Indywidualne

W średniowiecznej koncepcji etosu rycerskiego funkcjonowało pojmowanie życia jako ars bene moriendi. Zgodnie z tym wzorcem, rycerze powinni umierać w sposób godny i honorowy, właściwy dla ich statusu. Zakładał on m.in. śmierć na polu walki, wyznanie grzechów. Przestrzeganie zasad sztuki dobrego umierania miało zapewnić chrześcijańskiemu wojownikowi odkupienie win oraz zbawienie. 

Przykładem bohatera hołdującego zasadzie ars bene moriendi jest hrabia Roland z Pieśni o Rolandzie. 

Polemiczny i konfliktowy charakter dyskursu klasyków i romantyków w XIX w. dotyczył stosunku do:

B. tradycji

D. czynu

C. zaborcy

E. walki