"Legenda" Józefa Czechowicza oddaje przeżycia indywidualne. O nadchodzącej apokalipsie wypowiada się osoba mówiąca, stosując czasowniki w 1. osobie liczby pojedynczej i właściwe zaimki, np. wstrzymałem, nie będę, mnie, ja. Podmiot liryczny mówi o własnych spostrzeżeniach i emocjach. Opisuje także subiektywny stosunek do Boga, co wyróżnia go na tle zbiorowości: "wzdychają miłością piersi".

Przykładowe rozwiązanie:

Józef Czechowicz nadając swojemu utworowi tytuł "legenda", nie odwołał się do żadnego z podanych w podręczniku znaczeń tego wyrazu. Najbliższe treści wiersza jest znaczenie zawarte w "Wielkim słowniku języka polskiego", w którym legenda to 'sąd o ludziach lub zdarzeniach, wynikający z powtarzanych, ale nie zawsze sprawdzonych opowieści o nich'.

Indywidualne