Zadanie 1

Rozwiązanie 1.:

Przykładowe rozwiązanie:

Nie. Ukończenie studiów wyższych nie jest gwarancją uzyskania dobrej pracy. Pracodawcy biorą pod uwagę zarówno wykształcenie, jak i doświadczenie zawodowe. Aby znaleźć dobrą pracę, osoba może także skorzystać z wyszukiwarki pracy, skontaktować się z agencjami rekrutacyjnymi lub skorzystać z usług pośrednika pracy.

 

Rozwiązanie 2.:

Zadanie ma charakter indywidualny, bo wymaga wyrażenia własnej opinii. Dlatego zaproponowane rozwiązanie może przybrać jedynie postać przykładowej wskazówki pomocnej do samodzielnego sformułowania odpowiedzi.

Przykładowa odpowiedź:

Ukończenie studiów wyższych nie gwarantuje znalezienia dobrej pracy. O tym, czy ktoś znajdzie satysfakcjonujące zatrudnienie, decyduje bowiem splot różnych czynników. Na znalezienie dobrej pracy mogą przykładowo wpłynąć: znajomości, pracowitość, determinacja, rozwijanie własnych pasji, chęć do samorozwoju, intensywność poszukiwania zatrudnienia, walory osobowościowe jednostki lub zwykły łut szczęścia. Wydaje się jednak, że ukończenie studiów może pomóc w znalezieniu dobrej pracy. Każde studia wzbogacają bowiem człowieka o jakieś doświadczenia i zaopatrują go w określone umiejętności, które można wykorzystać w życiu. Rozwijają ponadto kompetencje społeczne jednostki i uczą współpracy w ramach grupy. W kontekście znalezienia dobrego zatrudnienia kluczowe jest jednak gromadzenie doświadczenia zawodowego i zdobywanie konkretnych umiejętności, które mogą być przydatne z punktu widzenia zapotrzebowania rynku pracy.


Zadanie 2

Rozwiązanie 1.:

Przykładowe sposoby chronienia w polskim systemie prawnym osób, którym zagraża wykluczenie społeczne:

 

Przykładowe akty normatywne, które regulują wyżej określone kwestie:

 

Rozwiązanie 2.:

Zadanie ma charakter indywidualny. Stąd proponowane rozwiązanie może przybrać wyłącznie postać przykładowej wskazówki pomocnej do samodzielnego opracowania odpowiedzi.

Przykładowe wskazówki pomocne do samodzielnego opracowania odpowiedzi:

Przykłady osób zagrożonych wykluczeniem społecznym:
  1. Osoba bezdomna - osoba, która nie ma stałego miejsca zamieszkania i która często nie ma możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb, takich jak żywność, woda pitna, higiena i opieka medyczna.

  2. Osoba starsza - osoba starsza, która może mieć trudności z utrzymaniem kontaktów społecznych i otrzymywaniem pomocy w codziennych czynnościach, takich jak zakupy czy wizyty u lekarza.

  3. Osoba niepełnosprawna - osoba, która może mieć trudności z poruszaniem się, komunikowaniem się lub wykonywaniem codziennych czynności, takich jak gotowanie, sprzątanie lub opieka nad sobą.

  4. Osoba bez pracy - osoba, która może mieć trudności z utrzymaniem się i uczestnictwem w życiu społecznym ze względu na brak stabilnego źródła dochodu.

  5. Imigrant - osoba, która może mieć trudności z integracją w nowym środowisku, z nawiązywaniem kontaktów i otrzymywaniem pomocy w codziennych czynnościach.

  6. Osoba z niskim wykształceniem - osoba, która może mieć trudności z znalezieniem dobrze płatnej pracy, ze względu na brak umiejętności i wiedzy, co może prowadzić do trudności finansowych i wykluczenia społecznego.

  7. Osoba uzależniona - osoba, która może mieć trudności z utrzymaniem zdrowia psychicznego i fizycznego, a także utrzymaniem związków społecznych i pracy ze względu na swoje uzależnienie.

