Motywacje przywódców państw, które stawały się sojusznikami Hitlera:

• wzmocnienie siły militarnej państwa (np. Włochy, które chciałby samodzielnie podbić tereny wokół Morza Śródziemnego, jednak nie były wystarczająco dobrze przygotowane), 
• nadzieja na odzyskanie utraconych w przeszłości ziem (np. Węgry), 
• obawa przed utratą ziem na rzecz innych państw (np. Rumunia),
• te same przekonania, poglądy (np. Słowacja), 
• niechęć wobec ZSRS i komunizmu oraz nadzieja na odzyskanie zagarniętych przez to państwo ziem, 
• niechęć wobec państw zachodnich (sił alianckich), 
• powstrzymanie Stanów Zjednoczonych do włączenia się w II wojnę światową, 
• świeża pamięć o tragicznym losie republik nadbałtyckich, które zostały zagarnięte przez ZSRS, podczas gdy uwaga europejskich demokracji była skupiona na obronie zaatakowanej przez Hitlera Francji.