Magnateria - senat
Szlachta średnia - izba poselska
Szlachta zaściankowa - posiadała prawo głosu na sejmach i sejmikach.
Rozwiązanie 1:
a) Według posłów jednoczesne sprawowanie kilku urzędów przez jedną osobę powodowało, że zmniejszała się obronności kraju, liczebność senatu oraz renoma państwa. Gdyby urzędnik sprawował jedną funkcję, byłby bardziej efektywny.
b) Podczas obsadzania stanowisk w senacie dochodziło do nadużyć, a godność senatora sprawowały osoby niegodne i niezasłużone dla kraju.
Rozwiązanie 2:
a) Negatywne konsekwencje sprawowania kilku urzędów przez jedną osobę:
b) Sposób obsadzania stanowisk nie sprzyjał umacnianiu znaczenia senatu, ponieważ uzyskiwało się je w dużej mierze w związku z posiadanymi urzędami. Te były nadawane przez króla z powodów politycznych, a czasem nawet kupowane. To sprawiało, że do senatu czasem dostawały się osoby niekompetentne.
Rozwiązanie 1:
Ruch egzekucyjny - ruch polityczny średniej szlachty w XVI wieku, którego celem było przeprowadzenie reform w dziedzinie sądownictwa, skarbowości i wojska oraz żądanie zwrotu nieprawnie trzymanych przez magnatów królewszczyzn oraz ograniczenie praw Kościoła (suwerenność Polski wobec papiestwa, uszczuplenie niektórych przywilejów Kościoła).
Królewszczyzny - ziemie będące własnością monarchy. Dobra królewskie składały się z majątków ziemskich i miast we wszystkich dzielnicach kraju
Wojsko kwarciane - stałe wojsko zaciężne, utworzone w połowie XVI wieku przez króla Zygmunta II Augusta w celu obrony południowo-wschodnich granic Rzeczypospolitej przed najazdami Tatarów i Wołochów. Na jego utrzymanie była przeznaczana 1/4 dochodów z królewszczyzn.
Rozwiązanie 2:
Ruch egzekucyjny - (z łac. executio - wykonanie) walka szlachty z magnaterią o zwrot ziem zwanych królewszczyzną. Na czele ruchu stanęło kilku wybitnych polityków związanych z reformacją, m.in. Mikołaj Sienicki, Hieronim Ossoliński i Rafał Leszczyński. Ruch egzekucyjny zakładał istotne zmiany społeczne i polityczne w Rzeczypospolitej.
Królewszczyzna - w średniowiecznej i nowożytnej Polsce były to dobra ziemskie, które należały do króla, zaś od XVI w. były to dobra Rzeczypospolitej.
Wojsko kwarciane - formacja wojskowa powstała na mocy decyzji króla Zygmunta II Augusta w 1563 r. Była finansowana z 1/4 dochodów pochodzących z królewszczyzn, stąd pochodzi jego nazwa. Zostało utworzone w celu funkcjonowania na ziemiach Rzeczpospolitej stałych oddziałów wojska. Składało się z artylerii, jazdy oraz piechoty.