Wydarzenia do ułożenia w kolejności chronologicznej: 

A. zawarcie konkordatu 

B. zamach stanu 18 brumaire'a

C. koronacja cesarska Napoleona

D. wyprawa Napoleona na Egipt

E. objęcie rządów przez dyrektoriat 

F. wprowadzenie Kodeksu Napoleona 

Oś czasu: 

Rozwiązanie 1:

Napoleon: 

• ustanowił blokadę kontynentalną - miała ona na celu złamanie potęgi Wielkiej Brytanii środkami ekonomicznymi poprzez  odcięcie jej od rynków zbytu i dostaw surowców.
• poślubił w 1810 r. Marię Ludwikę - Napoleon wziął za żonę córkę cesarza austriackiego, ponieważ chciał sobie w ten sposób zapewnić sojusz z pokonanym monarchą.

Rozwiązanie 2:

Blokada kontynentalna miała na celu odcięcie Anglii od jakiejkolwiek wymiany handlowej z państwami Europy. Zamknięcie europejskich portów dla brytyjskiej floty odcięło Zjednoczone Królestwo od rynków zbytu i dostaw surowców.

Poślubienie Marii Ludwiki miało na celu przypieczętowanie pokoju z cesarzem austriackim, ponieważ ta była jego córką. Poza tym Napoleon chciał stworzyć dynastie i pokazać, że Bonapartowie stoją w równym szeregu z największymi rodami królewskimi Europy. 

Rozwiązanie 1:

Czynniki, które sprawił, że w 1812 r. doszło do wojny pomiędzy Francją a Rosją: 

• Rosja wznowiła w 1811 roku kontakty handlowe z Wielką Brytanią, ponieważ traciła na niemożności eksportu zboża i drzewa do Anglii (wyszła z systemu blokady kontynentalnej); 
• car Aleksander I nie pogodził się z poniesionymi w 1807 roku klęskami i nie zamierzał tolerować hegemonii Francji w Europie;
• car nawiązał kontakty z opozycją antyfrancuską w Niemczech;
• chęć podbicia Rosji przez Napoleona i zmuszenia jej do respektowania zobowiązań podjętych w Tylży. 

Rozwiązanie 2:

Czynniki:

Napoleon nie ufał carowi Aleksandrowi I. Ich stosunki cechowała znaczna podejrzliwość. Po złamaniu przez Rosję blokady kontynentalnej i otwarciu portów dla statków neutralnych Napoleon doszedł do wniosku, że pokojowe współistnienie obydwu państw jest niemożliwe. Decyzję cesarza potwierdziła niepokojąca postawa cara Aleksandra I w 1809 r., kiedy to Rosja wbrew swoim sojuszniczym zobowiązaniom podjęła działania korzystne dla Austrii. Napoleon rozpoczął przygotowania do wyprawy na Moskwę. Wiosną 1812 r. Francja oraz państwa pozostające w jej strefie wpływów wystosowały ok. 600 tys. żołnierzy, w tym 200 tys. Francuzów i 100 tys. Polaków. 

Rozwiązanie 1:

• "bitwa trzech cesarzy" - bitwa stoczona 2 grudnia 1805 roku pod Austerlitz; bitwa pod Austerlitz określana jest jako "bitwa trzech cesarzy", ponieważ doszło do starcia wojsk Francji, Austrii i Rosji. Określenie bitwa trzech cesarzy nie jest do końca prawidłowe, ponieważ na polu bitwy był tylko Napoleon Bonaparte i car Aleksander I. 
• "bitwa narodów" - bitwa stoczona w dniach 16-19 października 1813 pod Lipskiem; bitwa pod Lipskiem określana jest jako "bitwa narodów", ponieważ brały w niej udział prawie wszystkie narody europejskie. W skład koalicji antyfrancuskiej weszły: Rosja, Prusy, Austria, Szwecja i Wielka Brytania. 

Rozwiązanie 2:

Bitwa pod Austerlitz (2 XII 1805 r.) jest nazywana bitwą trzech cesarzy, ponieważ  mieli wziąć w niej udział Napoleon I, car Aleksander I oraz Franciszek II Habsburg. Jednakże ten ostatni poprosił wcześniej o rozejm i nie uczestniczył w bitwie. Bitwa pod Austerlitz jest więc błędnie określna jako bitwa trzech cesarzy (wzięli w niej udział tylko dwaj władcy). 

Bitwa pod Lipskiem - zwana, również bitwą narodów rozpoczęła się 16 października 1813 roku i trwała trzy dni. Stoczona została między wojskami francuskimi pod dowództwem Napoleona Bonaparte oraz koalicji antyfrancuskiej składającej się z sił Prus, Austrii, Rosji i Szwecji. Była to największa bitwa kampanii Napoleońskich, a jednocześnie najcięższa klęska jaką poniósł Bonaparte.