Na część opisową liryku Mickiewicza składają się trzy pierwsze strofy oraz jeden dystych (dwuwers), natomiast część refleksyjna zamyka się w dwóch ostatnich strofach.
Epitety:
Mickiewicz w swoim liryku nie opisał dokładnie konkretnego miejsca na ziemi, czytelnik nie może z całą stanowczością stwierdzić, że jest to opis tego a nie innego jeziora. Poeta zastosował bardzo oszczędne w treści i ogólne epitety, stąd też opisany krajobraz nie odpowiada żadnej, znanej rzeczywistości. Dlatego można nazwać go pejzażem mentalnym. Takie obrazowanie służy ukazaniu uczuć i emocji osoby mówiącej poprzez opis natury.
a) Skały, obłoki, gromy i błyski są symbolicznymi przedstawieniami różnych aspektów życia człowieka, w którym bezsprzecznie pojawia się przemijanie, niepokój, gwałtowność, żywiołowość. Woda natomiast symbolizuje stałość, trwałość i pewność.
b) Podmiot liryczny ujawnia się w refleksyjnej części utworu za pośrednictwem czasowników w 1. os. l. poj. oraz zaimków: "Tę wodę widzę dokoła / I wszystko wiernie odbijam".
c) Podmiot liryczny utożsamia się z naturą (z wodą), dzięki czemu staje się symbolem stałości, pogodzenia z losem i dystansu do życia.