Zadanie 1

Rozwiązanie 1.:

Sankcja w normie prawnej:

D. wyznacza konsekwencje zachowania się w sposób sprzeczny z dyspozycją normy.

 

Rozwiązanie 2.:

Zdanie Właściwe dokończenie zdania
Sankcja w normie prawnej... ...wyznacza konsekwencje zachowania się w sposób sprzeczny z dyspozycją normy. [D]

Zadanie 2

Rozwiązanie 1.:

 

 

Rozwiązanie 2.:

-> 'NIEZNAJOMOŚĆ PRAWA SZKODZI' - po łacinie: Ignorantia iuris nocet, to zasada prawa, wedle której nie można się zasłaniać brakiem znajomości danej normy prawnej. W świetle tej zasady nie usprawiedliwia więc nikogo to, że postąpił niezgodnie z daną normą dlatego, iż nie wiedział o jej istnieniu.

-> 'PRAWO NIE DZIAŁA WSTECZ' - po łacinie: Lex retro non agit, to zasada prawa, która zakazuje tworzenia takich przepisów prawnych, a także takiego ich stosowania, aby odnosiły się bezpośrednio do wydarzeń, które miały miejsce przed wejściem ich w życie.


Zadanie 3

Rozwiązanie 1.:

Najważniejsze cechy norm prawnych:

 

Rozwiązanie 2.:

Normy prawne to zasady postępowania, które są wyznaczane przez przepisy prawne, jakie ustanawia państwo. Decydują o tym, co jest zgodne, a co niezgodne z prawem stanowionym, czyli pisanym. Są rodzajem norm społecznych.

Główne cechy norm prawnych to:


Zadanie 4

Rozwiązanie 1.:

Przepis prawny jest podstawową jednostką aktu normatywnego. To właśnie z przepisu prawnego odtwarzane są normy prawne, która składa się z hipotezy, dyspozycji oraz sankcji (zgodnie z trójelementową koncepcją budowy normy prawnej).  Tym samym norma prawna jest wynikającą z przepisu prawnego regułą postępowania, przy czym jest ona wydana oraz usankcjonowana przez państwo i gwarantowana przymusem państwowym. 

 

Rozwiązanie 2.:

Norma prawna jest typem normy społecznej, która wyznacza sposób zachowania człowieka wymagany od niego przez ustawodawcę. Innymi słowy, norma prawna to zasada postępowania, która jest określana przez przepisy prawne, jakie ustanawia państwo. Stanowi więc o tym, co jest zgodne, a co niezgodne z prawem stanowionym (pisanym). Przepis prawny to zaś zdanie w sensie gramatycznym, które wchodzi w skład tekstu prawnego. O ile normy prawne wyrażają treść prawa, to przepisy prawne są formami zdaniowymi, w które ujęta jest ta treść. Przepisy prawne są zwykle grupowane w paragrafy, ustępy i inne elementy tekstu prawnego.


Zadanie 5

Rozwiązanie 1.:

A. Adwokaci i radcy prawni są zrzeszeni w jednym samorządzie zawodowym. - FAŁSZ, ponieważ funkcjonują odrębne samorządy dla adwokatów i osobne dla radców prawnych.

B. Głównym zadaniem notariuszy jest zapewnienie bezpieczeństwa obrotu prawnego. -  PRAWDA

C. W Polsce vacatio legis dla aktów prawna powszechnie obowiązującego wynosi zwykle 21 dni. - FAŁSZ, ponieważ standardowo wynosi ono 14 dni.

D. W sprawach związanych z rozpoczęciem działalności gospodarczej można skorzystać z porady w ramach systemu Darmowej Pomocy Prawnej i Poradnictwa Obywatelskiego. - PRAWDA

E. Udzielenie informacji publicznej powinno nastąpić nie później niż w terminie 30 dni od daty złożenia wniosku w tej sprawie. - FAŁSZ, ponieważ czas ten wynosi 14 dni.

 

Rozwiązanie 2.:

Zdanie Prawda/fałsz (P/F)
A. Adwokaci i radcy prawni są zrzeszeni w jednym samorządzie zawodowym.

F

Adwokaci i radcy prawni mają odrębne samorządy zawodowe.

B. Głównym zadaniem notariuszy jest zapewnienie bezpieczeństwa obrotu prawnego.

P

Odpowiedź jest prawdziwa, ponieważ notariusze zajmują się przede wszystkim czynnościami prawnymi w związku z działalnością podmiotów prawa cywilnego na gruncie wymiany dóbr i usług.

