Do upadku komunizmu w Albanii doszło w latach 1990-1991. W tym czasie doszło do serii protestów, strajków i manifestacji studenckich. Największe odbyły się w Tiranie i Kavai. Młodzi ludzie domagali się demokratyzacji życia politycznego, pluralizmu oraz niezależnej prasy. Co ciekawe, w Albanii wcześniej nie funkcjonowała zorganizowana opozycja antykomunistyczna. Antykomunizm albański został stworzony w  znacznej mierze przez "nawróconych" zwolenników komunizmu, którzy widzieli w zachodzących zmianach szansę dla siebie i rozwój kariery. 

31 marca 1991 r. w Albanii miały miejsce pierwsze wybory parlamentarne, w których sukces odniosła rządząca do tej pory Albańska Partia Pracy. Prezydentem został Ramiz Alia, zaś na czele rządu stanął Fatos Nano. Doszło do zmian w albańskiej konstytucji - wprowadzono podział władzy i poszerzono zakres swobód obywatelskich.