Rozwiązanie 1:

a)

Wzrost ukazanych postaci na ilustracji A odgrywa rolę oceny siły militarnej poszczególnych państw.

b)

Ocena skutków napięć pomiędzy Serbią i Austrią przedstawiona przez autora ilustracji A była trafna. Doprowadziło to do wypowiedzenia sobie wojen przez kolejne państwa i wybuchu I wojny światowej. 

c)

Kolejność, w której przedstawiono państwa na obu ilustracjach, jest różna ze względu na różnice w ocenie tego co wydarzyło się w Serbii. Jedni za rozpoczęcie efektu domina krytykowali Serbów, inni Austriaków.

Rozwiązanie 2:

a) Autor karykaturalnej ilustracji A wykorzystał wzrost postaci personifikujących poszczególne państwa do obrazowego pokazania oceny ich potencjału militarnego.

b) Autor rysunku trafnie przewidział skutki napięć między Serbią i Austrią. Uznał on, że dojdzie do efektu domina, w którym kolejne państwa będą angażowane w ten, zdałoby się, regionalny konflikt co może doprowadzić do ogromnego kryzysu politycznego, a nawet wojny.

c) Różnice w kolejności wynikają z różnic w ocenie przyczyn narastającego konfliktu. Jedni obwiniali Serbię, inni Austrię. 

Rozwiązanie 1:

Wojna błyskawiczna - niem. Blitzkrieg - pojęcie oznaczające sposób prowadzenia działań wojennych, będący przeciwieństwem wojny pozycyjnej, opracowany przez niemieckich militarystów. Wojna błyskawiczna zakładała szybkie, zaskakujące przeciwnika ataki, zazwyczaj dezorganizujące jego działania. Opierała się na użyciu do ataku bardzo szybkich jednostek zmechanizowanych i pancernych, co potęgowało efekt zaskoczenia przeciwnika, a tym samym w znaczny sposób zwiększało mobilność.
Wojna pozycyjna - wojna, podczas której obie walczące strony zajmują silnie umocnione pozycje (okopy, bunkry, schrony, zasieki). Między armiami znajduje się tzw. "ziemia niczyja", nad którą żadna ze stron nie ma kontroli. Wyparcie przeciwnika - i tym samym - przesunięcie linii frontu - jest bardzo utrudnione.

Rozwiązanie 2:

Wojna błyskawiczna polegała na zmasowanych uderzeniach w poszczególne punkty na linii frontu z silnym wsparciem brygad opancerzonych oraz lotnictwa, celem przerwania linii przeciwnika, a następnie oskrzydlenia i wykończenia z niewygodnej dla niego pozycji. Wymyślona i stosowana była przez Niemców w II wojnie światowej np. np. w bitwie pod Bzurą, inwazji na Francję lub ZSRR. Wojna pozycyjna natomiast to rodzaj prowadzenia wojny, w którym siły silnie okopują się, a także obejmują cały kierunek możliwym, zwartym ostrzałem karabinów maszynowych. Przez to przesunięcie frontu jest bardzo trudne, a także okupowane dużymi stratami. Taki sposób zmagań prowadzony był podczas I wojny światowej, np. w bitwach: pod Ypres, pod Verdun, nad Sommą.