1) Przyczyny postawy sojuszników Polski we wrześniu 1939 r.:

dowództwo francuskie wierzyło w plan defensywny, który sprawdził się podczas I wojny światowej, i dlatego armia nie podejmowała się działań ofensywnych i bombardowań,
wojskowi i politycy francuscy pamiętali o stratach ludzkich poniesionych w czasie I wojny światowej,
niezdecydowana postawa francuskiego premiera Daladiera,
narastająca krytyka wobec ugodowej polityki premiera Wielkiej Brytanii Nevile'a Chamberlaina.

2) Przykładowa odpowiedź: Sojusz Polski z Niemcami lub ZSRS, nie był możliwy, ponieważ:

prędzej czy później zostałby on złamany, a państwo polskie podporządkowane jednemu z wymienionych państw,
do ataku i tak by doszło, tylko że później,
Niemcy i ZSRS dążyłyby do podporządkowania Polski,
Sowieci byli zdeterminowani, by przeć na zachód Europy, by rozprzestrzenić tam idee komunizmu,
Niemcom zależało na zdobyciu przestrzeni życiowej i uważali Słowian za podludzi.

Przyczyny klęski Polski w wojnie obronnej we wrześniu 1939 r.:

- zastosowanie przez Niemców taktyki wojny błyskawicznej,

- lepsze zaplecze wojskowe wroga - agresorzy, posiadali silny atut w postaci wojsk pancernych, rozbudowanego lotnictwa, a także przewagi ogniowej na morzu, dlatego tak szybko posuwali się w głąb naszego kraju,

- przestarzała organizacja wojska polskiego,

- względy strategiczne - Polska została zaatakowana ze wszystkich stron,

- osamotnienie państwa polskiego w walce z najeźdźcami,

- bezczynność zachodnich sojuszników,

- oparcie działań zbrojnych na obronie - Naczelny Wódz marszałek Edward Rydz-Śmigły główny cel walk sformułował następująco: "nie dać się rozbić przed rozpoczęciem działań sprzymierzonych na Zachodzie",

- w Polsce w pierwszych dniach kampanii wrześniowej nastąpiło opóźnienie mobilizacji powszechnej - zdołano zmobilizować tylko ok. 70% planowanych sił polskich. Reszta żołnierzy i dowódców nie zdążyła dotrzeć do swoich jednostek, nastąpiło również zerwanie łączności,

- zbyt późno opracowany plan obrony,

- błędne założenie polskiego dowództwa o rozmieszczeniu wojsk wzdłuż granic państwa,

- prowadzenie przez Niemcy wojny totalnej - niszczono nie tylko węzły komunikacyjne, punkty łączności czy ważne jednostki wojskowe, ale także miasta, wsie i drogi, a podczas ataków ginęli niewinni cywilne,

- konieczność prowadzenia od 17 września 1939 r. walki na dwa fronty,

- wyjazd polskich władz do Rumunii,

- klęska była nieunikniona po tym, jak Niemcy zawarły układ z ZSRS.

Pancernik Schleswig-Holstein w gdańskim porcie, źródło zdjęcia: Wikimedia Commons.

Zadanie 2

Etapy niemieckich podbojów w Europie w latach 1939-1941:

niemiecki atak na Polskę - 01.09.1939 r. (wybuch II wojny światowej),
podbój Danii i Norwegii - kwiecień 1940 r.,
niemiecki atak na Holandię, Belgię, Luksemburg, rozpoczęcie agresji przeciwko Francji (Fall Gelb) - maj 1940 r.,
wkroczenie wojsk niemieckich do Paryża, kapitulacja Francji wobec Niemiec i Włoch - czerwiec 1940 r.,
rozpoczęcie bombardowań Wielkiej Brytanii, bitwa o Anglię - lipiec sierpień 1940 r.,
przygotowanie plany wojny niemiecko-radzieckiej (plan Barbarossa) - grudzień 1940 r.,
ofensywa wojsk niemieckich w północnej części Afryki - marzec 1941 r.,
agresja wojsk niemieckich i niemieckich na Bałkany - kwiecień 1941 r.,
atak Niemiec na ZSRS - 22 czerwca 1941 r.