C. W Polsce vacatio legis dla aktów prawa powszechnie obowiązującego wynosi zwykle 21 dni.

F

Czas ten wynosi zazwyczaj nie 21 dni, a 14 dni.

D. W sprawach związanych z rozpoczęciem działalności gospodarczej można skorzystać z porady w ramach systemu Darmowej Pomocy Prawnej i Poradnictwa Obywatelskiego.

P

Darmowa pomoc prawna nie obejmuje co prawda spraw związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, ale w przypadku przygotowywania się do rozpoczęcia takiej działalności można skorzystać z bezpłatnej pomocy prawnej.

E. Udzielenie informacji publicznej powinno nastąpić nie później niż w terminie 30 dni od daty złożenia wniosku w tej sprawie.

F

Czas ten wynosi nie 30 dni, a 14 dni.


Zadanie 6

Rozwiązanie 1.:

A. konstytucja - 3. Nadrzędny akt prawny określający ustrój, główne organy władzy i ich uprawnienia oraz zakres wolności, praw i obowiązków obywateli.

B. ustawa -  2. Akt prawny uchwalany wyłącznie przez parlament i podpisywany przez Prezydenta RP; z reguły całościowo reguluje określone dziedziny życia w państwie.

C. rozporządzenie - 1. Akt szczegółowy o podrzędnej randze, który jest wydawany przez upoważnione w ustawie podmioty w celu wykonania i doprecyzowania ustawy. 

 

Rozwiązanie 2.:

Źródło prawa powszechnie obowiązującego w Polsce Właściwa definicja
(A) konstytucja (3) Nadrzędny akt prawny określający ustrój, główne organy władzy i ich uprawnienia oraz zakres wolności, praw i obowiązków obywateli.
(B) ustawa (2) Akt prawny uchwalany wyłącznie przez parlament i podpisywany przez Prezydenta RP; z reguły całościowo reguluje określone dziedziny życia w państwie.
(C) rozporządzenie (1) Akt szczegółowy o podrzędnej randze, który jest wydawany przez upoważnione w ustawie podmioty w celu wykonania i doprecyzowania ustawy. 
akt prawa miejscowego (4) Akt normatywny wydany przez upoważniony organ władzy terenowej; obowiązuje na określonej części terytorium państwa.

Zadanie 7

Rozwiązanie 1.:

Szczególna moc Konstytucji - tylko jeden akt w państwie posiada tak dużą moc prawną oraz nazwę, ponieważ:

 

Rozwiązanie 2.:

Podkreśla się, że Konstytucja RP odznacza się szczególną mocą, ponieważ jest to najwyższy i najważniejszy akt prawny w Polsce, z którym wszystkie inne akty prawne muszą być zgodne. Jeśli jakiś akt prawny byłby niezgodny z Konstytucją RP, to stanowiłoby to podstawę do jego uchylenia. Ponadto, właśnie Konstytucja RP określa podstawowe prawa i obowiązki obywateli, a także wyznacza ramy ustrojowe państwa polskiego. Naczelne organy państwa mają obowiązek jej strzeżenia i respektowania.


Zadanie 8

Rozwiązanie 1.:

Zgodnie z hierarchią aktów prawnych w Polsce najważniejszym aktem prawnym jest Konstytucja RP, a w dalszej kolejności ratyfikowane umowy międzynarodowe; rozporządzenia, dyrektywy oraz decyzje UE; ustawy, rozporządzenia z mocą ustawy; uchwały, zarządzenia (akty prawa wewnętrznego), akty prawa miejscowego.

Konstytucja to najważniejszy akt prawny obowiązujący na terenie Rzeczypospolitej. Wszystkie inne akty obowiązujące na terenie Polski muszą być zgodne z jej przepisami. Jest to najważniejszy akt ze względu na swoje szczególne cechy, czyli nazwę (Konstytucja), moc prawną (tylko jeden akt w państwie posiada tak dużą moc prawną oraz nazwę), treść (określa ustrój polityczny państwa), sposób uchwalenia i wprowadzenia zmian (w inny sposób jest uchwalana i modyfikowana niż pozostałe akty prawne).

