Argumenty Pankracego:

1. Pozycja hrabiego jest stracona. Nie ma broni ani żywności.

2. Mąż może uratować siebie lub chociaż swojego syna.

3. Hrabia przegra raz, ale może za to wygrywać wielokrotnie jako rewolucjonista. 

Do emocji odwołuje się hrabia Henryk. Mówi on do Pankracego:

• "kilka chwil jeszcze [...] ty będziesz pogardzał sam sobą" - wskazuje na przyszłą niechęć rozmówcy do samego siebie;
• "Ani ty, ani żaden z twoich by nie żył, gdyby ich nie wykarmiła łaska, nie obroniła potęga ojców moich [...]" - nawiązuje do poczucia wdzięczności.

Rozmówcy dochodzą do sprzecznych wniosków, pomimo używania tego samego sposobu argumentacji i podobnych przykładów, ponieważ patrzą na te same sytuacje z zupełnie innej perspektywy. Są także przywódcami dwóch przeciwnych frakcji i górują inteligencją nad ludźmi, których mają pod swoimi skrzydłami. Przywódcy nie godzi się zmieniać zdania i porzucać ludzi, którzy dotąd w niego ślepo wierzyli. Oczywiście ogromną rolę odgrywa także wychowanie i pochodzenie obydwu panów, którzy są przedstawicielami skrajnie różniących się od siebie warstw społecznych.

Rozmówcy przestrzegają reguł dyskusji, ponieważ:

• traktują się jako pełnoprawni partnerzy rozmowy, co widać w słowach: "Witam hrabiego Henryka [...]", "Dzięki ci, żeś zaufał domowi mojemu - starym zwyczajem piję zdrowie twoje";
• słuchają swoich argumentów i pozwalają na ich swobodne wygłoszenie;
• są otwarci na argumenty dyskutanta oraz gotowi na odnoszenie się do nich.