Pascal dzieli ludzi na sprawiedliwych i grzeszników. Kryterium podziału tychże ludzi wykorzystuje opozycję dobry-zły. W podziale tym świadomość moralna pełni niebagatelną rolę, bowiem bez niej nie byłby możliwy podział. Podkreślona jest tym samym samoświadomość człowieka.

Dwiema podstawowymi funkcjami Pisma Świętego jest pocieszanie ludzi ze wszystkich stanów oraz wzbudzanie w nich lęku.

Zdaniem filozofa przyroda i istniejące w niej nierówności pełnią funkcję podobną do tych pełnionych przez Pismo Święte, ponieważ w podobny, lecz całkowicie naturalny sposób wartościuje, poniża i wywyższa.

Według Pascala paradoksalność chrystianizmu polega na tym, że religia ta z jednej strony każe człowiekowi czuć się brzydkim i niesprawiedliwym, z drugiej zaś zaleca mu stać się podobnym Bogu.

Wykrzyknienia oddają silne emocje autora, wpływają na ekspresję wypowiedzi. 

Przykładowo:

Pascal za ludzi "sprawiedliwych" uznaje tych, którzy posiadają świadomość moralną. Są pokorni, ponieważ uważają siebie za grzeszników i nie kieruje nimi pycha.