Rozwiązanie 1.:

Przedstawieni na rysunku politycy mają ambiwalentny stosunek do zasad prawa międzynarodowego, na co wskazują zdania umieszczone nad ilustracją. Ich ambiwalentny stosunek do zasad prawa międzynarodowego przejawia się w tym, że z jednej strony dostrzegają potrzebę ich istnienia (bowiem spotykają się, aby je uchwalić), a z drugiej strony podchodzą bardzo pesymistycznie do możliwości ich praktycznego wykorzystywania w życiu codziennym ("jak będzie tak będzie").

Rozwiązanie 2.:

Na rysunku przedstawiono polityków zasiadających przy stole obrad, którzy oznajmiają: 'Zapiszmy tę zasadę, zakaz użycia siły tak ładnie brzmi, a przecież jak będzie, tak będzie'. Oznacza to, że mają oni ambiwalentny, a po części też instrumentalny i lekceważący stosunek do zasad prawa międzynarodowego. Można nawet uznać, że formuły prawa międzynarodowego, na przykład przywołany zakaz użycia siły, traktują jako fasadowe przepisy, które są zasłoną dla realnej polityki, co do której zdają sobie oni sprawę, iż bywa brutalna i zależy nie od rozwiązań prawnych, lecz rzeczywistych wpływów konkretnych państw.