Bohaterowie liryczni utworu to para zakochanych, którzy wspólnie spędzają czas na łonie natury z dala od innych osób. Czują się tam wolni i szczęśliwi. Są zwyczajnymi ludźmi cieszącymi się teraźniejszością. Pragną żyć chwilą.

Do elementów fantastycznych, które współtworzą scenerię obrazu poetyckiego, należą na przykład "zapomnienia góra i rzeka", oddychający piołun, żagiel na zboczu.

Służą one nadaniu niezwykłości zwyczajnym, codziennym chwilom spędzanym na łonie natury. Za ich pomocą podmiot liryczny tworzy baśniową atmosferę.

Na ukazany w wersach 14.-24. obraz teraźniejszości składają się: natura (pachnące zioła, błękitne niebo), wolność, miłość, poczucie szczęścia i beztroski. Obraz przyszłości jest budowany przez pędzący czas. Najprawdopodobniej wiąże się on z niepokojem oraz lękiem przed przemijaniem. Z tego powodu podmiot liryczny nie chce o nim myśleć i woli skupić się wyłącznie na chwili obecnej. Przyszłość zostaje w wierszu ukazana jako coś, co skrywa się za mgłą.

W wierszu panuje pogodny nastrój. Tworzą go takie emocje, jak: radość, beztroska, szczęście, miłość, przyjemność. Bohaterowie cieszą się ze wspólnych chwil spędzanych na łonie natury, gdzie mogą czuć się wolni i bezpieczni. Skupiają się na łączącym ich uczuciu, bliskości oraz korzystaniu z aktualnego dnia. W utworze pojawiają się na przykład sformułowania: "połóż mi rękę pod senną głowę", "oczy zamknięte pocałunkami". Podmiot liryczny wyznaje również: "jesteśmy wolni, jesteśmy sami / śród ziół pachnących, pod błękitami", "nic nam nie grozi, nikt o nas nie wie".

Wolność, o której pisze poetka, jest możliwością beztroskiego spędzania czasu z ukochaną osobą na łonie natury z dala od innych ludzi oraz ich osądów. Oznacza ona robienie tego, na co mamy ochotę.

Sformułowanie "wczoraj - zginęło" oznacza, że przeszłość przeminęła i w ten sposób odeszła w zapomnienie. Podmiot liryczny pokazuje, że nie warto do niej wracać.