Przykładowe sposoby chronienia w polskim systemie prawnym osób, którym zagraża wykluczenie społeczne:
  1. prowadzenie polityki sprzyjającej zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych,
  2. walka z bezrobociem, 
  3. wspieranie w edukacji osoby z mniej zamożnych rodzin, 
  4. zapewnienie równego dostępu do ochrony zdrowia, 
  5. zapewnienie osobom potrzebującym bezpłatnej pomocy prawnej, 
  6. zapewnianie bezpłatnej i powszechnej edukacji, 
  7. prowadzenie programów społecznych aktywizujących osoby niepełnosprawne, 
  8. dofinansowanie pracy osób niepełnosprawnych w ramach PEFRON.
Trzy przykładowe akty normatywne, które regulują kwestie związane z ochroną osób zagrożonych wykluczeniem społecznym:
  1. Konstytucja RP,
  2. Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1938),
  3. Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 487 ze zm.).

Zadanie 3

Rozwiązanie 1.:

To zadanie ma charakter indywidualny. Sam/a musisz je wykonać.

PRZYKŁADOWE INFORMACJE DLA ZAWODU PRAWNIKA

Warunki, jakie muszą spełnić osoby, aby nabyć uprawnienia adwokata, radcy prawnego lub notariusza:

Warunki do spełniania dla kandydatów NA STUDIA PRAWNICZE:

 

Przykładowe przedmioty:

 

Kwalifikacje i umiejętności, które mogą zdobyć studenci:

 

 

Rozwiązanie 2.:

To zadanie ma charakter indywidualny. Sam/a musisz je wykonać.

PRZYKŁADOWE INFORMACJE DLA ZAWODU ARCHITEKTA

Aby zostać architektem, należy ukończyć studia na kierunku architektura i urbanistyka. Uzyskanie stopnia magistra nie jest jednak ostatnim krokiem do wykonywania zawodu. Architekt musi odbyć dodatkowo 2-letnią praktykę zawodową, a następnie przystąpić do egzaminu przed Okręgową Izbą Architektów. Przy czym egzamin taki ma dwie części: pisemną i ustną. Po zdaniu takiego egzaminu, aby wykonywać zawód architekta, należy zapisać się do izby architektów i uiszczać comiesięczną składkę.

Zawód architekta może być wykonywany w różnych specjalizacjach. Główne z nich to:

- architekt krajobrazu - osoba, która nie zajmuje się projektami różnego rodzaju budynków, ale parków, ogrodów i innych terenów zielonych. Wykonuje plany tego, co znajduje się na zewnątrz. W związku z wykonywanym zawodem musi on doskonale znać się na roślinach, glebach czy klimacie, wiedzieć co można sadzić i gdzie. Poza tym zajmuje się umieszczaniem w tego typu miejscach takich elementów jak oczka wodne, fontanny czy altany (tzw. elementy małej architektury),
- architekt wnętrz - osoba, która zajmuje się projektowaniem pomieszczeń, w taki sposób, by były jak najbardziej funkcjonalne i dopasowane do wymagań klienta,
- urbanista - osoba zajmująca się projektowaniem przestrzeni miejskich,
- ruralista - osoba zajmująca się projektowaniem terenów wiejskich.

Aby odpowiednio przygotować się do wykonywania zawodu architekta, ważne okazują się między innymi: poznanie takich programów jak AutoCad i ArchiCad, zdobycie wykształcenia wyższego kierunkowego, posiadanie zmysłu artystycznego, nabycie umiejętności pracy pod presją czasu i w grupie, zyskanie dobrej organizacji pracy własnej, zaangażowanie w powierzone zadania, skrupulatność, dokładność, posiadanie uprawnień do projektowania, doświadczenie zawodowe, odbyte praktyki zawodowe, wykonywanie wizualizacji architektonicznych oraz znajomość pakietu MS Office.

Studiowanie na kierunku architektura wydaje się dobre dla osób o wszechstronnych zainteresowaniach i umiejętnościach. Student architektury musi bowiem zmierzyć się zarówno z przedmiotami ścisłymi, jak i humanistycznymi, w tym na przykład poznać w zakresie podstawowym historię sztuki. Ponadto, aby dostać się na architekturę, trzeba w niektórych przypadkach przystąpić do egzaminów wstępnych, w tym między innymi z umiejętności rysowania architektonicznego. Tego typu rysunku można się nauczyć, jednak trzeba pamiętać, że łatwiej przyjdzie to osobom z dobrze rozwiniętymi umiejętnościami plastycznymi. Ogólnie rzecz biorąc, osoba chcąca aplikować na studia w zakresie architektury, powinna nie mieć trudności z matematyką, fizyką czy informatyką, a jednocześnie cechować się predyspozycjami artystycznymi i mieć wysoko rozwinięte poczucie estetyki.


