Wygląd Wasilewskiego:

"Wywiedli ostatniego; — zdało się, że wzbraniał, 
Lecz on biedny iść nie mógł, co chwila się słaniał,
Z wolna schodził ze schodów i ledwie na drugi
Szczebel stąpił, stoczył się i upadł jak długi;
To Wasilewski, siedział tu w naszym sąsiedztwie;
Dano mu tyle kijów onegdaj na śledztwie,
Że mu odtąd krwi kropli w twarzy nie zostało.
Żołnierz przyszedł i podjął z ziemi jego ciało,
Niósł w kibitkę na ręku, ale ręką drugą
Tajemnie łzy ocierał; — niósł powoli, długo
Wasilewski nie zemdlał, nie zwisnął, nie ciężał,
Ale jak padł na ziemię prosto, tak otężał.
Niesiony, jak słup sterczał i jak z krzyża zdjęte
Ręce miał nad barkami żołnierza rozpięte;
Oczy straszne, zbielałe, szeroko rozwarte".

Powyższy fragment ma na celu ukazanie cierpienia Wasilewskiego, które zostało upodobnione do męki Chrystusa.

Kiedy żołnierze wprowadzali do kibitek więźniów , zebrany wokół nich tłum milczał. Jednak, gdy dostrzegli umęczonego Wasilewskiego, wszyscy świadkowie wydali z siebie długie westchnienie: "I lud oczy i usta otworzył; - i razem / Jedno westchnienie z piersi tysiąca wydarte, / Głębokie i podziemne jęknęło dokoła".

a) Postacie pojawiające się w opowieści:

• Herod - car,
• "czterdzieści i cztery" - wybraniec wcielający w życie boski plan;
• Europa - kraje europejskie, które były świadkami rozbiorów Polski;
• Gal (Piłat) - Francuz;
• Chrystus - Polska;
• Rakus - Austriak;
• Moskal - Rosjanin.

b) W widzeniu ks. Piotra Polska została utożsamiona z Chrystusem. Słowa Gala: "Oto naród wolny, niepodległy" są nawiązaniem do słów Piłata "Oto człowiek". Losy Polski zostały przedstawione jako bezpośrednia analogia do męczeńskiej śmierci Jezusa. Kraj na oczach Europy został rozdzielony między trzy mocarstwa (umarł, zniknął) tak samo, jak Chrystus, który zmarł na krzyżu, napojony wcześniej octem i poraniony włócznią w pierś.

Polska więc, podobnie jak Jezus, stała się niewinną ofiarą, jednak ofiarą niezbędną do zbawienia całej ludzkości, ponieważ przypisano jej szczególne posłannictwo wobec narodów i historii. Zatem w kontekście wizji ks. Piotra Polskę można nazwać Mesjaszem narodów - krajem szczególnie umęczonym, jednak wybranym przez Boga do wprowadzenia nowego ładu w Europie.
Mickiewicz przedstawił pełną nadziei wizję przyszłości: Polska zginie, jednak odrodzi się, zmartwychwstanie i wyzwoli inne narody spod jarzma niewoli. 

Przykładowe rozwiązanie:

Ksiądz Piotr był cichym bohaterem romantycznym. Cechowała go skromność i pokora. Swoją "rozmowę" z Bogiem rozpoczął słowami: "Panie! czymże ja jestem przed Twoim obliczem? / Prochem i niczem". O pokorze bohatera świadczył także sposób formułowania wypowiedzi: ksiądz Piotr nie używał zdań rozkazujących, nie narzucał nic Stwórcy, a jedynie z nadzieją pytał: "I dasz ich wszystkich wygubić za młodu, / I pokolenie nasze zatracisz do końca?". Wiara księdza Piotra była silna i niezachwiana. Bohater ufał Bogu, za co ten wynagrodził duchownego darem przewidywania przyszłości.

Środki językowe służące kreowaniu profetycznej wizji ks. Piotra:

• symbol: "Z matki obcej; krew jego dawne bohatery, / A imię jego będzie czterdzieści i cztery";
• alegoria: "Tyran wstał - Herod! - Panie, cała Polska młoda / Wydana w ręce Heroda";
• wykrzyknienia: "Ach, Panie! to nasze dzieci, / Tam na północ - Panie, Panie! / Takiż to los ich - wygnanie!";
• nagromadzenie krótkich, pojedynczych zdań/wypowiedzeń: "Nie! lud wycierpi. - Widzę ten motłoch - tyrany, / Zbójce - biegną - porwali - mój naród związany";
• apostrofy: "Panie, zlituj się nad sługą";
• powtórzenia: "Ku niebu, on ku niebu, ku niebu ulata!";
• paralelizmy: "A życie jego - trud trudów, / A życie jego - lud ludów";
• metafory: "Krzyż ma długie, na całą Europę, ramiona".

Zbawca narodu został ukryty pod tajemniczym imieniem "czterdzieści i cztery", ponieważ obie liczby mają symboliczne znaczenie związane człowiekiem wybranym, który ma podjąć wyzwanie i zrealizować boski plan. Czterdzieści oznacza czas próby, ta liczba jest kojarzona z czterdziestoma dniami postu Jezusa na pustyni czy czterdziestoma dniami potopu. Natomiast cztery to symbol człowieka - w Piśmie Świętym występuje czterech ewangelistów, istnieją także cztery żywioły oraz cztery strony świata.

Przykładowe rozwiązanie:

Mesjanizm ks. Piotra jest wyrazem głębokiej wiary w słuszność boskiego planu, ale także przejawia ufność i nadzieję, że cierpienia Polaków mają głębszy sens i kiedyś się skończą, a Polska stanie się wolnym krajem. Duchowny jest bohaterem pełnym skromności i pokory, ufa w nieomylność boskich sądów i nawet jeśli prosił o przyspieszenie przyjścia "wskrzesiciela narodu", to ostatecznie stwierdza: "Nie! lud wycierpi". Te słowa dowodzą ogromnej wiary i ufności księdza. Jego wizja jest zapowiedzią lepszego jutra, daje nadzieję na odzyskanie niepodległości i nadaje sensu cierpieniom Polaków, którzy są narodem wybranym.

Przykładowe rozwiązanie:

Idea mesjanistyczna zniewolonym Polakom dawała przede wszystkim nadzieję na odzyskanie wolności. Ówcześni wierzyli, że ich cierpienie i poświęcenie zostanie w przyszłości nagrodzone. Patrioci więc - w myśl idei mesjanistycznej - nie cierpieli bezcelowo, ich ofiara była bardzo ważna nie tylko ze względu na samych Polaków, ale także wszystkich Europejczyków. Takie przeświadczenie motywowało do podejmowania działań na rzecz odzyskania niepodległości.

Przykładowe rozwiązanie:

Pozostała część zadania jest indywidualna.

Przykładowe rozwiązanie: