Zadanie ma charakter indywidualny. Rozwiązanie zawiera wyłącznie wskazówki do sformułowania samodzielnej odpowiedzi!

Ocena pozytywna:

• Brak ostrej reakcji rządów zahamował ofensywę niemiecką na jakiś czas. 
• Rząd brytyjski i francuski nie dawały pretekstu do rozpoczęcia przez nazistów kampanii na Zachód.
• Postępowanie rządów dawało możliwość na lepsze przygotowanie się do późniejszych działań zbrojnych. 

Ocena krytyczna:

• Brak podjęcia przez Wielką Brytanię i Francję działań na rzecz pomocy Polsce były oznaką złamania postanowień sojuszu pomiędzy tymi krajami oraz oznaczał poświęcenie terenów polskich.
• Brak realizacji postanowień sojuszu z Brytyjczykami i Francuzami przekonał Stalina do rozpoczęcia ofensywy na ziemie polskie. 

Etapy wojny obronnej Polski w 1939 r.:

• Początek wojny polsko - niemieckiej nastąpił 1 września 1939 r., gdy o godz. 4:45 pancernik "Schleswig - Holstein" rozpoczął ostrzał Westerplatte. Obrona polskiego wybrzeża, odizolowana od całości działań wojennych nie posiadała większego znaczenia militarnego, ale miała istotny wymiar polityczny i moralny. Tylko jeden dzień bronili się pracownicy Poczty Polskiej w Gdańsku. Zaledwie 50 pocztowców dowodzonych przez ppor. Konrada Guderskiego poddało się, gdy gmach poczty został podpalony niemieckimi miotaczami ognia.
• Równocześnie wojsko niemieckie (hen. von Reichenaua, von Blaskowitza, gen. Lista) zaatakowało granice Polski głównie od południa i północnego zachodu. Spowodowało to wycofanie się w głąb kraju broniących Polski armii: Pomorze (gen. Władysław Bortnowski), Kraków (gen. Antoni Szylling), Poznań (gen. Tadeusz Kutrzeba), Łódź (gen. Juliusz Rómmel).
• Od początku walk inicjatywa należała do liczniejszej i lepiej uzbrojonej armii niemieckiej, która liczyła ok. 1,8 mln żołnierzy, 2900 czołgów, 4000 samolotów. Wojsko polskie odpowiednio: 1 mln żołnierzy, 600 czołgów, 380 samolotów.
• W efekcie przewagi niemieckiej już w nocy z 4 na 5 września 1939 r. rozpoczęto ewakuację rządu RP z Warszawy.
• Przez pierwsze trzy dni trwała tzw. bitwa graniczna. Mimo bohaterskiej postawy Polaków m.in. pod Mokrą, gdzie Niemcy stracili wiele czołgów, polska linia obrony została przerwana w kilku miejscach. Żołnierze polscy nie poddawali się, stawiali przeciwnikowi zaciekły opór. 
• Przykładem wielkiego bohaterstwa Polaków była obrona Wizny (7 - 10 września 1939 r.). 720 Polaków dowodzonych przez kpt. Władysława Raginisa przez trzy dni powstrzymywało natarcie dwóch niemieckich dywizji pancernych. Obrona Wizny określana jest także mianem "polskich Termopil", ponieważ w trakcie walk zginęła większość obrońców.
• Największą batalią wojny obronnej Polski była bitwa nad Bzurą (9 - 22 września 1939 r.), która wstrzymała atak na Warszawę, ale nie mogła zmienić losów tej fazy wojny. Wojsko dowodzone przez generałów: Tadeusza Kutrzebę i Władysława Bortnowskiego prowadziły walki aż do 22 września. W bitwie nad Bzurą zginęło 15 tys. polskich żołnierzy, a 100 tys. dostało się do niemieckiej niewoli. 
• Warszawa broniła się do 28 września 1939 r. Decyzję o poddaniu się stolicy spowodowała wzrastająca liczba ofiar wśród ludności cywilnej oraz brak perspektyw na jakąkolwiek pomoc mocarstw zachodnich.
• Dłużej niż stolica bronił się Modlin - do 29 września oraz Hel - do 2 października.
• W dniach od 2 - 6 października Samodzielna Grupa Operacyjna "Polesie" gen. Franciszka Kleeberga stoczyła ostatnią w tej kampanii bitwę - pod Kockiem.
• To starcie zakończyło wojnę obronną Polski, rozpoczynając zarazem nowy etap walki z Niemcami i ich sojusznikami - wojnę konspiracyjną, partyzancką.

Przyczyny niemieckich sukcesów militarnych we wrześniu 1939 r.:

• Przewaga militarna III Rzeszy, która znacząco przekraczała zasób sił polskich.
• Granica polsko-niemiecka była niezwykle trudna do obrony ze względu na brak naturalnych przeszkód takich jak góry, rzeki czy jeziora.
• Siły niemieckie zaatakowały z trzech stron.
• Niemieccy żołnierze dopuszczali się ataków na ludność cywilną. 

Rozstrzygniecie: Agresja ZSRS wywarła ogromny wpływ na wynik wojny obronnej.

Uzasadnienie:

Wkroczenie Armii Czerwonej na terytorium II Rzeczpospolitej przyczyniło się do pogorszenia położenia Polaków, którzy dzielnie stawiali opór niemieckim żołnierzom. Próba walki z obydwoma najeźdźcami nie była możliwa. Wojsko Polskie nie było tak liczebne ani nie posiadało wystarczającego uzbrojenia. Ponadto decyzją naczelnego wodza było unikanie walki z siłami sowieckimi. Było to ciche przyzwolenie na działania armii ZSRS i dalszego rozpadu II RP.