Zadanie 4

Rozwiązanie 1.:

To zadanie ma charakter indywidualny. Sam/a musisz je wykonać.

Poniższe informacje możesz wykorzystać do własnego opracowania.

Działania urzędu pracy w celu ograniczenia bezrobocia:

 

Rozwiązanie 2.:

Zadanie ma charakter indywidualny. Dlatego proponowane rozwiązanie może zawierać wyłącznie przykładowe wskazówki pomocne do samodzielnego opracowania odpowiedzi.

Przykładowe wskazówki pomocne do samodzielnego opracowania odpowiedzi:

-> Główne kierunki działania każdego urzędu pracy w Polsce w celu ograniczenia bezrobocia i wykluczenia społecznego:

-> Przykładowe informacje na temat Urzędu Pracy Powiatu Krakowskiego:

Urząd Pracy Powiatu Krakowskiego jest powiatową jednostką organizacyjną wchodzącą w skład powiatowej administracji zespolonej, działającej na podstawie statutu w formie jednostki budżetowej jako jednostki organizacyjnej sektora finansów publicznych nieposiadającej osobowości prawnej. Siedziba Urzędu zlokalizowana jest na ulicy Wesołej 48 w Szycach. Urząd posiada też swoje filie: w Krakowie, w Skawinie, w Krzeszowicach i w Słomnikach. Obszarem działania Urzędu jest Powiat Krakowski, na którego terenie znajdują się następujące miasta: Krzeszowice, Skała, Słomniki, Skawina i Świątniki Górne.

W siedzibie Urzędu, tj. w Szycach, realizowane są zadania Centrum Aktywizacji Zawodowej w zakresie rozwoju przedsiębiorczości, organizacji szkoleń oraz spraw związanych z Krajowym Funduszem Szkoleniowym dla wszystkich mieszkańców Powiatu Krakowskiego.

Aby przeciwdziałać bezrobociu i wykluczeniu społecznemu, Urząd realizuje różne inicjatywy, w tym na przykład warsztaty z coachingu, projekty aktywizujące zawodowo osoby przybyłe po lutym 2022 roku z Ukrainy, spotkania informacyjne prezentujące metody efektywnego poszukiwania pracy czy specjalistyczne kursy zawodowe (na przykład kurs kosmetologiczny).


Zadanie 5

Rozwiązanie 1.:

Zalety systemu bolońskiego:

 

Wady systemu bolońskiego:

 

Rozwiązanie 2.:

Zadanie ma charakter indywidualny. Dlatego proponowane rozwiązanie może zawierać jedynie przykładowe wskazówki pomocne do samodzielnego opracowania odpowiedzi.

Przykładowe wskazówki pomocne do samodzielnego opracowania odpowiedzi:

-> Czym jest system boloński?

Tzw. system boloński jest obowiązującym w Polsce, podobnie jak w innych szkołach wyższych w Europie, sposobem zorganizowania kształcenia wyższego. Wprowadzono go mocą Deklaracji bolońskiej z 1999 roku, którą przyjęli wówczas ministrowie edukacji z 29 państw Europy. Obecnie (wedle stanu na 2023 roku) system boloński obowiązuje w 48 krajach. System ten wprowadza trójstopniową strukturę studiów wyższych, która w przypadku Polski obejmuje:

- studia I stopnia, tj. studia licencjackie lub inżynierskie, które są co najmniej trzyletnie i kończą się uzyskaniem tytułu zawodowego licencjata lub inżyniera,

- studia II stopnia, tj. studia magisterskie, które są co najmniej półtoraroczne i kończą się uzyskaniem tytułu zawodowego magistra lub magistra inżyniera,

- studia III stopnia, tj. studia doktoranckie (lub w tzw. szkole doktorskiej), które są co najmniej trzyletnie i kończą się uzyskaniem stopnia naukowego doktora.

Przy czym na niektórych kierunkach, jak na przykład na pedagogice, na medycynie, na prawie czy na niektórych kierunkach artystycznych, studia realizowane są w jednolitym cyklu pięcioletnich studiów magisterskich.

Przykładowe zalety systemu bolońskiego Przykładowe wady systemu bolońskiego

- jednolita i przejrzysta ścieżka kształcenia, podobna we wszystkich krajach, które podpisały Deklarację bolońską,

- możliwość ukończenia jedynie I stopnia studiów wyższych, a tym samym skrócenia edukacji na uczelni wyższej i wcześniejszego rozpoczęcia pracy zawodowej,

- możliwość uczestniczenia przez studentów w różnego rodzaju studenckich wymianach międzynarodowych,

- wprowadzenie obowiązkowych suplementów do dyplomów,

- możliwość ukończenia w ramach I stopnia studiów innego kierunku, a w ramach II stopnia studiów - innego,

- stworzenie systemu zaliczania zajęć przez studentów, który związany jest ze zdobywaniem punktów ECTS,

- zwiększenie mobilności studentów oraz naukowców poprzez wzmocnienie ich możliwości wymiany intelektualnej na rynku europejskim. 

 

 - brak uwzględnienia w sposobie zorganizowania studiów specyfiki danego kraju,

- konieczność (na niektórych kierunkach) napisania co najmniej dwóch prac dyplomowych, o ile chce się uzyskać tytuł zawodowy magistra lub magistra inżyniera (zanim napisze się pracę magisterską, trzeba przygotować pracę licencjacką bądź inżynierską),

- niektóre kierunki wciąż nie są podzielone na studia I i II stopnia (na przykład prawo, pedagogika i medycyna),

- na niektórych kierunkach studiów ograniczono programy nauczania i okrojono je, ponieważ na edukację na poziomie studiów wyższych przeznacza się na niektórych kierunkach nie 5 lat, jak dawniej, lecz 3 lata (w ramach studiów I stopnia).


Zadanie 6

Rozwiązanie 1.:

To zadanie ma charakter indywidualny. Sam/a musisz je wykonać.

Poniższe rozwiązanie ma charakter poglądowy.

Ścieżka zawodowa prawnika zazwyczaj zaczyna się od ukończenia studiów prawniczych. Po ukończeniu studiów należy zdać egzamin z zawodu i zarejestrować się w odpowiednim urzędzie. Po zarejestrowaniu się należy uzyskać staż w renomowanej firmie prawniczej lub kancelarii prawnej. Staż jest szansą na poznanie środowiska prawniczego i nabycie doświadczenia. Po ukończeniu stażu można otworzyć własną kancelarię lub znaleźć zatrudnienie w renomowanej firmie prawniczej. W dalszej karierze prawnik może skupić się na określonej dziedzinie prawa, np. prawie cywilnym, karnym, podatkowym, spadkowym itp.

Zazwyczaj stopień specjalizacji zależy od pożądanego zakresu doświadczenia i zainteresowań. Specjalizacja może być realizowana poprzez uczestnictwo w szkoleniach, konferencjach i seminariach dotyczących wybranej dziedziny prawa. Prawnik może również zostać członkiem zawodowych organizacji prawniczych i uczestniczyć w konferencjach prawnych, aby podnieść swój profil i zwiększyć szanse na awans. Eksperci prawni mogą również wykładać na uniwersytetach lub prowadzić własne kancelarie.

Umiejętności i kwalifikacje prawnika:

 

Rozwiązanie 2.:

Zadanie ma charakter indywidualny. Dlatego proponowane rozwiązanie może zawierać jedynie przykładowe wskazówki pomocne do samodzielnego opracowania odpowiedzi.

Przykładowe wskazówki pomocne do samodzielnego opracowania odpowiedzi:

-> Przykładowe informacje mogące stanowić inspirację do opisania ścieżki zawodowej fotografa:

Fotograf to ktoś, kto zawodowo zajmuje się robieniem zdjęć i ich obróbką. Podczas gdy dla wielu osób robienie zdjęć to hobby, fotograf zajmuje się tym profesjonalnie, dążąc do tego, aby robione przez niego zdjęcia były jak najlepszej jakości. Jest to zawód, który łączy aspekty technologiczne ze sztuką i wrażliwością estetyczną.

