Rozwiązanie 1.:

Na podstawie art. 8 § 3 Jan i Anna są małżeństwem na gruncie przepisów kościelnych, ale nie są małżeństwem na gruncie przepisów prawa cywilnego, a więc nie mają tzw. "ślubu cywilnego". Taki stan rzeczy wynika stąd, że duchowny spóźnił się z przekazaniem dokumentów do właściwego Urzędu Stanu Cywilnego (powinien dostarczyć je w ciągu 5 dni, a zrobił to dopiero po dwóch tygodniach), tym samym czynność zawarcia małżeństwa jest nieważna.

Rozwiązanie 2.:

W oparciu o przedstawione teksty można stwierdzić, że Jan i Anna są małżeństwem w myśl przepisów kościelnych. Wzięli oni bowiem ważny ślub kościelny. Nie są jednak małżeństwem w świetle przepisów polskiego prawa, ponieważ kapłan, który udzielał im ślubu kościelnego, nie przekazał wymaganych dokumentów do urzędu stanu cywilnego przed upływem pięciu dni od dnia zawarcia małżeństwa. Uczynił to zbyt późno (po ponad dwóch tygodniach od daty ślubu), przez co urzędnicy państwowi odmówili sporządzenia aktu małżeństwa.

Rozwiązanie 1.:

Przykładowe sytuacje, przed którymi chroni art 47 Konstytucji RP:

1. Nachalne śledzenie osoby prywatnej przez dziennikarza i robienie jej zdjęć, pisanie na jej temat artykułów z  podaniem jej imienia oraz nazwiska. 
2. Pisanie obraźliwych wpisów na forach internetowych na temat danej osoby; obrażanie jej.

Przykładowe sytuacje, przed którymi chroni art 48 ust. 1 Konstytucji RP:

1. Narzucanie dzieciom w szkole określonych przekonań religijnych, które nie są zgodne z wierzeniami ich rodziców i na które oni nie wyrazili zgody. 
2. Nakazywanie dzieciom przez ich rodziców dokonywanie obrzędów religijnych, które nie są dla nich odpowiednie ze względu na brak dojrzałości dziecka, która uniemożliwiała im udział w danego rodzaju uroczystościach.

Rozwiązanie 2.:

Art. 47. Konstytucji RP, zatytułowany: Zasada ochrony życia prywatnego, stanowi, że: 'Każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia oraz do decydowania o swoim życiu osobistym'.

Zapis ten chroni na przykład przed obrażaniem kogoś czy oczernianiem go, a także przed publicznym ujawnianiem szczegółów z życia rodzinnego danej osoby bez jej zgody.

Zaś art. 48. ust. 1. Konstytucji RP, zatytułowany: Ochrona władzy rodzicielskiej, głosi, że: '1. Rodzice mają prawo do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. Wychowanie to powinno uwzględniać stopień dojrzałości dziecka, a także wolność jego sumienia i wyznania oraz jego przekonania'.

Zapis ten chroni na przykład rodziny przed tym, aby państwo lub inne organizacje narzucały im, jak mają wychowywać swoje dzieci. Z drugiej strony chroni również dzieci przed wszelkimi przejawami naruszania ich wolności sumienia, wyznania i przekonań.

Rozwiązanie 1.:

A. Obowiązek szkolny kończy się wraz z ukończeniem szkoły podstawowej. - PRAWDA

B. Wygaśnięcie władzy rodzicielskiej powoduje zwolnienie rodziców z obowiązku alimentacyjnego. - FAŁSZ

C. Rodzice mają obowiązek uwzględniania wszystkich życzeń dziecka. - FAŁSZ

Rozwiązanie 2.:

Rozwiązanie 1.:

To zadanie ma charakter indywidualny. Sam/a musisz musisz napisać opinię. Poniższe uwagi mogą pomóc Ci w napisaniu opinii. 

Argumenty za dawaniem klapsa dzieciom:

• jest to jednoznaczny sygnał, że dziecko zrobiło coś złego, 
• dawanie dzieciom klapsa powoduje, że wiedzą one, kto rządzi, 
• dzieci uczą się, że za złe zachowanie czeka je duża kara. 

Argumenty przeciwko dawaniu dzieciom klapsa:

• dawanie dzieciom klapsa uczy je, że można bić innych ludzi, 
• jeśli dziecko jest "niegrzeczne", to zazwyczaj wskazuje ono, że zaniedbane są jego potrzeby i potrzebuje uwagi, a nie kary cielesnej, 
• kara cielesna nie uczy prawidłowego rozwiązywania problemów, 
• kara cielesna powoduje, że osłabia się więź między rodzicami a dzieckiem, 
• klapsy mogą uszkadzać ciało dziecka, 
• dawanie dziecku klapsa powoduje, że kształtują się u niego wzorce związane ze strachem oraz chęcią zemsty.

Rozwiązanie 2.:

Zadanie ma charakter indywidualny, bo wymaga wyrażenia własnej opinii. Stąd proponowane rozwiązanie może zawierać jedynie przykładowe wskazówki pomocne do samodzielnego opracowania odpowiedzi.

Przykładowa opinia nr 1:

Wydaje się, że należy reagować zawsze wtedy, kiedy widzi się, iż dobro dziecka może być jakkolwiek zagrożone. Współcześnie dominuje przekonanie, że stosowanie kar cielesnych wobec dzieci jest niewłaściwe. Klapsy, zwłaszcza mocniejsze, mogą być zakwalifikowane jako rodzaj kary cielesnej, dlatego powinno się interweniować, gdy jest się świadkiem ich wymierzania. Warto oczywiście szanować autonomię rodziców, jaką mają oni w odniesieniu do wychowania swych dzieci. Jednak gdy dziecko może być krzywdzone, powinno się stawać w jego obronie, nawet kosztem ogranieczenia autonomii rodziców.

Przykładowa opinia nr 2:

Dobro dziecka jest bardzo ważne i zawsze należy zabiegać o to, aby dzieci nie były krzywdzone. Według opinii niektórych, stosowanie w stosunku do dziecka tzw. klapsów jest rodzajem przemocy fizycznej. Nawet jeśli tak jest, to jednak nie należy przyrównywać lekkich klapsów do ciężkiego bicia lub tortur. Rodzice powinni zaś mieć jak najdalej posuniętą wolność w odniesieniu do wybierania właściwych - ich zdaniem - sposobów wychowywania swoich dzieci. Dlatego jeśli tylko wobec dziecka nie jest stosowana brutalna przemoc, to nie należy się wtrącać w poczynania rodziców.

Rozwiązanie 1.:

To zadanie ma charakter indywidualny. Sam/a musisz je wykonać.

Poniższe informacje mogą Ci w tym pomóc

Elementy pozwu:

• nazwa i adres sądu,
• imiona i nazwiska kub nazwy stron 
• dokładnie określenie żądania, 
• przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie, 
• oświadczenia dotyczące stwierdzeń opisywanych w pozwie lub dowody na ich popełnienie, 
• podpis strony, 
• lista załączników, 
• pełnomocnictwo. 

Rozwiązanie 2.:

Zadanie ma charakter indywidualny. Dlatego proponowane rozwiązanie może zawierać wyłącznie przykładowe wskazówki pomocne do samodzielnego sformułowania odpowiedzi.

Poniżej przedstawiono przykładowy pozew sądowy: