Proces opuszczania przez Wielką Brytanię Unii Europejskiej był skomplikowany, ponieważ (przykładowe odpowiedzi):

• wiązał się z długimi negocjacjami, które dot. np. statusu obywateli UE przebywających w Wielkiej Brytanii, 
• trzeba było ustalić i odtworzyć lądową granicę między Irlandią Północną, a Irlandią, która pozostała w Unii, 
• procedura była bardzo skomplikowana - umowa musiała zostać zatwierdzona przez Komisję Europejską, a następnie Parlament Europejski, 
• pojawiło się wiele kwestii spornych oraz sprzecznych na linii Wielka Brytania - UE, ale także wewnątrz polityków Wielkiej Brytanii, 
• wiązał się z chaosem komunikacyjnym, gospodarczym, finansowym i migracyjnym. 

Przyczyny utworzenia Unii Europejskiej:

• zmiana układu sił politycznych po II wojnie światowej, 
• konieczność odbudowy gospodarczej Europy po zniszczeniach wojennych, 
• szukanie zbliżenia we wzajemnych relacjach przez kraje europejskie, 
• ogłoszenie planu Marshalla, który miał pomóc Europie w odbudowaniu się po zniszczeniach wojennych - potrzebna była do tego współpraca państw europejskich,
• zjednoczenie gospodarcze państw Europy, co miało pozwolić na skuteczniejszą konkurencję z gospodarką USA i rozwijającymi się gospodarkami Azji Wschodniej,
• utworzenie unii gospodarczej i walutowej w Europie,
• ustalenie wspólnej polityki zagranicznej oraz do spraw bezpieczeństwa,
• zacieśnianie współpracy w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. 

Okoliczności utworzenia Unii Europejskiej: 

• 1949 r. - Powołanie Rady Europy z siedzibą w Strasburgu. Wśród państw założycielskich znalazły się: Belgia, Holandia, Luksemburg, Wielka Brytania, Irlandia, Włochy, Szwecja, Norwegia oraz Dania.
• 1950 r. - uchwalenie Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. 
• 1952 r. - utworzenie Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (EWWiS). Traktat podpisali rok wcześniej w Paryżu przedstawiciele następujących państw: Belgii, Francji, RFN, Luksemburga, Holandii i Włoch.
• 1957 r. - podpisanie przez państwa EWWiS traktatów rzymskich, na mocy których powstały: Europejska Wspólnota Gospodarcza (EWG) i Europejska Wspólnota Energii Atomowej (Euratom).
• 1960 r. - podpisanie konwencji o utworzeniu Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA). 
• 1967 r. - połączenie trzech wspólnot: EWWiS, EWG, Euratom w jedną Wspólnotę Europejską (WE).
• 1973 r. - do Wspólnot Europejskich przystąpiły: Dania, Irlandia oraz Wielka Brytania, powiększając w ten sposób liczbę państw członkowskich do 9.
• 1979 r. - powołanie Parlamentu Europejskiego z siedzibą w Strasburgu.
• 1981 r. - dziesiątym państwem członkowskim Wspólnot Europejskich zostaje Grecja. 
• 1985 r. - zawarcie traktatu w Schengen, który znosił kontrolę graniczną pomiędzy państwami EWG.
• 1986 r. - do Wspólnot Europejskich przystąpiły: Hiszpania i Portugalia. 
• 1990 r. - przystąpienie do EWG landów byłej NRD.
• 1 listopada 1993 r. - wejście w życie traktatu z Maastricht. Od tego dnia istnieje Unia Europejska (UE). 

Proces integracji Polski z Unią Europejską był trudny i czasochłonny. Po latach zniewolenia (okres PRL) gospodarka oraz struktury państwa wymagały naprawy, przebudowy i unowocześnienia. W grudniu 1991 r. Polska podpisała  układ stowarzyszeniowy ze Wspólnotami Europejskimi. Jednak dopiero w 1997 r. Rada Europejska podjęła decyzję o rozpoczęciu negocjacji z sześcioma państwami aspirującymi do UE, w tym Polski. W kwietniu 2003 r. podpisano w Atenach traktat akcesyjny, rozszerzający struktury Unii Europejskiej m.in. o Polskę. W tym samym roku odbyło się w naszym kraju referendum. Do poparcia integracji nawoływali nie tylko politycy, ale również Kościół katolicki (w tym ówczesny papież Jan Paweł II). Za przyjęciem Polski do UE w referendum ogólnokrajowym w 2003 r. opowiedziało się 77% głosujących. 1 maja 2004 r. III RP została członkiem Unii Europejskiej.