Mężczyzna jest Polakiem. W rodzinnym kraju zostawił ukochaną kobietę, jednak cały czas ma nadzieję, że Joli uda się przyjechać do Stanów. Losy Pchełki można poznać przede wszystkim na podstawie słów Saszy. Okazuje się, iż partnerka Pchełki przyleciała do USA, jednak bohater odczuwał wstyd wywołany tym, iż okłamał kobietę - zapewniał ją o swoim bogactwie. Z tego powodu bezdomny upił się i nie odebrał Joli z lotniska. Był zażenowany swoim stanem. Świadczy to także o problemie alkoholowym Pchełki. Dodatkowo jego reakcja na słowa towarzysza wskazuje na nerwowość, gwałtowny charakter: "zamknij się, bo cię zabiję!". W zachowaniu bohatera można wskazać także przejawy ksenofobii: "Kłamiesz, ty pieprzony Żydzie. Wszyscy Żydzi kłamią". Ponadto Pchełka nie potrafi przyjąć do wiadomości prawdy o swoim alkoholizmie. Wypiera to, co naprawdę się zdarzyło, zamiast tego projektuje odmienną wizję własnego losu: "Jak tylko Jola przyjedzie, pojedziemy oboje do mojej ciotki na Greenpoint".
Wskazane w tekście przyczyny bezdomności Anity:
Uwaga! Jest to odpowiedź na podstawie przytoczonego fragmentu.
Powrót do Rosji uniemożliwia Saszy uzależnienie od alkoholu. Do porażki Rosjanina przyczynia się także Pchełka, który nie chce pozwolić na wyjazd towarzysza, dlatego ostentacyjnie pije przy nim bardzo mocny trunek. Bohater pragnie udać się do ambasady i zorganizować wyjazd, jednak nie może poradzić sobie z problemem alkoholowym. Daje się skusić i pije denaturat wymieszany z wódką, po którym traci jasny ogląd rzeczywistości, zaczyna mu też doskwierać silny ból głowy.
Pchełka wstydzi się warunków, w których żyje. Bohater okłamuje swoją partnerkę, iż ma "pięć pokojów, portiera i samochód". Tak naprawdę mieszka na ulicy i boryka się z problemem alkoholowym. Sasza jest natomiast przede wszystkim zażenowany stanem, do którego się doprowadził. Próbuje ukryć przed Pchełką swoją niemoc, dlatego zapewnia go, że następnego dnia pójdzie do ambasady. Sam przypuszczalnie jest świadomy, iż nie uda mu się wygrać z uzależnieniem i bezsilnością. Obaj bohaterowie odczuwają wstyd, który nie tylko nie pomaga im w zmianie swojego losu, lecz dodatkowo ich przygnębia i demotywuje. Ponadto u Pchełki doprowadza on do okłamania Julii, ta natomiast mogłaby w porę zareagować i pomóc mężczyźnie.
Na podstawie przytoczonych fragmentów dramatu nie można jasno stwierdzić, czy bohaterowie są dla siebie przyjaciółmi. Co prawda Pchełka mówi do Saszy: "Ty jesteś mój przyjaciel", jednak didaskalia wskazują na to, iż robi to z "fałszywą serdecznością". Niewątpliwie bezdomni spędzają ze sobą czas i zwierzają się sobie nawzajem. Wydaje się, iż łączy ich przede wszystkim trudna sytuacja życiowa, a także wspólne doświadczenie emigracji. Anita, Sasza i Pchełka żyją na marginesie społeczeństwa, nie mają obok bliskich osób. Z tego powodu w pewnym sensie zastępują dla siebie członków rodziny. Tworzą coś na kształt wspólnoty, w której mogą dzielić się przeżyciami, oferować sobie pomoc. Przypuszczalnie ich relacje nie są do końca bezinteresowne, ponadto Pchełka i Sasza nie szczędzą sobie przykrych słów.