Zadanie 3

Przebieg działań zbrojnych na froncie wschodnim w latach 1941-1944:

22.06.1941 r. nastąpiła niemiecka agresja na Związek Radziecki. Stanowiła ona początek Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Wojska niemieckie szybko przesuwały się na wschód wobec sowieckiego nieprzygotowania. Niemcy uderzyli w trzech kierunkach: północnym (na Leningrad), środkowym (na Białoruś) i południowym (na Kaukaz). W lipcu 1941 r. Wermacht zajął Mińsk i Smoleńsk, następnie wkroczył do Kijowa, a na północy rozpoczęło się oblężenie Leningradu. Trwało ono 900 dni. Kosztowało życie ok. miliona ofiar wśród ludności cywilnej, a dostawy żywności organizowane były zimą przez zamarznięte jezioro Ładoga.

W 1942 r. Rzesza rozpoczęła nową ofensywę. Była ona skierowana w kierunku południowo-wschodnim. Niemcy prędko zajęli Krym i Kaukaz, następnie ruszyli na Stalingrad. Od sierpnia 1942 r. do lutego 1943 r. trwała bitwa stalingradzka. Zakończyła się ona kapitulacją Niemiec. Sowieci przystąpili do kontrofensywy. W lipcu 1943 r. doszło do bitwy na łuku kurskim. Od tego momentu nastąpiło przecięcie inicjatywy przez Armię Czerwoną, która sforsowała Dniepr, wyzwoliła Kijów, a w styczniu 1944 r. Rosjanie przekroczyli dawną granicę Polski. W maju 1944 r. padł Sewastopol, a w październiku nastąpiło przemianowanie frontów radzieckich na białoruski i ukraiński, co wynikało z przejścia Armii Czerwonej do kontrofensywy.

Zadanie 4

Już pierwszego dnia wojny, Niemcy rozpoczęli prześladowania ludności żydowskiej. Osobom żydowskiego pochodzenia nakazano noszenie opasek z gwiazdą Dawida, które miały wyróżniać ich spośród pozostałej części społeczeństwa. Żydów szykanowano i ośmieszano. Wkrótce (od 1940 r.) przystąpiono do umieszczania ludności żydowskiej w specjalnie wydzielonych obszarach, zwanych gettami, gdzie panował głód i wybuchały epidemie. Za ich opuszczenie groziła kara śmierci. Jesienią 1941 r. Niemcy podjęli decyzję o "ostatecznym rozwiązaniu kwestii żydowskiej", co było równoznaczne z wprowadzeniem w życie planu zagłady wszystkich europejskich Żydów. Szczegóły tych nieludzkich planów opracowano 20 I 1942 r. na konferencji w Wannsee, nieopodal Berlina. Całym przedsięwzięciem dowodził niemiecki zbrodniarz - Adolf Eichmann. Akcja eksterminacji, prowadzona w latach 1942-1943, polegała na wywożeniu Żydów do obozów zagłady, gdzie mordowano ich przy pomocy gazu - cyklonu B oraz spalin samochodowych. Tego typu obozy powstały w Treblince, Bełżcu, Chełmie nad Nerem, Sobiborze, Majdanku i Brzezince. W wyniku Holokaustu śmierć poniosło 6 mln europejskich Żydów, z czego połowę stanowili Żydzi zamieszkujący ziemie polskie.

Tory kolejowe, wartownia i brama główna prowadząca do Auschwitz Birkenau, źródło zdjęcia: Wikimedia Commons.

