Elementy tajemniczości i grozy:
Powyższe elementy tajemniczości i grozy związane są z tym, co budzi w człowieku obrzydzenie, strach oraz negatywne skojarzenia.
Emocje, jakie wyrażają w wypowiedziach:
- entuzjazm,
- radość,
- zaangażowanie,
- niecierpliwość,
- złość.
- pokora,
- oddanie,
- strach.
Na podstawie rozmowy Legranda z jego sługą można wywnioskować, że William był wymagający i konkretny. Wydawał Jupiterowi precyzyjne polecenia, a gdy sługa nie mógł sobie poradzić z ich realizacją starał się wytłumaczyć mu je jak najprościej. Niemniej był bardzo porywczy i niecierpliwy, w ostrych słowach ganił Jupa, a gdy ten pomylił lewe oko z prawym, Legrand nazwał go hultajem i "diabelską powsinogą". Jak się okazuje, bohater doskonale znał swojego sługę, kiedy wydawało się, że odnalezienie skarbu jest niemożliwe, Williem domyślił się, że Jupiter przeciągał sznurek z żukiem przez niewłaściwe oko czaszki. Świadczy to o niemałej inteligencji bohatera.
Jupiter natomiast był bardzo prostym i poczciwym człowiekiem. Do Legranda zawsze zwracał się z szacunkiem i posłusznie wykonywał jego polecenia. Jupi nie był przesadnie inteligentny - nie potrafił właściwie wskazać lewego oczodołu czaszki. Bohater bał się gwałtownych reakcji swojego pana, jednak był mu wierny.
Legrand i Jupiter reprezentują parę bohaterów antagonistów: inteligentnego odkrywcę i jego mniej rozgarniętego sługę (przyjaciela), która inspirowała w kolejnych latach wielu twórców.
Narrator i Jupiter sądzą, że Legrand zwariował, dopiero kiedy bohaterowie zaczęli kopać po raz drugi, narrator zobaczył, że działania Williama rzeczywiście mają jakiś sens: "Z tymi słowy mój przyjaciel, w którego szaleństwie jąłem teraz, jak mi się przynajmniej zdawało, dostrzegać niejakie oznaki celowości...".
Czaszka na drzewie wzbudza lęk Jupa, ponieważ jest ona artefaktem, który naturalnie wywołuje strach i obrzydzenie u większości ludzi. Jupiter nie był przygotowany na taki widok, stąd też się przeraził. Natomiast Legrand spodziewał się czaszki na drzewie, a potwierdzenie od Jupa sprawiło mu radość, ponieważ wiedział, że jego przypuszczenia są słuszne i że są na właściwym tropie do odnalezienia skarbu.
Różne reakcje bohaterów nadają fragmentowi komicznego charakteru. Jest to specyficzna odmiana komizmu nazywana czarnym humorem, który polega na ukazaniu motywów powszechnie uznanych za przerażające w sposób zabawny.
Wydarzeniem, które można uznać za zwrot akcji, jest moment, kiedy Legrand domyślił się pomyłki Jupitera. Bohaterowie byli przekonani, że ich działania są bezcelowe, że Legrand zwariował. Dopiero, gdy William dostrzegł błąd swojego sługi, zmienił się tok wydarzeń, w efekcie czego bohaterowie odnaleźli skarb.
Przykładowe rozwiązanie:
Legrand wierzył, że znaleziony przez niego złoty żuk przyniesie mu szczęście i pozwoli zdobyć pokaźny majątek, dlatego zwierzę posiadało ogromną wartość dla bohatera i niejako brało udział w poszukiwaniach. Ponadto owad wyglądem był podobny do czaszki. Sugeruje to analogie między czaszką na drzewie a ubarwieniem żuka, co na pewno zauważył Legrand. Dodatkowo zwierzę mieniło się w słońcu niczym złoto, a to ułatwiło zlokalizowanie miejsca ukrycia skarbu.
Indywidualne