Użycie wulgaryzmów buduje realizm przedstawienia. Tego typu elementy językowe powszechnie występują w nieoficjalnej mowie różnych grup społecznych, w tym są typowe dla języka ulicy. Przy pomocy kolokwializmów i wyrazów wulgarnych Głowacki w przekonujący sposób oddał sposób mówienia charakterystyczny dla środowiska bezdomnych. Dodatkowo słowa te podkreślają emocjonalność wypowiedzi bohaterów. Zwracają uwagę na ich bezsilność, gniew oraz akcentują negatywny stosunek do niektórych osób. Uwypuklają także brutalność świata, w którym żyją Pchełka, Sasza i Anita.
Przykładowo (na podstawie przytoczonego fragmentu):
Przypuszczalnie bohaterowie nie potrafią sami trafnie ocenić swojego położenia, gdyż wypierają prawdę o sobie. Obaj potrafią jednak dostrzec beznadziejność losu swoich towarzyszy. Wyraźnie zaznacza się to w słowach Pchełki: "Ty się stąd zabieraj do Rosji. [...] Bo tu w życiu do niczego nie dojdziesz". Sasza także bez ogródek uświadamia Polaka, że nie ma co liczyć na przyjazd Joli do Ameryki. Irytują go nierealne wizje snute przez towarzysza, dlatego w końcu wybucha: "Ja tego nie mogę słuchać... Nie mogę". Warto również zwrócić uwagę na to, iż Pchełka nie chciał dopuścić do wyjazdu Saszy. Świadczy to o tym, że bohater wolał, by Rosjanin został na miejscu. Być może był zazdrosny o to, że znajomy ma szansę odmienić swoje życie bądź obawiał się samotności.
Przypuszczalnie stan upojenia alkoholowego utrudnia Saszy podjęcie jakichkolwiek działań. W didaskaliach autor zaznacza, że Rosjanin "próbuje się podnieść", jednak "półprzytomny [...] opada na ławkę". Trudniej określić natomiast motywy postępowania Pchełki. Głowacki pisze, iż Polak "siedzi bez ruchu trochę przestraszony, a może i trochę zadowolony". Przypuszczalnie więc bohaterem kierował strach przed dwójką oprawców. Możliwe też, że Pchełka odczuwał pewną satysfakcję powodowaną tym, iż Anicie i Saszy nie uda się wspólny wyjazd. Być może przemawiała przez niego zazdrość.
Przykładowo (odpowiedź na podstawie przytoczonego fragmentu):
W przypadku Saszy i Anity jako moment przełomowy można wskazać gwałt na bohaterce. Kobieta została upokorzona, odarta z godności. Na dodatek nie otrzymała pomocy od Saszy, który znajdował się tuż obok. Przypuszczalnie w tej chwili poczuła, że nie ma nikogo, na kogo mogłaby liczyć. Straciła wiarę w to, że kiedykolwiek jej los się odmieni. Sasza zdał sobie natomiast sprawę, iż nie wygra z uzależnieniem. Ponadto nałóg uniemożliwił mu pomoc Anicie, na której mu zależało. Dla Pchełki takim momentem mogło być natomiast usłyszenie prawdy o relacji z Jolą. Być może mężczyzna pod wpływem słów Saszy uświadomił sobie, że na zawsze stracił ukochaną, nie ma więc żadnego celu w życiu.
Przykładowo (odpowiedź na podstawie przytoczonych fragmentów dramatu):
Wydaje się, że te kwestie wzajemnie się warunkują. Z jednej strony bowiem na trudną sytuację życiową bohaterów wpłynęły m.in. wydarzenia losowe. Ubóstwo i inne niepowodzenia mogły natomiast sprawić, że mężczyźni zaczęli szukać zapomnienia w alkoholu. Z drugiej strony uzależnienie sprawiło, iż Sasza oraz Pchełka stali się jeszcze bardziej bezsilni, bierni. Nałóg przyczyniał się do fizycznej oraz psychicznej degeneracji i znacząco utrudniał im powrót do normalnego życia.
Indywidualne
Indywidualne
Indywidualne