Zadanie 5

Konferencja w Teheranie 28 listopada - 1 grudnia 1943 r.	Konferencja w Jałcie 4 lutego - 11 lutego 1945 r.	Konferencja w Poczdamie 17 lipca - 2 sierpnia 1945 r.
utworzenie drugiego frontu we Francji, w maju 1944 r., udzielenia pomocy oddziałom Tity w Jugosławii, rozmawiano także o utworzeniu Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz o Europejskiej Komisji Doradczej, ustalono, że żadna ze stron nie zawrze separatystycznego pokoju z Niemcami i będzie dążyć do bezwarunkowej kapitulacji i likwidacji III Rzeszy, ustalono, iż Niemcy zostaną podzielone na strefy okupacyjne.	ZSRS, USA, Wielka Brytania i Francja będą okupowały wyznaczone na konferencji 4 strefy Niemiec, obciążono Niemcy reparacjami wojennymi, uznano konieczność uregulowania stosunków między Bułgarią i Jugosławią, Stalin zobowiązał się do przystąpienia w dwa do trzech miesięcy po kapitulacji Niemiec do wojny z Japonią.	obarczenie Niemiec za wybuch II wojny światowej, przeprowadzenie demilitaryzacji, denazyfikacji, demokratyzacji i dekartelizacji Niemiec, wypłacenie przez Niemcy odszkodowań, ukaranie zbrodniarzy hitlerowskich
Postanowienia dotyczące Polski i Polaków
ustalono nową granicę wschodnią Polski i ZSRR na tak zwanej linii Curzona, zachodnia granica Polski miała przebiegać na linii Odry, ziemie z Opolszczyzną, Gdańskiem, Warmią i Mazurami miały należeć do Polski.	Polska utraciła Kresy Wschodnie na rzecz ZSRR, ustalono rekompensatę terytorialną dla Polski w postaci ziemi lubuskiej, Pomorza Zachodniego, Dolnego Śląska i Śląska Opolskiego, części Prus Wschodnich oraz byłego Wolnego Miasta Gdańska, mocarstwa zgodziły się na utworzenie Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej.	15% reparacji wojennych przyznanych ZSRR miała otrzymać Polska, dokonanie przesiedleń ludności niemieckiej z terenów Czechosłowacji, Polski i z Węgier, Polsce przyznano administrację nad Gdańskiem, częścią Prus Wschodnich oraz terenami do Odry i Nysy Łużyckiej. Szczegółowy przebieg granicy uregulować miała odrębna konferencja (ostatecznie do niej doszło).

Źródło zdjęć: Wikimedia Commons.

Zadanie 6

Przyczyny użycia bomby atomowej przez USA w 1945 r.:

po konferencji poczdamskiej Japonia odrzuciła wystosowane przez aliantów ultimatum i wezwanie do bezwarunkowej kapitulacji,
premier Japonii Kantaro Suzuki oświadczył, że zignoruje deklarację poczdamską,
ważną rolę w Japonii odgrywali fanatyczni wojskowi, którzy chcieli kontynuować walkę z USA,
według prezydenta USA zrzucenie bomby było jedynym rozwiązaniem, aby zakończyć konflikt z Japonią,
Harry Truman uważał, że gdyby Amerykanie musieli dokonać inwazji lądowej na wyspy japońskie, niewątpliwie kosztowałoby to życie wielu tysięcy ludzi.

Skutki użycia bomby atomowej przez USA w 1945 r.:

utrata życia przez niewinnych ludzi - oficjalne szacunki amerykańskie mówiły o 70 tys. śmiertelnych ofiar w Hiroszimie, natomiast Jezuici prowadzący misję w Hiroszimie podawali liczbę co najmniej 100 tys. zabitych, w Nagasaki zginęły 74 tysiące mieszkańców, dalszych 45 tysięcy zmarło później,
choroba popromienna, skażenie radioaktywne, nowotwory,
zostało zniszczonych blisko 90% budynków,
praktyczna zagłada obu miast,
doprowadzenie do kapitulacji Japonii,
Japonia znalazła się pod okupacją amerykańską i przekształciła się w pokojowe, demokratyczne państwo.

Japoński minister spraw zagranicznych Mamoru Shigemitsu podpisuje akt bezwarunkowej kapitulacji Japonii, źródło zdjęcia: Wikimedia Commons.