Trzy pierwsze strofy mówią o okropnych warunkach, w jakich żyją przedstawiciele proletariatu. Ukazują skrajną biedę i nędzę tej klasy społecznej. Tym osobom brakuje pożywienia, a ich własne mieszkania stanowią dla nich zagrożenie.

W wersie dziewiątym i dziesiątym podmiot wyraża chwilowe szczęście oraz ulgę. Wynikają one z tego, że mężczyzna mimo potknięcia nie odnosi krzywdy. Te uczucia przemieszane są jednak ze smutkiem i żalem, które wynikają z dostrzeżenia trudnych warunków życia miejskiej biedoty.

Podmiot liryczny wybiera się z wizytą do Pani Baronowej, która jest jedną z przedstawicielek ówczesnej elity społecznej. Przewiduje on, że kobieta przyjmie go w piękny, elegancki, typowy dla bogatych sposób. Mężczyzna chciałby powiedzieć jej o warunkach, w jakich żyje biedota. Ostatecznie tego jednak nie zrobi, bo mogłoby to popsuć przyjemną atmosferę. Podmiot liryczny planuje więc nie podejmować na spotkaniu trudnych tematów, a zamiast tego ulegać miłej zabawie. Zamierza ukryć to, co go martwi i stanowi poważny problem społeczny.

Przykładowe rozwiązanie:

Krzyż symbolizuje ludzkie cierpienie, ale zarazem stanowi wybawienie podmiotu lirycznego.

Pęknięte zwierciadło oznacza nieszczęście, przerażenie, wstrząs, zburzenie idealnego porządku, zniszczenie spokojnej atmosfery.