Rozwiązanie 1.:

a) Cechy mediacji, które powodują, że jest ona skuteczną formą rozwiązywania konfliktów:

• atmosfera,
• rozwiązanie akceptowalne przez obie strony postępowania, 
• mediacja jest kompromisem a nie narzuconym wyrokiem sądowym, 
• trwałość rozwiązania, szacunek wobec niego,
• równe angażowanie obu stron w postępowaniu mediacyjnym, 
• szybciej przebiega niż postępowanie sądowe i jest tańsza. 

b) Rola mediatora polega na usprawnianiu komunikacji pomiędzy skonfliktowanymi stronami. Jego rola sprowadza się również do udzielenia pomocy uczestnikom mediacji, aby mogli oni dojść do satysfakcjonującego je rozwiązania. 

Rozwiązanie 2.:

a)

Mediacja jest uznawana za skuteczną formę rozwiązywania konfliktów, ponieważ:

- strony konfliktu same biorą czynny udział w wypracowaniu polubownego rozwiązania,

- rozwiązanie konfliktu następuje w drodze porozumienia, a nie arbitralnego rozstrzygnięcia,

- podczas mediacji strony mogą wyrazić swoje oczekiwania i interesy,

- w czasie rozmów strony konfliktu są wspierane przez osobę mediatora, który dba o bezstronność, nie narzuca swoich propozycji rozwiązań konfliktu stronom i troszczy się o równorzędność stron w trakcie całego procesu mediacji,

- podczas trwania mediacji mediator dba, aby atmosfera rozmów była bezpieczna i poufna.

b)

Rola mediatora w procesie mediacji polega na tworzeniu bezpiecznej i poufnej atmosfery rozmów. Mediator jest podczas mediacji kimś, kto dba o to, by strony mogły swobodnie wyrazić swoje oczekiwania i interesy, a także aby były równorzędnie traktowane. Dlatego mediator nie może żadnej ze stron faworyzować, a ponadto nie może narzucać swojego punktu widzenia ani swoich rozwiązań - ma być bowiem bezstronny.

Rozwiązanie 1.:

Przykładowe rozwiązanie:

• UBÓSTWO - we współczesnej Polsce głoduje bardzo wiele ludzi. Problem ten dotyka także dzieci. Wiele rodzin w Polsce żyje na granicy ubóstwa. Bezrobocie, niskie wykształcenie oraz niepełne, patologiczne rodziny są najpoważniejszymi czynnikami generującymi ubóstwo. Rodziny żyjące w ubóstwie mają problemy z zabezpieczeniem podstawowych potrzeb dzieci. Wzrasta także obojętność polskiego społeczeństwa na biedę innych
• UZALEŻNIENIE OD ALKOHOLU I NARKOTYKÓW - w Polce z roku na rok wzrasta liczba osób uzależnionych od środków odurzających, niestety wśród nich znajdują się także nieletni. Alkoholizm i narkomania zwiększają przestępczość oraz patologie społeczne.
• PATOLOGIE ŻYCIA RODZINNEGO - z roku na rok mamy do czynienia ze zwiększeniem się  liczby rozwodów oraz niestabilnością małżeństw, których małżonkowie są zabiegani i poświęcają się pracy, na czym cierpią ich relacji rodzinne. We współczesnym świecie mamy do czynienia z nieuznawaniem przez młodych ludzi szeregu wartości tradycyjnych, co prowadzi do zakładania przez nich rodzin w późnym wieku oraz nieposiadaniem przez nich dzieci lub posiadaniem tylko jednego potomka.

Rozwiązanie 2.:

Zadanie ma charakter indywidualny. Dlatego proponowane rozwiązanie może stanowić wyłącznie przykładową wskazówkę pomocną do samodzielnego opracowania odpowiedzi.

Przykładowa odpowiedź:

-> TRZY PRZYKŁADOWE ZJAWISKA, KTÓRE MOGĄ STANOWIĆ NAJCZĘSTSZE PRZYCZYNY KONFLIKTÓW SPOŁECZNYCH:

