Zdaniem "znajomego typografa" sens okrycia Gutenberga polega na tym, że jego wynalazek opierał się na idealnym dopasowaniu elementów. Według mężczyzny ruchome czcionki zapoczątkowały ogólną tendencję do normalizowania zasad tworzenia różnych przedmiotów, tak aby pasowały do siebie: "To dzięki niemu żarówki pasują do lamp, nakrętki do słoików, opony do kół".
Z początku figurki nie miały twarzy - na podstawie obecności czapki z daszkiem bądź warkoczy można było rozpoznać, czy zabawka symbolizuje mężczyznę, czy kobietę. Od 1978 figurki zaczęły bardziej przypominać sylwetki ludzkie - twórcy wyposażyli je w ruchome kończyny oraz twarze. Stworzono także więcej elementów wskazujących np. na konkretne zawody. Następnie pojawiły się figurki nawiązujące do postaci znanych z popkultury. Zmiany te szły więc w kierunku uszczegółowienia zabawek.
Autor wymienia m.in. następujące teksty popkultury:
Zdaniem Wichy twórcom kloców "nie można wybaczyć" tego, że kolejne serie klocków zaczęły coraz wyraźniej nawiązywać do znanych dzieł popkultury, natomiast element zabawy (składania) został ograniczony do minimum. Słowa te świadczą o tym, że autor negatywnie postrzega takie działania firmy, ma żal do twórców.
Zdaniem Wichy film Lego Przygoda dokładnie obrazuje proces "zdrady i upadku" firmy Lego. Główny bohater nie chce pozwolić na to, by prezes Biznes unieruchomił klocki, zatrzymując je w kształcie zgodnym z instrukcją składania. Autor twierdzi, że twórcy Lego poprzez swoje działania postępują tak jak filmowy Biznes - ograniczają kreatywny aspekt zabawek, zamiast tego tworzą filmowe gadżety. Bohaterowie filmu - postaci znane z popkultury - nie korespondują z fabułą dzieła, które ma być pochwałą wyobraźni. Tak naprawdę podkreślają, że współcześnie nawet świat dziecięcej zabawy składa się z "pożyczonych wątków", wyciętych z dzieł popkultury.
Elementy gatunkowe reportażu:
Elementy gatunkowe pamiętnika:
Elementy gatunkowe eseju:
W tekście Marcina Wichy dominują elementy eseju. Reportażowa część poświęcona ewolucji klocków Lego stanowi punkt wyjścia do refleksji nad przemianami kulturowymi we współczesnym świecie. Autor eksponuje swój punkt widzenia, komentuje opisywane zjawisko.
Przykładowo (odpowiedź na podstawie przytoczonego fragmentu):
Film Lego Przygoda promuje takie postawy jak odwaga, bohaterstwo - główny bohater, zwyczajny pracownik budowy, stawia czoła złowieszczemu prezesowi. Dzieło zwraca też uwagę na wartość współpracy, wzajemnej pomocy, ponieważ Emmetowi Brickowskiemu towarzyszą także inne figurki. Ponadto obraz propaguje postawy wolności, indywidualizmu - filmowe figurki walczą z przeciwnikiem, który próbuje unieruchomić świat klocków, zniewolić je poprzez instrukcje dołączane do pudełek.
Indywidualne
Przykładowo:
Zdanie "Ten projekt jest jak Lego" wskazuje na to, iż każdy element projektu do siebie idealnie pasuje. W odniesieniu do wymowy tekstu można jednak przypuszczać, że autor ma przez na myśli także fakt, iż projekt ten nie przewiduje żadnych odstępstw od normy. Wszystko jest ustalone, uporządkowane i ma sobie przypisane miejsce - tak jak we współczesnych zestawach klocków Lego. Zakończenie utworu rozszerza tę myśl do ogólnej refleksji nad współczesną kulturą. W słowach "Postępuje normalizacja wyobraźni. Wszystko pasuje do wszystkiego" Wicha wyraża przekonanie, iż na skutek oddziaływania popkultury doszło do ograniczenia ludzkiej wyobraźni. Tworzenie dzieł przypomina więc zestawianie pasujących do siebie elementów zaczerpniętych z innych tekstów, filmów itp. W ten sposób powstają sprawdzone, dobrze sprzedające się treści, lecz zupełnie pozbawione oryginalności.
Przykładowo:
W opowieści o historii klocków Lego zawarta jest prawda o współczesnej kulturze. Na przykładzie zmian w polityce firmy Wicha pokazał dominację popkultury, która zawładnęła różnymi aspektami działalności człowieka. Oryginalność i nowatorstwo zostały zastąpione siatką sprawdzonych, dobrze sprzedających się elementów, łączonych na różne sposoby. Tak powstały tekst popkultury daje duże szanse na zainteresowanie odbiorców, a tym samym sukces finansowy twórcy. Swoją popularność zawdzięcza temu, iż praktycznie nie wymaga od odbiorcy wysiłku intelektualnego - zapewnia czystą rozrywkę. Odwołuje się znanych treści i schematów, dzięki czemu ogranicza ryzyko słabego przyjęcia dzieła. Tekst popkultury jest jak współczesny zestaw Lego, który nie tylko przedstawia ulubionych bohaterów, ale też zawiera dokładną instrukcję składania. Złożony zestaw natomiast wygląda spektakularnie i dobrze prezentuje się wyeksponowany na półce, lecz przy tym nie wywołuje głębszych emocji. Zamiast tego napędza chęć zakupu kolejnego, by powiększyć kolekcję. Aspekt twórczej zabawy został natomiast ograniczony do minimum. Ewolucja figurek Lego jest więc parabolą erozji ludzkiej wyobraźni - zarówno u twórców kultury, jak i u jej odbiorców. To natomiast ma przykrą konsekwencję, gdyż ludzie stają się coraz mniej kreatywni. Mogą skorzystać z gotowych rozwiązań, więc jedynie nieliczni próbują tworzyć coś nowego bądź inaczej coś zinterpretować. Można odnieść to również do ogólnie do postrzegania świata przez współczesnych - powszechne jest korzystanie ze schematów myślowych czy uleganie narzuconym tendencjom. Coraz trudniej zaobserwować natomiast przejawy indywidualności.
Indywidualne
Indywidualne
Indywidualne