a) Przykładowa odpowiedź: Łatwiejsza do obrony była granica z roku 1807, ponieważ była krótsza i łatwiej było zaplanować jej defensywę. Istniała też naturalna bariera w postaci rzeki Pilicy. 

b) 

Autor: Mathiasrex

Rozwiązanie 1:

Józef Poniatowski podjął decyzję o przejściu przez polskie oddziały granicy austriackiej - wkroczyły na Lubelszczyznę i zajęły Lublin, Zamość i Sandomierz, a następnie Kraków. Książę, korzystając z gorącego przyjęcia przez miejscową ludność, od razu formował a tych terenach z ochotników nowe oddziały i organizował polskie władze lokalne. W tej sytuacji Austriacy opuścili Warszawę, by odbić utracone tereny. 

Rozwiązanie 2:

Kluczową decyzją księcia Józefa Poniatowskiego dla przebiegu wojny z 1809 r., był odważny rozkaz przekroczenia granicy Księstwa z Austrią. W ten sposób siły polskie nie tylko zajmowały tereny Lubelszczyzny i Małopolski, ale także rozszerzały swoją liczebność o ochotników z ziem Galicji.

Rozwiązanie 1:

Księstwo Warszawskie było nazywane "małym państwem wielkich nadziei", ponieważ mimo niewielkiego obszaru, które zajmowało, dawało nadzieję Polakom na odzyskanie niepodległości. Dlatego też Polacy wiernie trwali przy Napoleonie, wierzyli bowiem, że przy jego boku ojczyzna stanie się wolna. Niestety, Księstwo Warszawskie, nie było państwem samodzielnym - politycznie i gospodarczo zależało od Francji, nie mogło prowadzić własnej polityki zagranicznej, a na jego terenie stacjonowały francuskie oddziały. Ponadto, nazwa państwa budziła wiele kontrowersji, a na jej wybór wpływ miał car rosyjski. 

Rozwiązanie 2:

Księstwo Warszawskie było nazywane "małym państwem wielkich nadziei", ponieważ swoim obszarem obejmowało jedynie część ziem polskich. Pomimo niewielkich granic jego mieszkańcy pokładali wielkie nadzieję na odbudowę granic swojego państwa sprzed rozbiorów, które nastąpiły w XVIII wieku.