Umowy międzynarodowe ratyfikowane za zgodą Sejmu w hierarchii aktów prawnych w Polsce zajmują miejsce drugie, tuż za Konstytucją Rzeczypospolitej, ponieważ są to bardzo ważne akty normatywne, zawierające porozumienia w zakresie zawarcia sojuszu politycznego lub wojskowego, a także członkostwa w organizacjach międzynarodowych. 

Akty prawa wydawane przez Unię Europejską muszą być bezpośrednio stosowane w Polsce i mają one nadrzędność nad prawem krajowym, dlatego przepisy krajowe muszą być dostosowane do prawa unijnego. W tym przypadku ma zastosowanie zasada pierwszeństwa prawa unijnego, która odnosi się do wszystkich aktów prawnych w Polsce, z wyjątkiem Konstytucji. Wyżej w hierarchii aktów prawnych znajduje się rozporządzenie wydane przez organy Unii Europejskiej niż ustawa uchwalona przez polski sejm. Zgodnie z zasadą pierwszeństwa prawa unijnego nad prawem krajowym oraz stanowiskiem polskiego Trybunału Konstytucyjnego, prawo unijne leży wyżej w hierarchii aktów prawnych niż ustawy uchwalone przez polski parlament. 

Wyżej w hierarchii źródeł prawa w Polsce znajdują się ustawy uchwalone przez Parlament niż rozporządzenia wydane przez ministra, ponieważ ustawy regulują kwestie związane z funkcjonowaniem społeczeństwa i państwa. Przestrzegać ich musi każdy obywatel Polski. Z kolei rozporządzenia wydane przez ministra mają charakter wykonawczy, czyli mają one na celu wykonanie i uszczegółowienie przepisów ustawy. Ponadto ustawy uchwalane są przez parlament, zaś rozporządzenia wydawane są przez ministra, czyli przez organ o niższej randze niż organ ustawodawczy wyszczególniony w Konstytucji RP (art. 10). 

Uchwały, zarządzenie to akty prawa o charakterze wewnętrznym, ponieważ zgodnie z art. 93 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 r. "uchwały Rady Ministrów oraz zarządzenia Prezesa Rady Ministrów i ministrów mają charakter wewnętrzny i obowiązują tylko jednostki organizacyjne podległe organowi wydającemu te akty", a tym samym ich zakres obowiązywania jest znacznie ograniczony, biorąc pod uwagę wcześniej omawiane akty prawne, a co więcej zgodnie z art. 93. p. 2. zarządzenia mogą być wydane jedynie na podstawie ustawy. 

Akty prawa miejscowego muszą być zgodne ze wszystkimi aktami praw powszechnie obowiązujących. Najczęściej są one wydawane w w formie uchwal przez organy władzy wykonawczej terytorialnych jednostek samorządowych.

 

Rozwiązanie 2.:


Zadanie 9

Rozwiązanie 1.:

Etapy procesu ustawodawczego:

  1. Inicjatywy ustawodawcza - w Polsce inicjatywa ustawodawcza przysługuje: Prezydentowi RP, Senatowi, Radzie Ministrów, grupie 15 posłów, komisji sejmowej, grupie co najmniej 100 000 obywateli.
  2. Wniesienie projektu ustawy do Sejmu - wówczas to rozpoczyna się proces legislacyjny. Projekty ustaw składa się na ręce Marszałka Sejmu, który ma obowiązek zarządzić ich drukowanie i doręczenie posłom. Każdy z projektów otrzymuje również indywidualny numer druku sejmowego. Jeśli uzasadnienie nie spełnia wymagań formalnych lub np. jego uzasadnienie nie odpowiada wymogom prawnym, to Marszałek Sejmu może zwrócić taki projekt wnioskodawcy. Jeśli istnieje podejrzenie, że projekt ustawy jest sprzeczny z prawem UE lub zasadami techniki prawodawczej, to Marszałek Sejmu po uzyskaniu opinii Prezydium Sejmu może dany projekt skierować do Komisji Ustawodawczej, aby ta wyraziła swoją opinię na jego temat. Jeśli Komisja uzna dany projekt za niedopuszczalny, to Marszałek nie nadaje mu dalszego biegu. 
  3. Pierwsze czytanie - odbywa się na posiedzeniu plenarnym Sejmu albo na posiedzeniu komisji sejmowej właściwej pod względem dziedziny, którą obejmuje dany projekt. Zazwyczaj pierwsze czytanie odbywa się na posiedzeniu Komisji, ale Marszałek Sejmu ma prawo do skierowania projektu do pierwszego czytania na posiedzenie Sejmu. Podczas pierwszego czytania Sejm obraduje nad uzasadnieniem danego projektu przez wnioskodawcę. Na tym etapie można już złożyć wniosek o odrzucenie projektu. Komisje mogą poprawiać i zmieniać treść projektu. Na zlecenie w pracach na projektem mogą wziąć udział eksperci komisji. Gdy zakończą się prace komisji, to ustala ona swoje stanowisko w kwestii danego projektu. W swoim sprawozdaniu informuje ona o poprawkach, pełnym przyjęciu projektu lub jego odrzuceniu. Spośród swoich członków komisja wybiera posła sprawozdawcę, który prezentuje efekty pracy komisji nad danym projektem. 
  4. Drugie czytanie - przeprowadza się je na posiedzeniu Sejmu. Podczas II czytania poseł sprawozdawca przedstawia Sejmowi sprawozdanie komisji z I czytania. W czasie II czytania nadal istnieje prawo do wnoszenia poprawek przez przedstawiciela wnioskodawcy, grupę co najmniej 15 posłów, przewodniczącym klubu lub koła poselskiego i Radzie Ministrów. Jeśli w II czytania zostały zgłoszone jakieś poprawki, to zostaje on skierowany do komisji, która go ocenia i przedstawia swoje sprawozdanie Sejmowi. Jeśli projekt nie został skierowany do komisji, to może wówczas niezwłocznie odbyć się trzecie czytanie. 
  5. Trzecie czytanie - na tym posiedzeniu Sejmu zostaje przedstawione sprawozdanie komisji, po czym posłowie głosują nad poprawkami zgodnie z kolejnością ich zgłoszenia. Sejm uchwala ustawę zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby głosów. Mogą być również inne proporcje w zakresie głosowania, ale są to szczególne przypadku, które wyodrębnione zostały w Konstytucji RP. Następnie Marszałek Sejmu przekazuje ustawę do senatu. 
  6. Senat - ustawa trafia do Senatu, który może ją odrzucić, przyjąć bez poprawek lub wskazać poprawki. 
  7. Rozpatrywanie uchwały Senatu przez Sejm - po przekazaniu ustawy przez Senat do Sejmu RP przekazuje on również swoją uchwałę, w której przedstawia propozycje poprawek, stwierdza, że w pełni przyjmuje daną  ustawę lub ją odrzuca. Uchwała ta jest bezpośrednio skierowana do Marszałka Sejmu, który kieruje ją pod obrady komisji sejmowej, która już wcześniej zajmowała się obradami nad danym projektem ustawy. W tym momencie Sejm może odrzucić poprawki Senatu, przyjąć je.
  8. Przekazanie prezydentowi - Po rozpatrzeniu ustawy przez Sejm i Senat RP, Marszałek Sejmu RP przekazuje ją  Prezydentowi RP do podpisu. Głowa Państwa może podpisać ustawę, a następnie zarządzić jej publikację w Dzienniku Ustaw. Jeśli jakieś przepisy lub cała ustawa budzi wątpliwości Głowy Państwa, to może ona zostać zwrócona Sejmowi wraz z uzasadnieniem w celu ponownego jej rozpatrzenia przez Sejm RP. Jest to tzw. weto prezydenckie. Prezydent RP może również zwrócić się Trybunału Konstytucyjnego z prośbą o zbadanie zgodności ustawy z Konstytucją RP. Jeśli Trybunał Konstytucyjny uzna, że dana ustawa jest niezgodna z Ustawą Zasadniczą, to wówczas prezydent odmawia jej podpisania. Jeśli Trybunał uzna, że tylko niektóre przepisy Ustawy są niezgodne z Konstytucją RP, ale jednocześnie nie są one nierozerwalnie związane z daną ustawą, to Prezydent RP podpisuje Ustawę z pominięciem właśnie tych przepisów. Jeśli zaś przepisy te są  nierozerwalnie związane z ustawą, to prezydent odmawia jej podpisania albo zwraca ją Sejmowi RP w ceku usunięcia owych przepisów. Jeśli Prezydent RP zwróci ustawę do Sejmu w ramach weta ustawodawczego, to Sejm RP może odrzucić jego stanowisko poprzez przegłosowanie ustawy większością 3/5 głosów

 

Rozwiązanie 2.: