Osoba mówiąca w balladzie "Chciałbym umrzeć z miłości" w pierwszej kolejności zwraca się do odbiorcy tekstu, angażuje jego uwagę, pytając, czy wie, jak chciałby żyć. Nie ujawnia żadnych uczuć wobec adresata, w związku z tym można przypuszczać, że swoje słowa kieruje właśnie do odbiorcy. Zaś w kolejnych wersach podmiot zwraca się do ukochanej: "Łatwo tak zgodziłaś na to się". Można jedynie przypuszczać, na co zgodziła się adresatka, jednak o tym, że jest to kobieta, świadczy forma czasownika.

Przykładowe rozwiązanie:

Słowa: "Chciałbym umrzeć z miłości" są wyrazem romantycznego przeżywania uczuć. Podmiot liryczny nie pragnie poświęcać się dla kogoś, a raczej zatracić się w miłości, doświadczyć jej ze wszystkimi konsekwencjami. Jest gotów nawet umrzeć, ale umrzeć dla idei, dla wartości jaką jest miłość.

Przykładowe rozwiązanie:

Osoba mówiąca przyjmuje podobną do romantycznej postawę wobec miłości. Traktuje ją jako ważny element ludzkiego życia i jako wartość, za którą gotowy jest umrzeć. Podmiot jest skoncentrowany tylko na własnych stanach psychicznych, dlatego spełniona czy niespełniona miłość jest dla niego równie ważna. Można przypuszczać, że mężczyzna doszukuje się pewnej przyjemności w odczuwaniu bólu, a relacje z ludźmi ocenia tylko przez pryzmat własnych odczuć. Mamy tu zatem do czynienia z egotyzmem.

Nawiązanie do toposu miłości romantycznej w tekście Przemysława Myszora polega na gotowości poświęcenia życia dla miłości. Podobnie jak romantyczni kochankowie popełniali samobójstwo, tak podmiot liryczny utworu gotów jest "umrzeć z miłości". Natomiast w tekście Edwarda Stachury aluzja do miłości romantycznej ujawnia się w doświadczaniu nieszczęśliwego, niespełnionego uczucia.