Epitety:
W utworze "Polały się łzy..." występują zaimki przymiotne: me, moją, mój. Dzięki ich nagromadzeniu w wierszu ujawnia się osoba mówiąca, a utwór można interpretować jako tekst autobiograficzny o charakterze wyznania.
Anafora:
"Na me dzieciństwo sielskie, anielskie,
Na moją młodość górną i durną,
Na mój wiek męski, wiek klęski".
Zastosowane anafory wpływają na rytmizację utworu, dzięki nim staje się on bardziej melodyjny. Powtórzone "Na..." dookreślają również to, na co "polały się łzy".
Kompozycja klamrowa w utworze Adama Mickiewicza upodabnia utwór do piosenki ludowej (przypomina refren) oraz podkreśla tęsknotę, smutek i rozpacz poety.
Fakty z życia Mickiewicza:
"Na me dzieciństwo sielskie, anielskie" -> Mickiewicz urodził się w 24 grudnia 1798 roku w Nowogródku na Litwie, gdzie przeżył szczęśliwe lata swojej młodości.
"Na moją młodość górną i durną" -> w 1817 roku Mickiewicz wraz z grupą przyjaciół z Uniwersytetu Wileńskiego założył Towarzystwo Filomatów, którego celem było propagowanie nauki, ale także działalność narodowo-patriotyczna. Poeta wierzył w górnolotne ideały, co zakończyło się procesem i zesłaniem.
"Na mój wiek męski, wiek klęski" - W 1824 roku poeta został skazany na zesłanie w głąb Rosji za udział w tajnych organizacjach studenckich. W 1831 roku Mickiewicz podjął nieudaną próbę powrotu do Polski, aby wesprzeć powstańców. Z wielkopolski udał się do Drezna, a później do Paryża. Ten wers może być wyrazem rozgoryczenia poety i bezradności, ponieważ wielki patriota, piewca wolności nie wsparł rodaków w walce z zaborcą.
Łzy w utworze Mickiewicza zostały określone przez epitety "czyste, rzęsiste" , co sugeruje, że płacz podmiotu jest szczery, niewinny oraz bardzo obfity. Utwór staje się swoistym lamentem osoby mówiącej nad swoim życiem. Zatem łzy są efektem refleksji podmiotu nad przeszłością i teraźniejszością. Z jednej strony wyrażają tęsknotę za "sielskim, anielskim" dzieciństwem, a z drugiej pełnią funkcję oczyszczającą, na co wskazuje epitet "czyste".
Pozostała część zadania jest indywidualna.
Przykładowe rozwiązanie:
Utwór Mickiewicza "Polały się łzy..." jest wyznaniem, ponieważ autor pisze o własnych przeżyciach, zwierza się czytelnikowi, na co wskazuje fakt, że utwór można odnieść do biografii autora. Jest to wyznanie niezwykle osobiste, ponieważ autor, mężczyzna przyznaje się do płaczu, myśli o swoim życiu i ocenia je z perspektywy czasu - ta ocena wywołuje w nim smutek. Smutek spowodowany tęsknotą oraz rozczarowaniem.