1. [A] Bezrobocie: jest zjawiskiem społecznym polegającym na tym, że część ludzi zdolnych do pracy i chcących ją podjąć, nie może znaleźć zatrudnienia. Praca jest jednym z czynników, które wpływają na to, że człowiek może się rozwijać i realizować. Ponadto stanowi dla jednostki źródło utrzymania. Bez pracy jest się pozbawionym środków do życia lub jest się zmuszonym do korzystania z zasiłku, którego wysokość (przynajmniej w Polsce) jest bardzo niska, tak iż w praktyce nie pozwala zaspokoić nawet podstawowych potrzeb. Przedłużający się brak zatrudnienia może u jednostki powodować frustrację, nerwicę, a nawet depresję. Wpływa na obniżenie poczucia własnej wartości. Człowiek, który nie może znaleźć pracy, czuje się nierzadko niepotrzebny i wykluczony poza margines życia społecznego. Nie może prowadzić normalnego życia towarzyskiego i rodzinnego, ponieważ brakuje mu niezbędnych do tego środków finansowych. Ma utrudniony dostęp do rozrywki, edukacji i usług zdrowotnych. Jakość jego życia drastycznie się obniża. Co oczywiste, może to prowadzić do tego, że staje się agresywny, a swój żal chce wyładować na otoczeniu. Dlatego bezrobocie staje się często źródłem konfliktów. Człowiek bezrobotny jest rozżalony i może wypowiadać słowa, które w normalnych okolicznościach nie zostałyby wypowiedziane. 
2. [F] Trudne warunki mieszkaniowe: w oczywisty sposób sprzyjają one konfliktom z najbliższymi, a w szczególności z domownikami. Człowiek jest wszakże istotą, która potrzebuje kontaktu z innymi ludźmi, ale musi też mieć chwile intymności i całkowitego spokoju, swoistą przestrzeń wyłącznie dla siebie. Kiedy mieszka na przykład w zbyt ciasnym lokum, to brakuje mu tej przestrzeni dla siebie, mówiąc obrazowo - wchodzi sobie w drogę z innymi domownikami, a to może stawać się źródłem sprzeczek, które później przerodzą się w konflikty. Komfortowe warunki mieszkaniowe powodują zaś, że każdy ma odpowiednie warunki do codziennego funkcjonowania, pracy i nauki. Wielu międzyludzkich konfliktów dałoby się uniknąć, gdyby tylko lepiej zorganizowane były ludzkie mieszkania i domy.
3. [G] Ubóstwo (bieda): podobnie jak bezrobocie, z którym zresztą może się wiązać i z którego może wynikać, ubóstwo (bieda) sprawia, że jakość życia jednostki drastycznie spada, przez co staje się ona sfrustrowana i skłonna do konfliktów. W akcie desperacji, próbując walczyć o przetrwanie, jednostka może decydować się na przykład na wkroczenie na drogę przestępczą. Trudne warunki życiowe rodzą też konflikty z najbliższymi, w tym kłótnie i spory rodzinne, mogąc prowadzić nawet do stosowania przemocy.

Rozwiązanie 1.:

Przykładowe rozwiązanie:

Najtrudniejsze do rozwiązania są konflikty światopoglądowe, ponieważ zanurzone są one w wartościach prezentowanych przez poszczególne jednostki lub grupy społeczne. Światopogląd to zespół poglądów na życie oraz świat, który jest prezentowany przez daną jednostkę lub grupę. Przy czym właśnie ten zespół poglądów wpływa na zachowania danej jednostki lub grupy względem innych podmiotów. Należy przy tym podkreślić, że człowiek niechętnie podaje się zmianom w zakresie głoszonych przez niego poglądów. Stąd, gdy ludzie ścierają się ze sobą pod kątem światopoglądowym, to dochodzi do eskalacji napięć i konfliktów.

Rozwiązanie 2.:

Zadanie ma charakter indywidualny, ponieważ wymaga wyrażenia własnego zdania. Dlatego proponowane rozwiązanie może stanowić wyłącznie przykładową wskazówkę pomocną do samodzielnego opracowania odpowiedzi.

Przykładowa odpowiedź:

Konflikty między ludźmi, które opierają się na różnicach wartości, przekonań i emocji, są najtrudniejsze do rozwiązania. Te rodzaje konfliktów są trudne, ponieważ dotyczą najgłębszych i najbardziej osobistych aspektów naszej tożsamości, a także naszych relacji z innymi.

Konflikty te często są bardziej emocjonalne i dotykają naszej pewności siebie i naszych wartości, co utrudnia racjonalne i obiektywne podejście do sporu. Ponadto, ludzie często uparcie trzymają się swoich stanowisk, nie biorąc pod uwagę perspektywy drugiej strony.

Aby rozwiązać tego rodzaju konflikty, konieczne jest uzyskanie głębszego zrozumienia i empatii dla potrzeb i wartości drugiej strony. Wymaga to czasu i cierpliwości, a także gotowości do kompromisu i wyciągnięcia ręki na zgodę. Ponadto, pomoc profesjonalnego mediatora może być bardzo pomocna w uzyskaniu trwałego rozwiązania.

Podsumowując, konflikty opierające się na różnicach wartości i emocji są najtrudniejsze do rozwiązania, ale poprzez zrozumienie i empatię oraz współpracę, można je rozwiązać i osiągnąć trwały pokój.