Osoba pracująca w roli fotografa często pracuje w trakcie ślubów i wesel, konferencji, a także innych ważnych wydarzeń, na przykład sportowych, artystycznych czy kulturalnych. 

Od fotografa wymaga się między innymi dobrego oka do robienia zdjęć, zmysłu estetycznego, wrażliwości na szczegóły, cierpliwości, kreatywności i umiejętności technicznych, przede wszystkim w zakresie obsługi sprzętu fotograficznego, jak też specjalistycznych programów komputerowych służących obróbce zdjęć.

W związku z tym, że dynamicznie zmieniają się obecnie technologie, zmienia się w ślad za tym też sam zawód fotografa. Staje się on coraz bardziej wymagający, toteż bycie dobrym fotografem wymaga dziś ukończenia specjalistycznych kursów. W branży fotograficznej występuje dziś duża konkurencja, co pociąga za sobą konieczność specjalizacji. Oznacza to, że dobry fotograf powinien zajmować się konkretnym rodzajem zdjęć, na przykład fotografią weselną, przyrodniczą lub portretową, gdyż dzięki temu może zawęzić grupę klientów i zaproponować im konkretną ofertę. Aktualnie coraz bardziej popularne staje się też fotografowanie krajobrazów lub wydarzeń masowych przy użyciu dronów.

Nie ma konieczności, by fotograf posiadał specjalistyczne wykształcenie kierunkowe, jednak takowe może się stać atutem. Ważne jest między innymi ukończenie pomocnych szkoleń i kursów, dlatego ktoś, kto planuje zostać fotografem, musi mieć świadomość, że będzie musiał zainwestować nie tylko w wysokiej klasy sprzęt fotograficzny, ale też we własne dokształcanie. Z racji tego, że trendy w fotografii szybko się zmieniają, to fotograf chcący za tymi zmianami nadążać, musi zasadniczo dokształcać się cały czas.

Jako że fotograf - jeśli chce na swoim fachu odpowiednio zarobić - musi pozyskiwać jak najwięcej klientów, to powinien zadbać o to, aby dobrze wypromować się za pomocą rozmaitych technik reklamowych. Powinien przede wszystkim zadbać o to, aby jego portfolio było łatwo dostępne w Internecie, zwłaszcza na popularnych portalach społecznościowych. Prawdopodobnie im bardziej pomysłowe i urzekające będą jego zdjęcia, tym większym będzie się on cieszył zainteresowaniem.


Zadanie 7

Rozwiązanie 1.:

a) Problem zilustrowany na rysunku polega na braku odzwierciedlenia w ideałach i marzeniach młodych ludzi, a realiami dorosłego życia. 

 

b) Młode pokolenie często wybiera kierunki studiów, które są dla nich ciekawe i często związane są z jakimiś ideałami, np. z ochroną środowiska. Niestety po wielu takich kierunkach okazuje się, że nie ma pracy dla ich absolwentów i wówczas zaczyna się dramat takiej młodej osoby. Poświęcony przez nią czas na zdobycie wyższego wykształcenia okazuje się niejako "zmarnowany", gdyż z jej wykształceniem nie jest ona w stanie znaleźć pracy w zawodzie lub oferowane dla niej stawki są tak niskie, że lepiej dla takiej osoby jest się przebranżowić. Podsumowując, młode osoby powinny bardzo dojrzale podejść do wyboru ścieżki zawodowej, aby po studiach nie rozczarować się. 

 

Rozwiązanie 2.:

a)

Problem społeczny zilustrowany na rysunku dotyczy bolesnego dla jednostki rozdźwięku między młodzieńczymi ideałami i pasjami a zetknięciem się z realiami dorosłego życia. Dodatkowo, rysunek nawiązuje do tego, że obranie pewnych ścieżek kariery nie gwarantuje w późniejszym życiu dobrego i godnie opłacanego zatrudnienia.

b)

Przekaz rysunku może być swoistą przestrogą dla młodych osób w kontekście wyboru przez nich ścieżki zawodowej. Z przekazu rysunku można wyciągnąć wniosek, że warto jest wybierać takie drogi kształcenia zawodowego, które okażą się później korzystne z punktu widzenia sytuacji na rynku pracy.