W wersach 1.-8. jest mowa o procedurze egzekucyjnej Johna Browna, który został skazany na powieszenie za próbę wzniecenie powstania niewolników w Stanach Zjednoczonych.
Ten fragment pełni funkcję apostrofy, identyfikuje adresata utworu oraz wprowadza kontekst historyczny.
Przykładowe rozwiązanie:
Wersy 11.-14. ukazują egzekucję Johna Browna przez powieszenie. Nawiązują one także w przenośnym znaczeniu do tego, że jego śmierć jest przejawem braku wolności, sprawiedliwości i uczciwości na świecie. Poeta określa planetę epitetem "spodlona". Słowa "ziemia spod stóp Twych, jak głaz zlękniony, / Pierzchnie" wskazują na świadomość ludzi dotyczącą złego postępowania.
Anafory: "Więc, niźli [...] Więc niźli [...] więc, niźli", "Więc, nim [...] Więc nim [...]".
Służą one segmentacji tekstu oraz wzmocnieniu siły wypowiedzi.
Poeta apeluje do Browna o to, by przyjął jego wyrazy wsparcia, szacunku i podziwu. Robi to, ponieważ chce podkreślić solidarność z osobą, która przeciwstawiła się niewoli. Pragnie także pokazać, że po egzekucji bohatera problemy rasowe będą jeszcze bardziej narastać.
Fragmenty, które świadczą o stosunku poety do Browna:
Postać Browna została przez Norwida uwznioślona. Świadczy o tym uroczysty zwrot do adresata oraz zestawianie go z bohaterami wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych - Tadeuszem Kościuszką i Jerzym Waszyngtonem.
Przykładowe rozwiązanie:
Poeta cenił w bohaterze:
Sens puenty:
Puenta pokazuje, że walka o wolność zawsze wiąże się z pewnymi ofiarami. Niektórzy muszą umrzeć, aby w innych wzbudzić chęć walki i nieustępliwości.
Dzięki wersom 24.-25. wymowa utworu jest pokrzepiająca. Tekst wzbudza nadzieję na obudzenie ducha w narodzie oraz przyszłe wyzwolenie.