Przykłady teksów kultury, których tematem są relacje między ojcem a córką:

• '"Treny" J. Kochanowskiego - cykl poetycki, którego tematem jest cierpienie ojca po stracie córki. Kochanowski z ogromną czułością opowiada o Orszulce, charakteryzując tym samym głęboką relację, jaka ich łączyła.
• "Skąpiec" Moliera - utwór przedstawia zaburzone relacje między ojcem a córką, Harpagon ponad dobro dziecka bardziej ceni pieniądze, dlatego chce wydać Elizę za mąż za starego wdowca.
• "Ojciec Goriot" G. Balzaka - tytułowy bohater poświęcił wszystko dla swoich córek, dorobił się pokaźnego majątku, by zapewnić im jak najlepszą przyszłość. Dzieci jednak zapomniały o swoim ojcu, który zmarł w nędzy i samotności.

Przykładowe rozwiązanie:

Wielki król Wenedów, Derwid, jawi się czytelnikowi jako oślepiony niewolnik stojący przed tragicznym wyborem: może opuścić zamek Lecha albo z córką, albo z harfą, która zapewni wolność jego ludowi. Zatem na szali położona została miłość ojcowska i miłość do ojczyzny. Król zdaje się tracić zmysły stojąc przed tak trudnym wyborem. Z jednej strony zdecyduje się zabrać córkę, z drugiej pyta o harfę, jakby nie zdawał sobie sprawy z kategoryczność żądania Gwinony: "Ja kocham moją córkę. - O, gołąbku! / Chodź i ślepego prowadź... Córko - prowadź / I wyjdźmy prędzej stąd. - Córko, a harfa?". Mimo funkcji, jaką pełni Derwid, mężczyzna traci zdrowy rozsądek - to Lilla negocjuje z królową i obiecuje powrót razem z pojmanym Lechonem.

Lilla bardzo kocha swoje ojca , to dzięki jej staraniom król odzyskał wolność. Roza natomiast jest surowa i nieczuła - oburzeniem reaguje na fakt, że Derwid powrócił z niewoli bez harfy. Nie cieszy się z powrotu ojca, a z wyrzutem i sarkazmem mówi mu: "Bo ty bez harfy przyszedłeś, o królu! / I dziś upadniesz na stos - bez królestwa".

Przykładowe rozwiązanie:

Bez wątpienia bliższa jest Derwidowi Lilla. Wynika to z zachowania dziewczyny w stosunku do ojca. Córka jest łagodna i oddana królowi, zwraca się do niego z szacunkiem i gotowa jest oddać życie za Derwida. Bohater także mówi do niej z czułością, wyznając jej miłość i nazywając ją gołąbkiem: "Ja kocham moją córkę. - o, gołąbku!". Roza natomiast nie okazała szacunku ojcu powracającemu z niewoli. Interesowała się bardziej harfą niż okaleczonym królem, dlatego ten za złością powiedział do niej: "[...] O! gadzino, / Czy ty się z harfy mojej urodziłaś, / Że ty mię witasz tak? [...] / Gadzina córka...".