Rozwiązanie 1.:

W poniższej tabeli przedstawiono wady i zalety poszczególnych metod rozwiązywania konfliktów:

Rozwiązanie 2.:

-> TRZY SPOSOBY ROZWIĄZYWANIA KONFLIKTÓW Z UWZGLĘDNIENIEM ICH ZALET I WAD:

1. Negocjacje: są dwustronnym procesem komunikowania się, które nastawione jest na osiągnięcie porozumienia, gdy przynajmniej jedna ze stron nie zgadza się z daną opinią lub z danym rozwiązaniem sytuacji. Może do nich dojść wtedy, gdy negocjujące strony mają interesy częściowo wspólne, a częściowo sprzeczne. Zaletą negocjacji jest to, że dają szanse na wyrażenie stronom swoich oczekiwań i potrzeb, a także pozwalają lepiej poznać swoje stanowiska. Wadą negocjacji jest zazwyczaj to, że każda ze stron, aby negocjacje zakończyły się powodzeniem, musi zrezygnować z części swoich oczekiwań.
2. Mediacja: to metoda rozwiązywania sporów, w której osoba trzecia, mianowicie bezstronny mediator, pomaga stronom we wzajemnej komunikacji, określeniu interesów, a następnie dojściu do porozumienia. Zaletą mediacji jest to, że pozwalają stronom wyrazić swoje potrzeby i propozycje, a mediator czuwa nad tym, aby skupiać się na tym, co ważne, a także traktować strony sporu równorzędnie, nikogo nie faworyzować. Udział w mediacji jest też dobrowolny. Wadą mediacji może być jednak to, że niekiedy trudno jest nakłonić skonfliktowane strony do wzięcia udziału w procesie mediacyjnym.
3. Arbitraż: oznacza oddanie sprawy pod rozstrzygnięcie sądu arbitrażowego, w którym arbiter (sędzia, rozjemca), jako osoba bezstronna, rozstrzyga spór, na przykład poprzez przyznanie racji jednej ze stron. Zaletą tego rozwiązania jest to, że może pomóc w rozwiązaniu sporu, zwłaszcza takiego, w którym strony same nie mają pomysłu na wybrnięcie z konfliktowej sytuacji. Wadą jest jednak to, że wypracowane rozstrzygnięcie jest dziełem osoby trzeciej, przez co może nie być satysfakcjonujące dla każdej ze stron, w szczególności dla tej, która okaże się stroną przegraną.

Rozwiązanie 1.:

Przykładowe przeszkody, które utrudniają negocjacje:

• Agresywne zachowanie rozmówcy. 
• Nieprecyzyjne formułowanie wypowiedzi przez strony konfliktu. 
• Niechęć wobec rozmówcy. 
• Przerywanie rozmówcy. 
• Nastawienie na obronę swojego stanowiska, a nie na dojście do porozumienia.

Rozwiązanie 2.:

Zadanie ma charakter indywidualny i wymaga przeprowadzenia dyskusji. Stąd proponowane rozwiązanie może przybrać wyłącznie postać przykładowej wskazówki pomocnej do samodzielnego opracowania odpowiedzi.

Przykładowe wskazówki pomocne do samodzielnego opracowania odpowiedzi:

W negocjacjach istnieje wiele czynników, które mogą utrudniać osiągnięcie satysfakcjonującego porozumienia. Oto kilka z nich:

1. Niezrozumienie interesów i potrzeb: Każda ze stron może mieć różne oczekiwania i cele, co może prowadzić do trudności w znalezieniu wspólnego pola porozumienia.

2. Kulturowe i językowe bariery: Różnice kulturowe i językowe między stronami mogą prowadzić do nieporozumień i trudności w komunikacji.

3. Emocje: Emocje, takie jak gniew, frustracja lub strach, mogą prowadzić do impulsywnych reakcji i utrudniać skuteczne negocjacje.

4. Nieufność: Brak zaufania między stronami może prowadzić do trudności w budowaniu porozumienia i wzajemnego zaufania.

5. Brak elastyczności: Każda ze stron może mieć tendencję do uporczywego trzymania się swoich pozycji, co utrudnia osiągnięcie kompromisu.

6. Konflikt interesów: Negocjacje często odbywają się w sytuacji, gdy interesy stron są sprzeczne, co utrudnia osiągnięcie wspólnego stanowiska.

7. Brak informacji: Brak pełnych i aktualnych informacji na temat potrzeb i oczekiwań stron może prowadzić do trudności w negocjacjach.

8. Nacisk ze strony zewnętrznej: Wpływ ze strony trzeciej, takiej jak lobbyści, media lub grupy interesu, może prowadzić do dodatkowej trudności w negocjacjach.

Aby zminimalizować te i inne przeszkody, ważne jest, aby strony uzyskały pełne zrozumienie swoich własnych potrzeb i oczekiwań, a także interesów i oczekiwań strony przeciwnej, a także aby zachować otwarty i szczery dialog, jak również respektować osobową godność wszystkich uczestników negocjacji.