1. Kommst du aus Polen? - Pochodzisz z Polski?
2. Wie geht es Ihnen? - Jak się pan miewa?
3. Wohnen Sie in Frankfurt? - Mieszka pan we Frankfurcie?
4. Wie schreibe ich das? - Jak to napisać?
5. Er versteht das nicht. - On tego nie rozumie.
6. Nutzt ihr Facebook? - Używacie Facebooka?
7. Die Schülerin heißt Matylda. - Ta uczennica ma na imię Matylda.
8. Wie findet ihr Bastian? - Co sądzicie o Bastianie?
Końcówki osobowe czasowników:
1. Ich finde Melanie nett. (e) - Uważam, że Melanie jest miła.
2. Lernt Maria Deutsch? (d) - Czy Maria uczy się niemieckiego?
3. Monika versteht das nicht. (a) - Monika tego nie rozumie.
4. Wohnt Milena in Radom? (f) - Czy Milena mieszka w Radomiu?
5. Er heißt Peter Wolf. (c) - On nazywa się Peter Wolf.
6. Woher kommen Miriam und Mareike? (b) - Skąd pochodzą Miriam i Mareike?
Końcówki osobowe czasowników:
1. Chattet ihr nur am Wochenende? - Piszecie na czacie jedynie w weekend?
2. Die Tafel hängt links an der Wand. - Tablica wisi po lewej stronie na ścianie.
3. Mein Opa mäht den Rasen. - Mój dziadek kosi trawę.
4. Wir brauchen einen Beamer. - Potrzebujemy rzutnika.
5. Familie Schmidt lebt in Hannover. - Rodzina Schmidt mieszka w Hanowerze.
6. Herr Schulze lernt Polnisch. - Pan Schulze uczy się polskiego.
7. Der Unterricht beginnt um 8 Uhr. - Lekcja zaczyna się o 8:00.
8. Kommt er aus Deutschland? - Czy on pochodzi z Niemiec?
Końcówki osobowe czasowników:
1. Zeichnest du Comics? - Rysujesz komiksy?
2. Ihr antwortet sofort auf meine E-Mails. - Od razu odpowiadacie na moje maile.
3. Mein Bruder sitzt lange am Computer. - Mój brat długo siedzi przed komputerem.
4. Wie lange wartet ihr hier? - Jak długo tutaj czekacie?
5. Vera gießt jeden Tag Blumen. - Vera codziennie podlewa kwiaty.
6. Arbeiten Leon und Felix in Hamburg? - Czy Leon i Felix pracują w Hamburgu?
Czasowniki, których temat kończy się na: –d, –t, –chn, –ffn, –tm otrzymują w drugiej i trzeciej osobie liczby pojedynczej i w drugiej osobie liczby mnogiej dodatkową literę "e". Są to przykładowo: arbeiten (pracować), bitten (prosić), bedeuten (znaczyć), husten (kaszleć), bluten (krwawić), warten (czekać), atmen (oddychać), retten (ratować), rechnen (liczyć), senden (wysyłać) zeichnen (rysować), öffnen (otwierać).
1. Stefan ordnet seine Lieblingslinks. - Stefan sortuje swoje ulubione linki.
2. Wie fühlt ihr euch heute? - Jak się dzisiaj czujecie?
3. Seit wann leben Marta und Mario getrennt? - Od kiedy Marta i Mario żyją osobno?
4. Du putzt einmal im Monat die Fester zu Hause. - Raz w miesiącu myjesz okna w domu.
5. Das nervt mich sehr. - To bardzo mnie denerwuje.
Czasowniki takie jak tanzen, putzen nie mają w drugiej osobie liczby pojedynczej końcówki -st, lecz -t.
1. Wie oft besucht er seinen Onkel in Zürich? - Jak często on odwiedza swojego wujka w Zurychu?
2. Ich bastle in meiner Freizeit in der Garage. - W wolnym czasie majsterkuję w garażu.
Zwróć uwagę, że czasownik basteln stracił samogłoskę "e" w odmianie dla pierwszej osoby liczby pojedynczej.
3. Faulenzt du oft am Wochenende? - Często leniuchujesz w weekend?
Zwróć uwagę, że czasownik faulenzen dla drugiej osoby liczby pojedynczej nie ma końcówki -st, lecz -t.
4. Die Sommerferien dauern in Polen fast zwei Monate. - Wakacje trwają w Polsce prawie dwa miesiące.
5. Geht ihr morgen nach der Schule ins Fitnessstudio? - Idziecie jutro po szkole na siłownię?
6. Lea und Thomas gehen am Samstag ins Kino. - Lea i Thomas idą w sobotę do kina.
7. Wann beginnt montags der Unterricht? - O której w poniedziałki zaczynają się lekcje?
8. Unser Opa erzählt immer interessante Geschichten. - Nasz dziadek zawsze opowiada ciekawe historie.
1. Nein, ich bügle nicht gern. - Nie, nie lubię prasować.
W przypadku czasowników zakończonych na -eln, tracą one samogłoskę "e" w odmianie dla pierwszej osoby liczby pojedynczej.
2. Ja, mein Opa mäht den Rasen. - Tak, mój dziadek kosi trawę.
3. Nein, ich höre nicht gern Rock. - Nie, nie lubię słuchać rocka.
4. Ja, wir joggen gern im Park. - Tak, lubimy biegać w parku.
5. Nein, meine Eltern verbringen ihre Freizeit nicht im Kino. - Nie, moi rodzice nie spędzają czasu wolnego w kinie.
6. Ja, meine Familie wohnt in der Stadt. - Tak, moja rodzina mieszka w mieście.
Uzupełnij luki:
1. besuche
2. mache
3. kommt
4. teilen
5. putzt
6. bügelt
7. mache
8. arbeiten
9. macht
10. lieben
W jeden weekend w miesiącu odwiedzam moją babcię. Robię wtedy porządki w jej domu. Czasami przychodzi ze mną siostra. Dzielimy się obowiązkami. Monika sprząta łazienkę i prasuje. Ja zajmuję się drobnymi naprawami. W ogrodzie pracujemy razem. To sprawia nam dużo radości. Bardzo kochamy naszą babcię.