkać z prezydentem Woodrowem Wilsonem, któremu przedstawił swój memoriał na temat Polski. Memoriał zawierał m.in. koncepcję utworzenia Stanów Zjednoczonych Polski. Możliwe, że właśnie to spotkanie natchnęło prezydenta USA do wygłoszenia swojego pamiętnego orędzia.
W latach 1917 - 1919 Paderewski działał w ramach założonego w Lozannie Komitetu Narodowego Polskiego. Ponadto w czasie konferencji pokojowej w Paryżu reprezentował wraz z Romanem Dmowskim interesy Polaków.
Rozwiązanie 2:
Ignacy Jan Paderewski - żył w latach 1860-1941, był jednym z najsławniejszych polskich pianistów. Kompozytor, polityk, mąż stanu, działacz niepodległościowy. W czasie I wojny światowej orędownik sprawy polskiej w Stanach Zjednoczonych. W polityce polskiej związany z Komitetem Narodowym Polskim Romana Dmowskiego. 16 stycznia 1919 r. został mianowany premierem oraz ministrem spraw zagranicznych w pierwszym polskim rządzie bezpartyjnym. Rząd ten przeprowadził pierwsze wybory sejmowe, zajął się jednoczeniem kraju oraz reformą rolną. Ignacy Jan Paderewski był polskim delegatem na konferencją pokojową w Paryżu.
Ignacy Jan Paderewski (1860 - 1941)
Rozwiązanie 1:
Stanowisko państw ententy wobec sprawy polskiej w czasie I wojny światowej:
Na początku I wojny światowe państwa ententy nie zabierały głosu w kwestii polskiej. Dopiero pod wpływem wydania aktu 5 listopada i obietnic złożonych przez władców państw centralnych nastąpiła zmiana.
W grudniu 1916 r. car Mikołaj II wydał rozkaz swojej armii, w którym zapowiedział utworzenie państwa polskiego z ziem wszystkich zaborów. Koncepcja uzyskała poparcie ze strony pozostałych państw ententy.
Okres rewolucji lutowej i abdykacja cara przyczyniło się jedynie do potwierdzenia prawa Polaków do własnego państwa. Z tym wyjątkiem jednak, że nowe państwo będzie połączone sojuszem wojskowym z Rosją. Po rewolucji październikowej stanowisko bolszewików nie było już takie jasne. Ostatecznie na podstawie traktatu brzeskiego z 3 marca 1918 r. wymógł na władzach sowieckich przyznanie praw do samostanowienia wszelkim narodom dawnej carskiej Rosji.
Przełomowe znaczenie dla sprawy polskiej miało wygłoszenie orędzia przez prezydenta USA Woodrowa Wilsona, który w jednym z punktów zaznaczył, że istnienie niepodległego państwa polskiego jest jednym z kluczowych elementów utrzymania pokoju w Europie. Ze zdaniem prezydenta zgodziły się rządy Francji, Wielkiej Brytanii i Włoch.
3 czerwca 1918 r. państwa ententy i ich sojusznicy ogłosili deklarację popierającą powstanie niepodległego państwa polskiego, które miało mieć zapewniony dostęp do morza.
Rozwiązanie 2:
Stosunek państw Ententy do sprawy polskiej w czasie I wojny światowej: